Papryka do uprawy przyspieszonej Sandra

Capsicum annum - Sandra

Roślina wieloletnia pochodząca z Meksyku. W uprawie jest hodowana jako roślina jednoroczna i może osiągnąć wysokość 0,5–1,5 m. Ma naprzemianległe lancetowate liście. Kwiaty są białe pięciokrotne. Owocem jest strączek, którego naturalny kolor to czerwony. Uprawia się około trzech tysięcy odmian papryki, słodkich i ostrych. Za ostrość odpowiada alkaloid kapsaicyna. Początkowo była uprawiana jako roślina ozdobna. Jej wykorzystanie jako przyprawy lub warzywa przyszło później. Dziś wykorzystuje się głównie dwa gatunki papryki. Pierwszym jest papryka roczna (Capsicum annuum). Kolejną papryką szeroko wykorzystywaną do produkcji przypraw są odmiany gatunku Capsicum frutescens, określane jako chilli. Ogólnie jednak papryki dzieli się na sześć grup na: papryki lancetowate (typ węgierski), papryki kwadratowe, papryki jabłkowe, kapie, rogi byka i barana oraz przyprawowe czyli chilli.

Papryki zawierają dużo potasu, fosforu i sodu oraz są między innymi ważnym źródłem witaminy C, U i karotenu. Odmiany warzywne wykorzystuje się na świeżo, do sałatek lub w kuchni zimnej i ciepłej. Przyprawowe są z kolei doskonałą pikantną przyprawą! Papryki mają szerokie zastosowanie, mogą być przetwarzane termicznie, jedzone na zimno, nadają się do przygotowania sałatek, potraw azjatyckich czy do marynowania. Są świetnym uzupełnieniem diet.

Jak uprawiać papryki

• Wymaga ciepłego słonecznego, osłoniętego stanowiska. Optymalny zakres temperatur podczas wegetacji to 18–23°C. Temperatury poniżej 14 i powyżej 30°C są ekstremalne i nie służą papryce. Papryki sadzimy po 2 obok siebie. Papryki warto na bieżąco podwiązywać. Idealne jest przymocowanie rośliny do palika prowadzącego zarówno przy dolnej części rośliny, jak i przy górnej. Ważne jest regularne podlewanie oraz usuwanie chwastów wokół roślin. W żadnym wypadku nie podlewamy ani nie opryskujemy w bezpośrednim słońcu, ponieważ moglibyśmy je oparzyć. W tunelu foliowym czy szklarni papryki wyrosną również znacznie szybciej, głównie dzięki temperaturze i wilgotności. Papryki regularnie kontrolujemy, czy nie są atakowane przez szkodniki lub czy nie występują objawy chorób fizjologicznych czy grzybowych.

• Papryki wysiewamy od stycznia najpóźniej do końca marca. Aby ułatwić sobie wysiew, możemy je sadzić do torfowych tabletek jiffy. Jeśli wybieramy sadzenie do substratu, powinien on zawierać perlit zmieszany w odpowiednich proporcjach z ziemią bogatą w składniki odżywcze. Możemy więc użyć specjalnego substratu do wysiewu, który zmieszamy z perlitem lub piaskiem. Nasiona sadzimy około 1 cm głęboko. Posadzone nasiona zabezpieczamy preparatem Previcur, zapewniając tym samym ochronę przed wyleganiem siewek. Temperatura musi oscylować wokół 25 stopni Celsjusza. Wilgotność powietrza nie powinna się zmieniać dla prawidłowego wzrostu sadzonek. Siewki potrzebują dużo światła, aby się nie wyciągały. Gdy na małych roślinach wyrosną przynajmniej dwa listki, jest czas przesadzić je do doniczki. Rośliny z bryłą korzeniową przepikujemy na stałe miejsce w rozstawie 60–70 cm x 25–40 cm.

• Papryki wymagają próchnicznej, żyznej gleby z wystarczającą ilością dostępnej wody glebowej i pH w zakresie 6,5–7,5.

• Podstawowym nawożeniem jest zaprawienie do gleby, gdzie będziemy sadzić papryki, dojrzałego obornika krowiego ewentualnie kompostu. To nawożenie przeprowadzamy jesienią. Jesienią jednocześnie wapnujemy powierzchnię dawką około 3,6 kg/m2 mielonego wapna lub 2 kg/m2 w zależności od gleby na stanowisku. Przed wysadzeniem warto zaprawić do gleby 50–70 g/m2 nawozu NPK z wyższym udziałem azotu. Podczas wegetacji dokarmiamy nawozem rozpuszczalnym w wodzie NPK - Cererit, Kristalon. Ważne jest, aby nawóz rozpuszczalny w wodzie jednocześnie zawierał mikroelementy! Nawóz aplikujemy co 14 dni.

• Papryki bywają atakowane przez szkodniki ssące takie jak mszyce, mączliki lub przędziorki. Do ochrony możemy użyć preparatu Mospilan, Decis Mega czy preparatu Symfonie od Natury.

  Przy dużej wilgotności powietrza mogą być atakowane owoce przez pleśnie i grzyby. Najbardziej znanymi chorobami grzybowymi jest szara i biała zgnilizna. Ochroną przed tymi chorobami grzybowymi jest odpowiedni preparat Ortiva.

  Niebezpieczna jest bakteryjna plamistość roślin papryki. Nekrotyczne owoce dotknięte tą plamistością zwykle pękają i są zniszczone. Różnokolorowe plamy głównie na owocach powoduje choroba bakteryjna zwana brązowatnością. Przy tych atakach roślin najlepszym sposobem jest ich likwidacja.

  Niedobór wapnia w glebie, nieregularne nawadnianie czy obecność potasu w glebie powoduje zaburzenia fizjologiczne. Te niedobory mogą objawiać się zaburzeniami owoców, liści, kwiatów, które często są mylone z chorobami grzybowymi. W przypadku gdy rośliny są dotknięte nekrozą, przestrzegamy równomiernego podlewania, wystarczającego odżywiania i zabezpieczamy je na przykład skutecznym chlorkiem wapnia lub specjalnym nawozem dolistnym.

• Papryki uprawiane dla zielonych owoców zbieramy już w połowie lipca. Owoce czerwone lub żółte zbieramy dopiero pod koniec sierpnia i we wrześniu. Papryczki przyprawowe (chilli) zbieramy jesienią, jeśli są uprawiane na zewnątrz czy w szklarni.