Podstępna kędzierzawość brzoskwiń

Kędzierzawość brzoskwini to choroba grzybowa atakująca przede wszystkim brzoskwinie, ale także migdałowce i brzoskwinio-migdałowce. Jej sprawcą jest grzyb Taphrina deformans. Choroba ta atakuje drzewa niemal co roku i znacznie je osłabia, dlatego bardzo ważna jest ochrona.

Atakowi można zapobiegać prewencyjnie lub ograniczać go poprzez ochronę chemiczną, jednak trzeba wiedzieć, kiedy jest odpowiedni czas i jakie preparaty zastosować.

Objawy i skutki ataku kędzierzawości

Najbardziej wyraźne objawy możemy zaobserwować na liściach. Powstają na nich najpierw żółtawe, później czerwone pęcherze, liście skręcają się i deformują. Dochodzi do opadania dużej części kwiatów, owoce są drobniejsze, czasami także pojawiają się na nich plamy lub pękają. W lecie dochodzi do opadania zainfekowanych liści i wyrastają nowe, proces ten jednak znacznie osłabia drzewo i przejawia się to zarówno na owocach, jak i na mrozoodporności oraz zdolności do odporności na atak innych chorób.

Czasami może dojść do pomylenia kędzierzawości z atakiem mszyc. Niektóre gatunki mszyc swoim ssaniem również wywołują powstawanie czerwonych pęcherzy. Możemy je jednak rozróżnić poprzez obejrzenie spodniej strony liścia - w przypadku grzyba będzie pokryty delikatnym białym nalotem, w przypadku ataku mszycy znajdziemy albo żywe osobniki, albo lepkie plamy na powierzchni skórki liścia.

Cykl życiowy Taphrina deformans

Grzyb rozprzestrzenia się za pomocą zarodników. Te przetrwają niesprzyjające okresy i umożliwiają rozmnażanie. Po wykiełkowaniu zarodników tworzy się grzybnia wewnątrz tkanek roślinnych i w tej fazie nie jest możliwe uszkodzenie grzyba opryskiwaniem. Taphrina zaczyna kiełkować i rosnąć już przy siedmiu stopniach powyżej zera, dlatego okres ochrony przed nią przebiega przede wszystkim późno jesienią i wczesną wiosną. Sprzyja jej wilgotna pogoda, dlatego atak bywa większy przy deszczowych wioskach. Zarodniki przetrwają zimę na opadłych liściach, pniu, pędach jednorocznych oraz na łuskach pąków.

Ochrona przed kędzierzawością

Jako ochrona prewencyjna służy przede wszystkim wybór bardziej odpornych odmian brzoskwiń oraz prawidłowe cięcie, które umożliwia szybkie osuszanie liści i gałęzi, a tym samym zapobiega rozwojowi choroby. Odpowiednim nawożeniem i wystarczającym podlewaniem możemy podnieść kondycję, a tym samym zdolność obronną rośliny. Jeśli jednak jest już zaatakowana, nie potrafi sama się bronić. Jeśli dochodzi do ataku regularnie, konieczne jest rozpoczęcie także opryskiwania.

Ochrona chemiczna opryskiwaniem może być przeprowadzana w dowolnym momencie od opadnięcia liści do fazy pękania pąków wierzchołkowych (na pąkach pojawiają się zielone paski). Ważna jest pogoda bezprzymrozkowa bez opadów podczas aplikacji i jeszcze kilka dni po niej. Oprysk warto powtórzyć raz lub dwa razy, jednak z przerwą co najmniej dwutygodniową. Dobrze jest zmieniać preparaty, aby grzyb nie wytworzył oporności. Odpowiednimi preparatami są Dithane, Champion, Delan, Kuprikol, Korzar, Optikombi lub Kocide.

Podczas oprysku należy zadbać o to, aby cały pień i gałęzie zostały opryskane. Częstym błędem jest przekonanie, że grzyb zimuje tylko w pąkach liściowych. Zarodniki są jednak rozproszone po wszystkich częściach drzewa.