Melisa lekarska

Mellisa officinalis

Ta wieloletnia aromatyczna roślina zielna pochodzi z regionu śródziemnomorskiego. Ma rozgałęzioną łodygę o długości od 40 do 60 cm, czasami dorasta nawet do 100 cm wysokości. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Kwiaty są białe, pojawiają się w kątach liści. Cała roślina ma charakterystyczny cytrynowy zapach, szczególnie przed kwitnieniem.

Pobudza apetyt. Świeże i młode listki melisy nadają się do przyprawiania sałatek warzywnych, sosów ziołowych, masła i koktajli. Uprawa jest nieskomplikowana. Można ją uprawiać nie tylko w ogrodzie, ale również w pojemniku na tarasie czy zimą za oknem, gdzie jest zawsze pod ręką.

Jak uprawiać melisę

• Wymaga słonecznego stanowiska, znosi półcień. W południe roślina powinna być chroniona przed bezpośrednim słońcem. Wymaga stale wilgotnej gleby. Wskazane jest mulczowanie podłoża, gleba pozostanie dłużej wilgotna. Na zimę rośliny okrywamy obornikiem lub liśćmi.

• Nasiona wysiewa się od marca do maja do pojemników i umieszcza za oknem. Nasiona kiełkują przez 21-28 dni w temperaturze 20°C. W połowie maja przesadzamy do otwartego gruntu lub dalej uprawiamy w doniczce.

• Roślina wymaga przepuszczalnego, gliniasto-piaszczystego podłoża uprawnego.

• Melisa nie wymaga regularnego nawożenia. Dla lepszego wzrostu można ją 1 raz w miesiącu dokarmiać nawozem rozpuszczalnym w wodzie w formie podlewania. Odpowiednim nawozem jest np. Cererit.

• Roślina nie cierpi z powodu szkodników ani chorób.

• Listki zbieramy według potrzeb. Młode zawierają więcej olejków eterycznych i są bardziej aromatyczne.