Kapusta głowiasta Vertus - nasiona kapusty

Brassica oleracea convar. capitata - Vertus

Roślina dwuletnia, która w pierwszym roku tworzy główki otoczone pęcherzykowatymi, klapowanymi liśćmi o barwie żółtozielonej do ciemnozielonej. Rośnie na krótkiej łodydze. W drugim roku przez główkę przebija się kwiatostan z czteropręcikowymi kwiatami. Do najbardziej znanych odmian kapusty należą kapusta głowiasta, kapusta kędzierzawa i kapusta brukselska.

Kapusta jest bogata w witaminę C, K i substancje mineralne. Zawiera wiele witamin (np. B1, B2, B3, B9, C i K). Jest bogata w minerały i mikroelementy (magnez, selen, potas, wapń, fosfor czy żelazo). Używa się jej do zup, sosów lub surówek warzywnych.

Jak uprawiać kapustę

• Kapusta głowiasta najlepiej rośnie przy stałej temperaturze wahającej się między 15 – 20 stopni Celsjusza. Nie sadzimy ich zbyt blisko siebie. Ma to negatywny wpływ na plon! Rośliny są mrozoodporne. Znoszą bez problemu temperaturę od -10 do -15°C. Wymagają stanowiska słonecznego lub półcienistego. Na początku lata rośliny wymagają dużej ilości wody. Gleba nie powinna nigdy wyschnąć. Okolice roślin regularnie przekopujemy i usuwamy chwasty. Regularnie również wapnujemy i nawożimy.

• Odmiany wczesne wysiewamy w lutym do ciepłej szklarni lub inspektu. Wysadzanie przeprowadzamy w kwietniu w rozstawie 40×50 cm.

  Odmiany letnie i półwczesne wysiewamy od połowy kwietnia do maja bezpośrednio na stanowisko w rozstawie 50×40 cm.

  Odmiany jesienne wysadzamy do końca lipca bezpośrednio na stanowisko w rozstawie 40–50×60 cm.

  Odmiany ozime wysadzamy w rozstawie 40×40 cm do końca września.

• Odmiany późne wymagają gleb średnio ciężkich z wystarczającą zawartością wapnia. Odmiany przeznaczone do uprawy polowej i szybkiego pędzenia w chłodzie wymagają lżejszej, gliniastopiaszczystej i łatwo nagrzewającej się gleby. Optymalna wartość pH wynosi 6-7.

• Jesienią wskazane jest wprowadzenie do gleby 4–5 kg obornika/m2, 5g P2O5/m2, 10–14 g K2O/m2. Nie zapominamy o wapnowaniu gleby. Kolejną dawkę 8—10 g azotu/m2 wprowadzamy przed wysadzaniem. Podczas wegetacji dodajemy jeszcze 2–5 g azotu/m2, którą równomiernie rozdzielamy do aplikacji w fazie 8–9 liści i przed tworzeniem główek.

• Najczęstszym szkodnikiem kapusty jest pchełka kapuściana, bielinek kapuściany i pieśnica kapuściana. Z chorób szkody powoduje przede wszystkim kila kapusty.

  Na pieśnicę kapuścianą wskazane jest użycie syntetycznych insektycydów lub preparatów na bazie 'Bacillus thuringiensis' w czasie wylęgu gąsienic z jaj.

  Przeciwko kili kapusty wskazane jest wapnowanie pól, użycie wapna azotowego, likwidacja porażonych roślin i dezynfekcja ziemi.

  Przed bielinkami można chronić rośliny w ten sposób, że wysadzimy je np. między pomidory.

• Odmiany wczesne zbieramy w maju lub w czerwcu. Okres wegetacji do zbioru wynosi od 50-70 dni.

  Odmiany letnie i półwczesne mają wegetację trwającą ok. 120 dni. Zbiór przeprowadzamy zatem w sierpniu do września.

  Odmiany jesienne mają wegetację trwającą 102–160 dni. Zbiór przeprowadzamy w sierpniu do września.

  Odmiany ozime mają okres wegetacji trwający 240–250 dni. Możemy je zbierać aż do stycznia.