Papryka warzywna do tunelu foliowego Beja F1

Capsicum annum - Beja F1

Roślina wieloletnia pochodząca z Meksyku. W uprawie jest uprawiana jako roślina jednoroczna i może osiągnąć wysokość 0,5–1,5 m. Ma naprzemianległe lancetowate liście. Kwiaty są białe pięciokątne. Owocem jest strączek, którego naturalny kolor to czerwony. Uprawia się ponad trzy tysiące odmian papryki, słodkich i ostrych. Za ostrość odpowiada alkaloid kapsaicyna. Początkowo była uprawiana jako roślina ozdobna. Jej zastosowanie jako przyprawa, ewentualnie jako warzywo, przyszło dopiero później. Dziś wykorzystuje się głównie dwa gatunki papryki. Pierwszym jest papryka roczna (Capsicum annuum). Kolejną papryką szeroko wykorzystywaną do produkcji przypraw są odmiany gatunku Capsicum frutescens, określane jako chilli. Ogólnie jednak papryki dzieli się na sześć grup: papryki lancetowate (typ węgierski), papryki kwadratowe, papryki jabłkowe, kapie, rogi byka i barana oraz korzenne czyli chilli.

Papryki zawierają dużo potasu, fosforu i sodu i są między innymi ważnym źródłem witaminy C, U i karotenu. Odmiany warzywne wykorzystuje się na świeżo, do sałatek lub w kuchni zimnej i ciepłej. Korzenne są z kolei doskonałą pikantną przyprawą! Papryki mają szerokie zastosowanie, mogą być obrabiane termicznie, jedzone na zimno, nadają się do przygotowania sałatek, dań azjatyckich czy do marynowania. Są świetnym uzupełnieniem diet.

Jak uprawiać paprykę

• Wymaga ciepłego, słonecznego, osłoniętego stanowiska. Optymalny zakres temperatur podczas wegetacji to 18–23°C. Temperatury poniżej 14 i powyżej 30°C są ekstremalne i papryce nie służą. Papryki sadzimy po 2 obok siebie. Papryki warto na bieżąco podwiązywać. Idealne jest przymocowanie rośliny do prowadzącej tyczki zarówno w dolnej części rośliny, jak i w górnej części. Ważne jest regularne podlewanie i wyrywanie chwastów wokół roślin. W żadnym wypadku nie podlewamy i nie zraszamy w pełnym słońcu, ponieważ je przypalimy. W tunelu foliowym czy szklarni papryki wyrosną również znacznie szybciej, głównie dzięki temperaturze i wilgotności. Papryki regularnie kontrolujemy, czy nie są zaatakowane przez szkodniki, czy nie występują objawy chorób fizjologicznych lub grzybowych.

• Papryki wysiewamy od stycznia najpóźniej do końca marca. Aby ułatwić sobie wysiew, możemy je wysadzać do torfowych jiffów. Jeśli wybieramy wysadzanie do substratu, powinien on zawierać perlit zmieszany w odpowiedniej proporcji z ziemią bogatą w składniki odżywcze. Możemy zatem użyć specjalnego substratu do wysiewu, który zmieszamy z perlitem lub piaskiem. Nasiona wysadzamy około 1 cm głęboko. Wysadzone nasiona zabezpieczamy Previcurem, zapewniając tym samym ochronę przed wyleganiem siewek. Temperatura powinna wynosić około 25 stopni Celsjusza. Wilgotność powietrza nie powinna się zmieniać dla prawidłowego wzrostu sadzonek. Siewki potrzebują dużo światła, aby się nie wyciągały. Gdy na małych roślinach wyrosną przynajmniej dwa listki, nadszedł czas, aby przesadzić je do doniczki. Rośliny z bryłą korzeniową przesadzamy na stałe miejsce w rozstawie 60–70 cm x 25–40 cm.

• Papryki wymagają próchnicznych, żyznych gleb z wystarczającą ilością dostępnej wody glebowej i pH w zakresie 6,5–7,5.

• Podstawowym nawożeniem jest przyoranie do gleby, gdzie będziemy sadzić papryki, dojrzałego obornika krowiego, ewentualnie kompostu. To nawożenie wykonujemy jesienią. Jesienią jednocześnie wapnujemy powierzchnię dawką około 3,6 kg/m2 mielonego wapna lub 2 kg/m2 w zależności od gleby na stanowisku. Przed wysadzaniem warto przyorać do gleby 50 – 70 g/m2 nawozu NPK z wyższą zawartością azotu. Podczas wegetacji dokarmiamy nawozem rozpuszczalnym w wodzie NPK - Cererit, Kristalon. Ważne jest, aby nawóz rozpuszczalny w wodzie jednocześnie zawierał mikroelementy! Nawóz aplikujemy co 14 dni.

• Papryki bywają atakowane przez szkodniki ssące, takie jak mszyce, mączliki lub przędziorki. Do ochrony możemy użyć preparatu Mospilan, Decis Mega czy preparatu Symfonie od Natury.

  Przy dużej wilgotności powietrza owoce mogą być atakowane przez pleśnie i grzyby. Najbardziej znanymi chorobami grzybowymi jest szara i biała zgnilizna. Ochroną przed tymi chorobami grzybowymi jest odpowiedni preparat Ortiva.

  Niebezpieczna jest bakteryjna plamistość roślin papryki. Nekrotyczne owoce dotknięte tą plamistością zazwyczaj pękają i są zniszczone. Różnokolorowe plamy szczególnie na owocach powoduje choroba bakteryjna zwana brązowieniem. Przy tych atakach roślin najlepszym sposobem jest ich likwidacja.

  Niedobór wapnia w glebie, nieregularne podlewanie, czy obecność potasu w glebie powoduje zaburzenia fizjologiczne. Te niedobory mogą objawiać się zaburzeniami owoców, liści, kwiatów, które są często mylone z chorobami grzybowymi. W przypadku, gdy rośliny są zaatakowane przez nekrozę, przestrzegamy równomiernego podlewania, wystarczającego odżywiania i zabezpieczamy je na przykład skutecznym chlorkiem wapnia lub specjalnym nawozem dolistnym.

• Papryki uprawiane dla zielonych owoców zbieramy już w połowie lipca. Owoce czerwone lub żółte zbieramy dopiero pod koniec sierpnia i we wrześniu. Papryczki korzenne (chilli) zbieramy jesienią, jeśli są uprawiane na zewnątrz lub w szklarni.