Pelargonie (geranium) należą do najbardziej lubianych roślin balkonowych – łatwo się je uprawia, pięknie kwitną i nadają się także dla początkujących. Wystarczy jasne stanowisko, umiarkowane podlewanie, żyzne podłoże dla pelargonii i regularne dokarmianie.
Krótko: Do skrzynki najczęściej wybiera się pelargonię rabatową (pelargonię pasiastolistną, o pokroju wzniesionym, krzaczastym) lub pelargonię zwisającą, obie potrzebują słonecznego stanowiska, żyznego przepuszczalnego podłoża i regularnego dokarmiania przez cały sezon. Na zimę należy je utrzymywać w jasnym pomieszczeniu w temperaturze 12–15 °C, a od sierpnia ograniczyć podlewanie i nawożenie, mróz uszkadza rośliny już przy lekkim przymrozku. Najłatwiej rozmnaża się je sadzonkami pobranymi latem lub pod koniec sezonu.
| Liczba gatunków w rodzaju | około 240–300 |
|---|---|
| Pochodzenie | Afryka Południowa |
| Najczęściej uprawiane typy | pelargonia rabatowa, pelargonia zwisająca |
| Stanowisko | słoneczne do bardzo jasnego |
| Przezimowanie | 12–15 °C, światło, ograniczone podlewanie |
| Rozmnażanie | sadzonki, lipiec do października |
Pelargonie od dawna należą do najbardziej lubianych roślin balkonowych, i to głównie dlatego, że obfitym kwitnieniem odwdzięczają się także mniej doświadczonym hodowcom. Wybór gatunków jest jednak znacznie szerszy, niż się na pierwszy rzut oka wydaje, a właściwy wybór typu i pielęgnacja rośliny przez zimę decydują o tym, czy wytrzyma tylko jeden sezon, czy będzie kwitnąć ponownie także w przyszłym roku bez konieczności nowego sadzenia.
Ten artykuł koncentruje się na wyborze odpowiedniego typu pelargonii do skrzynki, na sadzeniu i na przezimowaniu, dzięki któremu można zachować roślinę na wiele lat. Podstawowy przegląd pielęgnacji i kwitnienia opisuje artykuł Uprawiamy pelargonie 1/2, o uprawie na parapetach okiennych pisze zaś Pelargonie ozdobą parapetów okiennych.
Jakie typy pelargonii wybrać
Rodzaj pelargonia obejmuje około 240 do 300 gatunków, na balkony i do skrzynek używa się w praktyce jednak tylko kilku z nich. Pelargonia rabatowa (Pelargonium zonale) ma pokrój wzniesiony, krzaczasty, niemal okrągłe liście często z ciemniejszym pasem i kwiaty do 3,5 cm, natomiast pelargonia zwisająca tworzy długie, wiszące pędy idealne do skrzynek zawieszonych na balustradzie.
Mniej powszechne, ale ciekawe są także pelargonie zapachowe, które poza kwiatami oferują również wyraźnie aromatyczne liście, najczęściej o zapachu cytrynowym, miętowym lub różanym. Do sadzenia w tym samym pojemniku warto łączyć tylko typy o podobnych wymaganiach, aby odpowiadały im te same warunki podlewania i nasłonecznienia.
Sadzenie do skrzynki
Pelargoniom odpowiada żyzne, przepuszczalne podłoże i skrzynka z otworami odpływowymi, aby nadmiar wody mógł swobodnie odpływać. Na dno pojemnika należy położyć warstwę drenażu z keramzytu lub skorup, aby korzenie nie stały stale w wodzie.
| Parametr | Zalecenie |
|---|---|
| Sadzenie | po ostatnich przymrozkach, zwykle połowa maja |
| Rozstaw roślin | 20–25 cm |
| Podłoże | żyzne, przepuszczalne, z drenażem na dnie |
| Stanowisko | słoneczne do bardzo jasnego |
| Nawożenie | regularnie przez cały sezon, patrz niżej |
Po posadzeniu rośliny należy obficie podlać i w pierwszych dniach chronić przed silnym bezpośrednim słońcem, dopóki stopniowo nie przyzwyczają się do nowego środowiska w skrzynce.
Podlewanie i nawożenie
Pelargonie potrzebują umiarkowanego, regularnego podlewania – podłoże między podlewaniami należy pozostawić lekko przeschnięte, stale mokra bryła korzeniowa szkodzi im bardziej niż krótkie przesuszenia. Dostępne są także specjalistyczne nawozy przeznaczone bezpośrednio dla pelargonii, które stosuje się według instrukcji mniej więcej raz na jeden do dwóch tygodni w okresie pełnego wzrostu i kwitnienia.
Od sierpnia podlewanie i nawożenie należy stopniowo ograniczać, aby roślina przygotowała się do przeniesienia do pomieszczeń zimowych i nie wyrosły zbędnie miękkie, wrażliwe pędy.
Przezimowanie
Pelargonie są wrażliwe na mróz, uszkadza je nawet lekki przymrozek, dlatego przed pierwszymi przymrozkami trzeba je przenieść do jasnego, wolnego od mrozu pomieszczenia o temperaturze około 12 do 15 °C. Przez zimę podlewać należy tylko rzadko, tyle, aby bryła korzeniowa całkowicie nie wyschła, i w ogóle nie nawozić.
Wiosną, gdy ryzyko przymrozków definitywnie minie, rośliny należy stopniowo hartować do warunków zewnętrznych i ewentualnie jeszcze przed posadzeniem odmłodzić cięciem, aby ponownie obficie zawiązały mnóstwo nowych pędów i pąków.
Rozmnażanie sadzonkami
Najpewniejsze jest rozmnażanie sadzonkami wierzchołkowymi pobranymi latem, zwykle od lipca do października. Sadzonkę długości około 10 cm należy posadzić w lekkim, przepuszczalnym podłożu, utrzymywać je lekko wilgotne i w jasnym miejscu bez bezpośredniego słońca, pierwsze korzonki pojawiają się zwykle w ciągu kilku tygodni.
Pelargonie zapachowe
Pelargonie zapachowe uprawia się nieco inaczej niż typy ozdobne – ich główną zaletą nie są duże kwiaty, ale aromatyczne liście, które przy dotknięciu uwalniają wyraźny zapach zależny od odmiany, najczęściej cytrynowy, miętowy, różany lub pelargoniowy. Nadają się w miejsca, obok których często się przechodzi, na przykład przy ławce lub przy drzwiach wejściowych, gdzie zapach wybrzmi najlepiej.
Pielęgnacja pelargonii zapachowych jest w zasadzie taka sama jak typów ozdobnych – te same wymagania co do słońca, podlewania i przezimowania. Różnią się tylko nieco skromniejszym kwitnieniem, które jednak u tych odmian nie jest głównym powodem uprawy.
Zestawienia kolorystyczne w skrzynce
Ponieważ pelargonie oferują szeroką gamę barw od białej przez różową i pomarańczową aż po intensywnie czerwoną, skrzynkę można łatwo utrzymać w jednej linii kolorystycznej lub przeciwnie, w pstrym zestawieniu. Sprawdza się uzupełnienie pelargonii o niewymagające zwisające rośliny towarzyszące, które optycznie przedłużą kwitnące krzaczki w dół.
Przy wyborze zestawienia należy zwrócić uwagę przede wszystkim na to, aby wszystkie rośliny w skrzynce miały podobne wymagania co do słońca i podlewania – w przeciwnym razie jednej z nich będzie stale czegoś brakowało, czy to wody, czy światła.
Choroby i szkodniki
Pelargonie są ogólnie odporne i niewymagające, problemem jest głównie nadmierna wilgoć, która prowadzi do gnicia korzeni i łodyg. Z owadów czasem pojawiają się mszyce na młodych pędach lub mączliki na spodniej stronie liści, przy wczesnej interwencji i dostatecznym przepływie powietrza wokół roślin nie ma jednak zwykle kłopotu z opanowaniem obu szkodników bez większych strat.
Częste pytania
Jaki typ pelargonii jest najodpowiedniejszy do skrzynki na balkonie?
Dla wzniesionego wyglądu pelargonia rabatowa, do wiszącej skrzynki zawieszonej na balustradzie pelargonia zwisająca. Obie mają podobne wymagania co do stanowiska i pielęgnacji.
Jak zachować pelargonie przez zimę do następnego roku?
Przenieść je przed pierwszymi przymrozkami do jasnego pomieszczenia o temperaturze 12 do 15 °C, przez zimę podlewać tylko rzadko i w ogóle nie nawozić.
Jak często nawozić pelargonie?
W okresie pełnego wzrostu i kwitnienia mniej więcej raz na jeden do dwóch tygodni specjalistycznym nawozem do pelargonii, od sierpnia nawożenie stopniowo ograniczać.
Jak najłatwiej rozmnożyć pelargonie?
Sadzonkami wierzchołkowymi pobranymi latem, najlepiej od lipca do października, posadzonymi w lekkim podłożu w jasnym miejscu bez bezpośredniego słońca.
Dlaczego pelargoniom żółkną lub gniją dolne liście?
Najczęstszą przyczyną jest nadmierna wilgoć i stale mokre podłoże. Pomaga pozostawianie podłoża między podlewaniami lekko przeschniętego oraz zapewnienie dostatecznego drenażu w pojemniku.
Czy różne typy pelargonii można uprawiać razem w jednym pojemniku?
Tak, jeśli mają podobne wymagania co do światła i podlewania. Zestawienie lepiej wybierać według pokroju, aby typy wzniesione i zwisające nie konkurowały ze sobą o miejsce.
Źródła
Zaktualizowano: 10. 10. 2026