Fasola pnąca Neckargold – nasiona fasoli

Phaseolus vulgaris - Neckargold

Roślina jednoroczna pochodząca z tropikalnych obszarów Ameryki. Ma pnącą łodygę, która może osiągnąć wysokość 1,5 - 2 metrów. Owocem jest strąk, który zawiera różną ilość nasion o nerkowatym kształcie. W zależności od odmiany różnią się kolorem i wielkością. Nasiona fasoli są trujące. Zawierają substancję fazyna. Ta zanika podczas gotowania. Dlatego nie spożywamy nasion w stanie surowym. Kwiaty są w kolorze białym, różowym, żółtym lub fioletowym i tworzą ubogie grona. Kwitnie od czerwca do sierpnia.

Fasola zawiera źródło aminokwasów i kwas askorbinowy.

Jak uprawiać fasolę

• Jest to roślina ciepłolubna, dlatego sadzimy ją w miejscu słonecznym, chronionym przed wiatrem. W czasie kwitnienia fasola potrzebuje temperatury wahającej się między 20–25 stopni Celsjusza. Fasola jest wymagająca pod względem podlewania, gleba nie może wyschnąć, ale jednocześnie nie może być też zbyt podmokła! Wszystkie rodzaje fasoli potrzebują podpór. Odmiany ozdobne będą się pięknie prezentować na pergolach, płotach czy w pojemnikach z konstrukcjami do pnącej. Odmiany konsumpcyjne sadzimy przy tyczkach lub tworzymy ze sznurka miejsce do ich podwiązywania. Okolicę rośliny spulchniamy i glebę utrzymujemy bez chwastów. Regularne zbieranie strąków pobudza tworzenie kolejnych owoców.

• Nasiona wysiewamy w marcu. Nasiona sadzimy w przepuszczalnym, żywnym substracie i umieszczamy w jasnym miejscu. Fasola wymaga do kiełkowania ciepła, odpowiednia jest więc szklarnia lub inspekt. W docelowym miejscu fasolę wysiewamy po 15 maja, kiedy nie ma zagrożenia przymrozkami.

  Odmiany karłowe wysiewamy po 3-4 nasionach do przygotowanych dołków około 5 cm głębokich. Odległych około 20 cm od siebie.

  Odmiany pnące wysiewamy około 5 nasion do dołków 5 cm głębokich i w zależności od typu podpory nawet metr od siebie.

• Odpowiednie są lżejsze gleby piaszczysto-gliniaste z wystarczającą ilością mikroorganizmów glebowych i składników odżywczych. Idealne pH około 6,5.

• Stosujemy nawozy NPK o niskim stosunku azotu. Wiosną zaleca się dostarczyć fasoli w miejscu uprawy 3 kg azotu na m2, 3–4 kg P2O5/m2 i 11 kg K2O/m2 jednorazowo. Jeśli fasola jest uprawiana w żyznej glebie, nawozów możemy w ogóle nie stosować.

• Najpoważniejszą chorobą fasoli jest antraknoza. Na młodych strąkach pojawiają się brązowiejące, powiększające się plamy, grzybnia przenika do wnętrza strąka i atakuje nasiona, tworząc na nich żółtobrązowe do czerwonobrązowych plam. Zwalczanie przeprowadzamy preparatami chemicznymi - fungicydami oraz likwidacją pozostałości pożniwnych.

  Fasola bywa atakowana także przez inne infekcje grzybowe lub bakteryjne, takie jak szara pleśń, brązowa plamistość liści, bakteryjna plamistość, rdza fasoli i inne.

  Kwieciarka pospolita to mucha, której larwy atakują kiełkujące liście zarodkowe i wierzchołek wzrostowy rośliny jeszcze w glebie, szczególnie podczas chłodniejszej, wilgotnej pogody. Odpowiednią ochroną jest zaprawianie nasion insektycydami.

  Mały, ciemny chrząszcz - strąkowiec fasolowiec atakuje nasiona, w których przezimowuje. Dochodzi do pogorszenia jakości plonów. Odpowiednią ochroną jest umieszczenie wyluskanych nasion w zamrażarce (przy temperaturze –10 °C chrząszcze giną po 10-14 dniach, przy mrozie –17 °C już po 8 godzinach).

• Zbiór na ziarno przeprowadzamy, gdy strąki zasychają, a nasiona są twarde, dobrze dojrzałe i całkowicie wybarwione.

  Do wykorzystania kuchennego zbieramy jeszcze niedojrzałe strąki, które jeśli lekko zegniesz, to pękną.