Groszek cukrowy Delikett

Pisum sativum

Pochodzi z Azji Wschodniej, a podczas migracji ludów na zachód rozprzestrzenił się do Azji Mniejszej i Europy. Ten groszek należy do grupy uprawianej wyłącznie dla zielonych strąków i niedojrzałych soczystych nasion. Strąki zielonego koloru są drobne, ok. 4–6 cm długości, bardzo kruche i soczyste. Nasiona są bardzo słodkie i delikatne w smaku, podobnie jak łupina. Można go zamrażać. Strąki spożywamy niedojrzałe i całkowicie całe w przeciwieństwie do tradycyjnego zielonego groszku. Zawiera przede wszystkim witaminę C, witaminy z grupy B, fosfor, cynk i żelazo.

Jak uprawiać groszek

• Groszek można uprawiać razem z rzodkiewkami, sałatą, kalarepa, marchewką, cukinią lub ogórkami. Nie nadają się dla niego rośliny cebulowe, ziemniaki i pomidory. Groch jest rośliną zimnolubną, najlepiej rozwija się w temperaturach 13–18°C. Wymaga stanowiska słonecznego. Dla groszku konieczna jest podpora. Gleba powinna być stale przynajmniej wilgotna. Uprawę utrzymujemy bez chwastów, regularnie pielęgując. Podlewamy tylko w razie potrzeby podczas ekstremalnej suszy.

• Nasiona wysiewa się bezpośrednio na stanowisko od marca do kwietnia, na głębokość 5–7 cm w rozstawie 20–25×4–6 cm. Najlepszym terminem na rozpoczęcie uprawy jest przełom marca i kwietnia.

• Odpowiednie są gleby średnio ciężkie. Dostatecznie retencyjne. Optymalne pH 6,5–7,5.

• Gleby nie trzeba nawozić. Groch pobiera również trudno dostępne składniki odżywcze z profilu glebowego.

• Wśród najczęstszych szkodników występujących na grochu są strąkowiec grochowy, strąkowiec grochowiec oraz strąkowiec bobowiec. Przeciwko tym szkodnikom możemy zastosować na przykład preparaty Pirimor 50 WG czy Decis Mega.

• Zbieramy całe strąki ok. 3 tygodnie po przekwitnięciu.