Nawadnianie warzyw

Podlewanie warzyw

Woda - jest podstawowym składnikiem roślin i otaczającego środowiska. Dostarcza pożywienie roślin w postaci tlenu i wodoru. Najważniejszym źródłem wody są opady. Opady docierają na ziemię w postaci deszczu, śniegu, szronu i rosy. Najbardziej wydajnym źródłem nawadniania jest deszcz, przede wszystkim w miesiącach wiosennych i późnojesiennych.

Przy nadmiarze nawadniania rośliny wchłaniają wodę i powstaje w nich nadciśnienie, które powoduje rozerwanie czy pękanie tkanek roślinnych. Zdarza się to szczególnie u rzodkiewek, kalarepa, pomidorów i marchwi. Przy niedoborze wody słabnie tkanka komórkowa i dochodzi do więdnięcia roślin. Rośliny cierpiące z powodu suszy tracą swoją jakość - gorzknią (sałata), twardnieją (kalarepa). Przy dłużej trwającej suszy rośliny zasychają i obumierają.

Rośliny wrażliwe na niedobór nawadniania to:

• warzywa płytko korzeniące się (rzodkiewki, szpinak, sałata, ogórki)

Natomiast rośliny, które lepiej znoszą suchy klimat to:

• warzywa głębiej korzeniące się (kukurydza, pietruszka, czarny korzeń, marchew i rośliny strączkowe)

Warunki klimatyczne w Czechach nie są wystarczające dla większości uprawianych warzyw. Opady stanowią minimalną część niezbędnego nawadniania roślin. Nawadnianie dla roślin każdy ogrodnik musi ekonomicznie przemyśleć. Można oczywiście podlewać wodą z lokalnych źródeł. Jeśli w pobliżu ogrodu macie potok. Ważne jest również zbieranie wody deszczowej do beczki. Idealna jest woda deszczowa z burz. Jest miękka, wysoko natleniona i zawiera azot atmosferyczny. W wodzie deszczowej łatwo rozpuszczają się składniki mineralne zawarte w glebie.

Roślinom odpowiada odstana woda deszczowa i jest to również bardziej ekonomiczny sposób podlewania. Beczka na zbieranie wody deszczowej TUTAJ. Jeśli macie mniej wody (na działkach, itp.), wtedy należy dać pierwszeństwo i regularnie podlewać rośliny, które są wymagające pod względem regularnego podlewania.

Jeśli uprawiacie rośliny ciepłolubne, zalecamy pomalowanie beczki czarną farbą, aby zebrany w niej deszcz dobrze się ogrzał. Gleby do uprawy warzyw powinny mieć 55-75% pojemności wodnej gleby.

Jeśli na działce nastaje większa susza i jesteśmy zmuszeni podlewać wodą z wodociągu. Lepiej jest wodę wcześniej napuścić do beczki i pozwolić się ogrzać. Jest to z tego powodu, aby z wody ulotnił się chlor i woda się natlenila. Woda bezpośrednio z wodociągu jest zimna i twarda. Nie jest odpowiednia do bezpośredniego podlewania.

Roślin nie podlewamy zanieczyszczoną wodą. Jeśli podlewacie wodą z potoku, upewnijcie się, że nie są do niego odprowadzane szkodliwe substancje.

Najwięcej podlewania wymagają warzywa kapustne. Regularnie podlewamy kalarepę, wczesną kapustę, kapustę pekińską i kalafior. Z warzyw owocowych szczególną uwagę poświęćcie pomidorom i ogórkom. Z warzyw korzeniowych najwięcej podlewania zużywają rzodkiewki i seler. Warzywa liściowe wystarczą im zwykłe opady, podlewajcie wodą jedynie sałatę, która przy braku podlewania może gorzknąć. Szpinak i cykoria są bardziej odporne. Wytrzymują bez regularnego podlewania.

Roślinom cebulowym sprzyja podlewanie w pierwszej połowie wegetacji. Gdy tylko rośliny cebulowe zaczną dojrzewać, odpowiada im bardziej suche środowisko.

Czosnek jest najmniej wymagający pod względem podlewania. Por wymaga regularnego podlewania podczas całego wzrostu i dojrzewania.

Rośliny strączkowe podlewajcie tylko przy dłużej trwającej suszy.

Podlewamy - sposoby

Podlewanie dzielimy na kilka typów w zależności od sposobu nawadniania

• nawadnianie powierzchniowe - przez zatapianie lub napływ - ten typ nawadniania stosuje się przy warzywach kapustnych, pomidorach, wczesnych ziemniakach i papryce. Przede wszystkim przy roślinach uprawianych w większych rozstawach. Przy tej metodzie podlewania wystarczy wykopać wokół roślin bruzdy.

Jeśli ten sposób nawadniania i uprawy wam odpowiada, to na grzbietach bruzd możemy uprawiać również warzywa korzeniowe. Uprawa na szczycie bruzdy ma swoje zalety. Dzięki tej uprawie do korzeni roślin ma dostęp powietrze. Wadą tej uprawy - czyli nawadniania jest to, że jeśli bruzdy są zbyt długie, woda może nie dotrzeć aż na koniec grządki.

• Podlewanie ręczne - konewką - sprawdza się w małych ogrodach. Jest to bardzo pracochłonny sposób podlewania. Podlewanie konewką jest jednak najskuteczniejsze w inspektach, tunelach foliowych, szklarniach i innych zadaszonach uprawowych. Podlewanie konewką fachowo - aby woda dotarła do korzeni roślin - powinniśmy wylać na 1m2 - 2x10l wody, czyli dwie dziesięciolitrowe konewki wody.
• Podlewanie wężem - to popularny i powszechny sposób podlewania. Oszczędza czas i "zmęczone" ręce od konewki. Takie podlewanie nadaje się również na większych powierzchniach ogrodu. Jeśli mamy wystarczającą ilość wody, w suchej pogodzie możemy podlewać również wczesne ziemniaki w okresie, gdy tworzą bulwy. Będą wtedy większe i bardziej plenne. Do węży ogrodowych używamy różnych końcówek, w zależności od tego, co będziemy akurat podlewać.
• Podlewanie podpowierzchniowe - wymaga wyższych nakładów finansowych. Zaletą tego systemu jest przede wszystkim wszechstronny sposób wykorzystania. Należy przemyśleć i zbudować z rur lub węży przemyślny system nawadniający. Korzystne jest, gdy zapas wody do tego systemu znajduje się na wyższej pozycji. Zbiornik na dachu na deszczówkę itp. W wężach-rurach trzeba wywiercić otwory o średnicy 2mm-5mm w odstępie 10 cm. Rury ułożone w ziemi przykrywamy najpierw warstwą piasku, aby otwory się nie zatykały. Przy tym podlewaniu powierzchnia grządki pozostaje sucha i sypka. Woda się nie odparowuje i pozostaje przy korzeniach roślin.

Zainteresował Cię ten artykuł? Podziel się nim z przyjaciółmi na Facebooku!

Autor: Hana Michalíková