Ochrona przed szkodnikami: ślimaki, gąsienice, nornice i gryzonie
To niekończąca się walka, którą z pewnością zna każdy ogrodnik. Ślimaki i gąsienice obgryzają plony, nornice i gryzonie niszczą rośliny od spodu. Jeśli chcesz skutecznie przeciwdziałać tym szkodnikom, ten artykuł jest właśnie dla Ciebie.
W każdym ogrodzie można znaleźć jakiegoś szkodnika. Czasami są to mszyce lub inne owady, kogoś dręczą ślimaki i gryzonie.
Chociaż czasami ta walka wydaje się niekończąca, dziś już istnieją rady, metody i preparaty, które mogą Państwa uwolnić od tych szkodników. Nie zawsze wszystkie problemy rozwiąże jedna interwencja, dlatego wytrwajcie, nawet jeśli za pierwszym razem nie widzicie wyraźnego rezultatu.
Ślimaki
Ślimaki ze skorupkami i bez skorupek dręczą niejednego ogrodnika. Głównie ślimaki nago potrafią niszczyć młode rośliny, warzywa liściaste lub na przykład truskawki. Wyszukują młode i miękkie tkanki, żyłki liści zostawiają w spokoju. Wszystkie ślimaki lubią wilgoć i wychodzą głównie po deszczu. Występowanie tych szkodników rozpoznamy bardzo łatwo po lśniących śladach śluzu. Sprzyja im wilgotna pogoda, łagodne jesienie i zimy oraz cięższe, niewysychające gleby.
Ślinik luzytański (ślimak hiszpański)
Ten zawleczony brązowo-pomarańczowy ślimak nago dręczy ogrody i pola od kilku ostatnich lat. Potrafi wyrządzić duże szkody i szybko się rozmnażać. Jeśli pojawi się w ogrodzie, należy rozpocząć z nim walkę - czasami wystarczy ślimaki zbierać i likwidować (do tego posłuży garść soli), jeśli występowanie jest intensywniejsze, wskazane jest użycie moluskocydów (preparatów przeciwko ślimakom) lub pułapek na ślimaki. Więcej informacji o walce ze ślimakami przeczytacie Państwo dalej.
Ślimak winniczek
Każdy zna te klasyczne ślimaki z dużą prawoskrętną skorupką. Wyszukują wapienne zasadowe gleby i wilgotne stanowiska. Jest dość rozpowszechniony, dla uprawianych roślin jednak nie stanowi dużego zagrożenia. Żywi się bowiem głównie roślinami chwastowymi. Jeśli jakiegoś ślimaka winniczka złapiemy w ogródku, wystarczy go wziąć i odnieść kilkadziesiąt metrów.
Ślimak polny
Chodzi o drobnego ślimaka, który nie jest zdolny do wyrządzania większych szkód. Niebezpieczny może być dla kiełkujących roślin, ewentualnie nadgryza truskawki. Najczęściej spotykamy go między liśćmi sałaty. Jeśli chcecie się Państwo pozbyć tych drobnych ślimaków, czytajcie dalej.
Obrona przed ślimakami
Niektórymi krokami prewencyjnymi możemy zmniejszyć występowanie ślimaków. Chodzi o to, aby utrudnić im pobyt w Państwa ogrodzie na tyle, żeby przysmaki z grządki nie były tego warte. Najważniejsza dla ślimaków jest wilgoć, należy więc często kosić otaczającą roślinność, nie mieć roślin zbyt gęsto oraz doskonale sprawdza się też podlewanie zamiast wieczorem raczej rano - woda wsiąknie do korzeni, ale powierzchnia gleby szybko wyschnie, co zniechęci ślimaki. Możecie też spróbować nasypać wokół grządki warstwę wapna lub sadzy, ślimaki przez tę barierę nie przełażą.
Dobrze jest również w ogrodzie wspierać występowanie zwierząt, które żywią się ślimakami - chodzi głównie o węże, ropuchy, jeże i kaczki.
Nornik polny
Ten niewielki gryzoń żywi się liśćmi, łykiem oraz korzeniami roślin. Mierzy 10-15 cm, ma krótki ogon i sierść w różnych odcieniach szarobrązowego do czerwonobrązowego koloru. Żyją zazwyczaj w koloniach kilku osobników, każdy ma jednak swoją własną norę.
Norniki rozmnażają się bardzo szybko, w ciągu roku ich populacja może zwiększyć się nawet stukrotnie. Dlatego w określonych odstępach czasu (najczęściej trzy- lub siedmioletnich, choć często także dłuższych) dochodzi do przemnożenia i gradacji. Liczba norników graduje zawsze maksymalnie przez dwa lata, po czym następuje gwałtowny spadek ich populacji.
Obecność norników objawia się obgryzaniem pnia drzew tuż nad ziemią lub pod nią (w przeciwieństwie do karczowników nie sięgają zbyt głęboko do korzeni). Znajdziemy również wyjścia z nor o średnicy 3-4 cm oraz wydeptane ścieżki między poszczególnymi norami.
Prewencyjnie można podjąć pewne kroki przeciwko nornikom - przede wszystkim utrzymywać skoszoną trawę, wokół pni drzew pozostawiać część przestrzeni bez roślinności, a także wspierać występowanie naturalnych drapieżników gryzoni - sów, ptaków drapieżnych lub choćby kotów.
Ochrona chemiczna jest również możliwa, po użyciu preparatu przeciwko gryzoniom przez co najmniej 10 godzin nie powinno padać. Trujące granulki albo rozsypuje się po powierzchni gleby, albo wkłada do nor. Są jednak silnie trujące także dla innych zwierząt, na przykład dla zwierząt domowych. Na krety, norniki i karczowniki istnieją także preparaty w formie żelu, którym smarujemy ściany nory lub wokół wejścia. Gryzoń ociera się o niego, a później zlizuje go z futra, przez co się zatruwa.
Można zastosować również pułapki (czasami sprawdza się nawet klasyczna pułapka na myszy) oraz elektroniczne odstraszacze - zobacz akapit karczownik wodny.
Karczownik wodny
Karczownik jest u nas największym gatunkiem gryzoni nornikowatych. Dorasta nawet do dwudziestu centymetrów i wyglądem przypomina szczura. Występuje głównie w pobliżu cieków wodnych. Szkody wyrządza przede wszystkim w korzeniach różnych roślin i drzewek.
Obecność karczownika poznajemy po jego korytarzach - prowadzą stosunkowo płytko pod powierzchnią, więc tworzą wybrzuszenia w glebie. Jeśli odgarnniemy ziemię, najczęściej znajdziemy resztki jego pokarmu. Żywi się korzeniami oraz zielonymi częściami roślin. Z uprawianych roślin najbardziej smakują mu korzenie jabłoni oraz warzywa korzeniowe. Przy sadzeniu młodych drzewek w zagrożonych obszarach wskazane jest zabezpieczenie korzeni siatką drucianą.
Pozbycie się karczownika może być czasami trudne, nie zniechęcaj się jednak pierwszą porażką.
Czasami przeciwko tym szkodnikom mogą zadziałać elektroniczne odstraszacze gryzoni. Wydają one sygnał dźwiękowy lub ultradźwiękowy, który może odstraszyć gryzonie. Należy jednak pamiętać, że jeśli masz duży ogród, jeden odstraszacz może nie wystarczyć - wypędzi gryzonie tylko ze swojego zasięgu. Skuteczniejsze są odstraszacze wydające nieregularny sygnał, ponieważ do regularnych dźwięków gryzonie mogą się przyzwyczaić. Ten system odstraszania nie zawsze musi być skuteczny, jest jednak niewymagający, nie potrzebuje dużej konserwacji i jest całkowicie bezpieczny. Jeśli masz zwierzęta domowe, ten odstraszacz w pobliżu domu może im nie odpowiadać.
Gryzonie generalnie nie znoszą hałasu, niektórym udaje się je wypędzić nawet częstym koszeniem trawy lub grzmocącymi wiatrakami z plastikowych butelek.
Przeciwko gryzoniom możemy również stosować różne rodzaje trujących przynęt i pułapek. Przynęty umieszczamy w norach lub przed ich wejściami. Ponownie nie zaleca się ich stosowania, jeśli masz w domu zwierzęta lub małe dzieci. Niebezpieczeństwo stanowią również zatrute gryzonie, które może zjeść pies lub kot.
Pułapki umieszczamy w używanych norach lub tuż przed nimi.
Gryzonie są ostrożne i nieufne. Jeśli zostawisz na pułapce lub przynęcie swój zapach, prawdopodobnie się w nią nie złapią. Dlatego pracuj albo w rękawiczkach, albo przynajmniej przed manipulacją rozetrzyj w dłoniach świeżą ziemię.
Również intensywne zapachy mogą odstraszyć tego gryzonia, jednak zazwyczaj przenosi się on tylko o kilka metrów dalej. Może to być jednak skuteczne, jeśli chcesz go wypędzić tylko z grządki. W takim przypadku możesz spróbować posadzić silnie aromatyczne rośliny jak czosnek lub aksamitki. Możesz również spróbować wkładać intensywnie pachnące lub cuchnące substancje bezpośrednio do nory - na przykład materiał nasączony benzyną, niedopałki papierosów, ser pleśniowy lub włosy większego drapieżnika, na przykład psa.
Gąsienice
Gąsienice są larwami różnych gatunków owadów. Chociaż osobniki dorosłe bywają nieszkodliwe lub nawet pożyteczne, żarłoczne gąsienice mogą powodować duże szkody, na przykład całkowite zdefoliowanie drzew lub całkowitą likwidację części plonów.
Jeśli gąsienic jest mało, nie trzeba się nimi martwić. Jeśli jest ich nieco więcej, możesz spróbować zbierać je ręcznie. Gdy jednak dojdzie do przemnożenia, konieczna jest ochrona, biologiczna lub chemiczna.
Ochrona biologiczna przed gąsienicami polega na aplikacji roztworu z bakterią Bacillus thuringiensis, która atakuje i likwiduje gąsienice. Ten sposób ochrony jednak nie jest zbyt efektywny, spowodowane straty zazwyczaj owady szybko kompensują. Skuteczniejsza jest ochrona chemiczna, która jest najczęściej oparta na bazie naturalnego alkaloidu pyretryny, która jest składnikiem trujących gatunków kocanek.
Preparaty i pułapki na szkodniki możesz teraz kupić u nas w najkorzystniejszych cenach!