Pelargonie ozdobą parapetów okiennych

Pelargonie angielskie, znane również pod nazwą królewskie, różnią się od dwóch poprzednich grup swoim kwiatem.

Kwiaty w porównaniu z klasycznymi pelargoniami wyprostowanymi są znacznie większe i bardziej kolorowe. Typowa jest wyraźna ciemna plama wewnątrz kwiatu.

Pelargonie angielskie są nieco bardziej wrażliwe i wymagają trochę doświadczenia w uprawie pelargonii. Rosną stosunkowo wolno, dlatego odnowę roślin za pomocą sadzonek przeprowadza się dopiero po kilku latach.

Pelargonie pachnące

Swoim zapachem oczarują uprawiających rośliny z grupy pelargonii pachnących. Najczęściej te pelargonie pachną cytrynami. Uprawa jest bardziej wymagająca, ale z odrobiną doświadczenia można wyhodować piękne pachnące pelargonie.

Pelargonie pachnące uprawia się w pomieszczeniach, na zimę trzeba zapewnić im chłodniejsze stanowisko, gdzie będą mogły odpocząć.

Uprawa pelargonii

Najczęściej uprawianym gatunkiem pelargonii są pelargonie strefowe (łac. Pelargonium zonale). Popularnością cieszą się pelargonie bluszczolistne (Pelargonium peltatum), które można z powodzeniem uprawiać również w pomieszczeniach.

Oba te gatunki pelargonii są wieloletnie, mogą być więc uprawiane przez wiele lat. Masowa produkcja tanich sadzonek pelargonii w supermarketach ułatwia uprawiającym pielęgnację tych roślin.

Nie muszą się martwić o przezimowanie i za kilka złotych mogą co roku kupić nowe sadzonki.

Pelargonie potrzebują do bujnego wzrostu wystarczająco jasnego stanowiska, nie przeszkadza im również bezpośrednie słońce. Wraz ze wzrastającą ilością padających promieni należy również dostarczać zwiększone dawki wody.

W gorące dni należy podlewać pelargonie niemal codziennie. Idealne są skrzynki samopodlewające, które dodatkowo nieznacznie zwiększą wilgotność w otoczeniu roślin.

Dobrą wiadomością jest to, że pelargonie potrafią się zregenerować nawet po kilkudniowej przerwie w podlewaniu. Rośliny przetrwają przesuszenie podłoża, ale może dojść do uszkodzenia roślin i zahamowania kwitnienia.

Bujny wzrost i obfite wykształcanie kwiatów należy wspierać regularnym nawożeniem specjalnymi nawozami do pelargonii. Zwolennicy naturalnych nawozów z własnej produkcji stosują wyciąg z kompostu lub mocno rozcieńczony wyciąg z kurzego obornika.

Wysokiej jakości podłoże i wystarczająca ilość składników odżywczych przez cały sezon zapewnią naprawdę obfite wykształcanie kwiatów na bujnych roślinach pelargonii.

Pelargonie zimą

Jeśli zdecydujesz się na przezimowanie pelargonii, musisz zapewnić im pobyt w chłodniejszym środowisku, aby rośliny mogły odpocząć po wymagającym sezonie. Stanowisko do przezimowania pelargonii powinno być jak najjaśniejsze.

W okresie zimowym pelargonie nie są nawożone, a podlewanie ogranicza się do minimum. Odpoczywające pelargonie lepiej znoszą suchość niż przemoknięcie.

Wiosną należy przyciąć wydłużone pędy, usunąć obumierające pędy i liście. Po zimie skraca się przerośnięte pędy, z których można pozyskać sadzonki o długości około 10 cm.

Przezimowane rośliny pelargonii należy wiosną przesadzić do nowego substratu. Wraz z przybywającym światłem rośliny pelargonii zaczynają powoli się budzić. W tym okresie stopniowo zwiększa się podlewanie i przeprowadza pierwsze nawożenie.

Pelargonie są wrażliwe na przemrożenie, dlatego przenieś je na stanowisko zewnętrzne dopiero wtedy, gdy nie będzie zagrożenia przymrozkami.

Uprawa pelargonii z nasion

Z nasion pelargonie uprawia się obecnie bardzo rzadko. Łatwa dostępność dorosłych sadzonek nie sprzyja wysiewom. Uprawa z nasion jest długotrwałym procesem, ale w przypadku uprawy mniej popularnych gatunków pelargonii z pewnością warto podążyć tą wyboistą ścieżką.

Nasiona wysiewaj do pasteryzowanego substratu wysiewnego już na przełomie roku. Urządzenie do wysiewu umieść w jasnym miejscu, najlepiej na parapecie okiennym lub pod lampą fluorescencyjną.

Substrat utrzymuj stale wilgotny. Temperatura w urządzeniu do wysiewu nie powinna zbytnio się wahać. Nasiona wykiełkują około 2-3 tygodnie po wysiewie.

Pierwsze przesadzenie siewek przeprowadza się w momencie, gdy roślinka wytworzy pierwszą parę prawdziwych listków. Przesadzone sadzonki pozostawia się do dobrego ukorzeniania, a następnie ponownie przesadza do większych doniczek.

Ostatnie przesadzenie następuje po kilku tygodniach, gdy rośliny są gotowe do wysadzenia do skrzynek.

Choroby i szkodniki na pelargoniach

Również pelargonie nie unikną chorób i szkodników. Niezbędna jest przede wszystkim profilaktyka, gdy należy regularnie kontrolować rośliny, czy nie są zaatakowane przez jakąś chorobę lub szkodnika.

Ze szkodników pelargonie najczęściej atakują mszyce, mączliki i przędziorki. Zaatakowane rośliny należy jak najszybciej zaopiekować, aby szkodniki nie rozprzestrzeniały się dalej. Przemoknięcie może prowadzić do rozwoju chorób grzybowych.

Szkody na pelargoniach może spowodować również przegrzanie skrzynek w gorące letnie dni. Środkiem zapobiegawczym jest zacienienie skrzynki np. deską.

Dużo radości przy uprawie pelargonii życzy LenkaZ