Kukurydza cukrowa do marynowania

Zea mays - do marynowania

Gotowana, solona lub pieczona. Kukurydza jest zawsze wyśmienita! Pochodzi z tropikalnych i subtropikalnych obszarów Ameryki Południowej i Środkowej. Rośliny dorastają do ponad 2,5 m. Korzenie wnikają na głębokość 1,5 - 3,0 m. Łodygi mają 8 - 10 członów. Liście są ułożone naprzeciwlegle. Męskim kwiatostanem jest wiecha, która wyrasta z ostatniego członu łodygi. Żeńskim kwiatostanem jest kolba. Odmiany kukurydzy różnią się przede wszystkim wysokością roślin, kształtem kolb, barwą ziaren, smakiem i przeznaczeniem uprawy.

Kukurydza cukrowa (Zea mays L. var. Saccharata) jest znaczącym gatunkiem warzyw delikatesowych. Nasiona zawierają dużo cukru, witaminy B oraz błonnika. Na polach uprawia się na dużą skalę kukurydzę na ziarno (Zea mays indentata). Kukurydza zwyczajna (Zea mays indurata) ma odmienny kształt ziaren, które są krótsze, twarde i bardziej okrągłe. U nas nie jest uprawiana. Kukurydzę pękającą (Zea mays everta) znamy przede wszystkim z konsumpcji popcornu. Kukurydza mączna (Zea mays amylacea) ma miękkie ziarna. Używa się jej do produkcji mąki na specjalne wypieki - tortille itp. Kukurydza indiańska to gatunek z mniejszymi kłosami i różnokolorowymi ziarnami. Jest to kukurydza ozdobna, która jest używana jako dekoracja.

Ziarna kukurydzy mają wysoką zawartość witamin z grupy B, a zwłaszcza tiaminy (B1), dalej biotyny (B3), kwasu pantotenowego (B5) i kwasu foliowego (B9). Wszystkie te witaminy są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania naszych organów i procesów metabolicznych organizmu. Z substancji mineralnych w kukurydzy znajdują się głównie żelazo, magnez, cynk, mangan i selen, ponownie niezastąpione pierwiastki śladowe.

Jak uprawiać kukurydzę

• Różnych gatunków kukurydzy nigdy nie sadzimy w ich bliskiej odległości, może dojść do wzajemnego zapylenia i ziarna np. kukurydzy cukrowej tracą swoją przyjemną słodycz! Rośliny wymagają ciepłych i wilgotnych gleb. Stanowisko słoneczne. Wietrzne położenia nie są odpowiednie.

• Nasiona wysiewa się od połowy kwietnia do końca maja bezpośrednio na stanowisko. Rzędy powinny być oddalone od siebie o ok. 70 cm. Po wschodach przerzedzamy do 25 cm. Głębokość wysiewu wynosi 60 - 90 mm (w zależności od użytego hybridu i gleby).

• Wymaga ciepłych, głębokich, piaszczysto-gliniastych gleb. Wymaga gleb głęboko uprawionych.

• Do nawożenia kukurydzy powszechnie stosuje się nawozy organiczne. Odpowiednia jest aplikacja jesienna, tylko na lekkich glebach można tolerować nawożenie wiosenne. Dawki N 100 kg/ha, P 25 kg/ha P2O5 i K 90 kg/ha K2O.

  Kukurydza cukrowa wymaga nawożonej gleby obornikiem lub kompostem jesienią w dawce 30 do 60 kg na 10m2. Przed siewem na wiosnę dnawożymy glebę dawką 300 g soli potasowej i 300 g superfosfatu na 10m2.

  Kukurydzę delikatesową w czerwcu dnawożymy dawką 200 g saletry i 250 g superfosfatu na 10m2, ewentualnie dwukrotnie po 200 g nawozu NPK (w czerwcu i na początku lipca). Odpowiednie jest też nawożenie dolistne.

• Z chorób grzybowych na kukurydzy występuje śnieć kukurydziana. Na roślinie powoduje okrągłe narośle, które usuwa się i pali jeszcze zanim się rozpadną. Czasami mogą występować też rdze, gdy ich gospodarzem pośrednim jest szczaw. Odpowiednia jest likwidacja gospodarza pośredniego i ochrona chemiczna. Rośliny zabezpieczamy prewencyjnie fungicydami i zaprawiamy nasiona.

  Ze szkodników zwierzęcych na roślinach mogą występować np. omacnica prosowianka. Jej gąsienice uszkadzają rośliny żerowaniem. Innym szkodnikiem, który pojawia się w czerwcu i lipcu jest skośnik zbożowy. Rośliny przeciwko szkodnikom zabezpieczamy specjalnymi insektycydami.

  Na kukurydzy mogą pojawić się też infekcje wirusowe - karłowaty wzrost, czerwone liście. Rośliny w tym przypadku likwidujemy.

• Kukurydza cukrowa jest odpowiednia do konsumpcji w przejściu z dojrzałości mlecznej do woskowej. Ziarna są jeszcze miękkie, ale jeśli wciśniemy w nie paznokieć, mleczny sok już nie wycieka. Kukurydzę pękającą zbiera się, gdy powierzchnia nasion jest szklista i gładka.