Kukurydza cukrowa TAURIS F1

Zea mays - Tauris

Gotowana, solona lub pieczona. Kukurydza jest zawsze wyśmienita! Pochodzi z tropikalnych i subtropikalnych obszarów Ameryki Południowej i Środkowej. Rośliny dorastają powyżej 2,5 m. Korzenie penetrują na głębokość 1,5 - 3,0 m. Łodygi mają 8 - 10 członów. Liście są ułożone naprzeciwlegle. Męskim kwiatostanem jest wiecha, która wyrasta z ostatniego członu łodygi. Żeńskim kwiatostanem jest kolba. Odmiany kukurydzy różnią się przede wszystkim wysokością roślin, kształtem kolb, kolorem ziaren, smakiem i przeznaczeniem uprawy.

Kukurydza cukrowa (Zea mays L. var. Saccharata) jest ważnym gatunkiem warzyw deserowych. Nasiona zawierają dużo cukru, witaminy B oraz błonnika. Na polach w dużych ilościach uprawia się kukurydzę na ziarno (Zea mays indentata). Kukurydza zwyczajna (Zea mays indurata) ma odmienny kształt ziaren, które są krótsze, twarde i bardziej okrągłe. U nas się nie uprawia. Kukurydzę pękającą (Zea mays everta) znamy przede wszystkim z konsumpcji popcornu. Kukurydza mączna (Zea mays amylacea) ma miękkie ziarna. Wykorzystuje się ją do produkcji mąki na specjalne wypieki - tortille itp. Kukurydza indiańska to gatunek z mniejszymi kolbami i różnokolorowymi ziarnami. Jest to kukurydza ozdobna, która wykorzystywana jest jako dekoracja.

Ziarna kukurydzy mają wysoką zawartość witamin z grupy B, a to szczególnie tiaminy (B1), dalej biotyny (B3), kwasu pantotenowego (B5) i kwasu foliowego (B9). Wszystkie te witaminy są niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania naszych organów i procesów metabolicznych organizmu. Z substancji mineralnych w kukurydzy reprezentowane są głównie żelazo, magnez, cynk, mangan i selen, znowu niezbędne mikroelementy.

Jak uprawiać kukurydzę

• Różnych gatunków kukurydzy nigdy nie sadzamy w ich bliskim sąsiedztwie, może dojść do wzajemnego zapylenia i ziarna np. kukurydzy cukrowej tracą swoją przyjemną słodycz! Rośliny wymagają ciepłych i wilgotnych gleb. Stanowisko słoneczne. Wietrzne położenia nie są odpowiednie.

• Nasiona wysiewa się od połowy kwietnia do końca maja bezpośrednio na stanowisko. Rzędy powinny być oddalone od siebie około 70 cm. Po wschodach rozsadzamy na 25 cm. Głębokość wysiewu wynosi 60 - 90 mm (w zależności od zastosowanej odmiany hybrydowej i gleby).

• Wymaga ciepłych, głębokich, piaszczystogliniastych gleb. Wymaga gleb głęboko uprawianych.

• Do nawożenia kukurydzy powszechnie stosuje się nawozy organiczne. Odpowiednia jest aplikacja jesienna, tylko na lekkich glebach można tolerować nawożenie wiosenne. Dawki N 100 kg/ha, P 25 kg/ha P2O5 i K 90 kg/ha K2O.

  Kukurydza cukrowa wymaga gleby nawożonej obornikiem lub kompostem jesienią w dawce 30 do 60 kg na 10m2. Przed wysiewem wiosną dnawożymy glebę dawką 300 g soli potasowej i 300 g superfosfatu na 10m2.

  Kukurydzę deserową w czerwcu dnawożymy dawką 200 g saletry i 250 g superfosfatu na 10m2, ewentualnie dwukrotnie po 200 g nawozu NPK (w czerwniu i na początku lipca). Odpowiednie jest też nawożenie dolistne.

• Z chorób grzybowych na kukurydzy występuje śnieć kukurydziana. Na roślinie powoduje okrągłe narośle, które usuwa się i pali jeszcze przed tym, zanim się rozpadną. Czasami mogą występować też rdze, gdy ich żywicielem pośrednim jest szczaw. Wskazana jest likwidacja żywiciela pośredniego i ochrona chemiczna. Rośliny zabezpieczamy prewencyjnie fungicydami i zaprawiamy nasiona.

  Ze szkodników zwierzęcych na roślinach mogą występować np. omacnica prosowianka. Jej gąsienice uszkadzają rośliny poprzez żerowanie. Kolejnym szkodnikiem, który pojawia się w czerwcu i lipcu jest skośniczek kukurydziany. Rośliny przeciwko szkodnikom zabezpieczamy specjalnymi insektycydami.

  Na kukurydzy mogą pojawić się też infekcje wirusowe - karłowaty wzrost, czerwone liście. Rośliny w tym przypadku likwidujemy.

• Kukurydza cukrowa jest odpowiednia do konsumpcji w przejściu z dojrzałości mlecznej do woskowej. Ziarna są jeszcze miękkie, ale jeśli wciśniemy w nie paznokieć, mleczny sok już nie wycieka. Kukurydzę pękającą zbieramy, gdy powierzchnia nasion jest szklista i gładka.