Nagietek lekarski

Calendula officinalis

Nagietek lekarski to jeden z około dwudziestu gatunków nagietków. Ta roślina jednoroczna osiąga wysokość 25-60 cm, ale uprawiane są również niskie odmiany. Kwiatostanem jest koszyczek. Kwiaty nagietka mogą być pojedyncze, pełne lub półpełne. Łodyga jest owłosiona i lepka. Roślina jest bowiem bogata w naturalny barwnik – kalendulinę. Nagietek zawiera olejki eteryczne, karotenoidy (w kwiatach) i inne organiczne barwniki, flawonoidy, gorzkie substancje, substancje śluzowe, saponiny triterpenowe, polisacharydy, kwas salicylowy, witaminę C. W postaci olejów lub wyciągu stosowany jest do pielęgnacji skóry. W kuchni nagietek stosowany jest jako barwnik spożywczy do serów, jogurtów, masła, zup, sosów, potraw mlecznych, ryżu, omletów i pieczywa. Niemało wykorzystywany jest również w kosmetyce.

Jak uprawiać nagietek

• Nagietek wymaga w pełni nasłonecznionego stanowiska. W cieniu nie rośnie. Zbyt gęste zagęszczenia roślin wieloletnich ograniczają jego wzrost, grozi, że inne rośliny całkowicie zahamują jego rozwój. Usuwając przekwitłe kwiatostany przedłużymy okres kwitnienia. Gleba powinna być stale wilgotna, nie podmokła.

• Nasiona nagietka wysiewamy już od marca bezpośrednio na zagon. Najlepszym sposobem jest rozrzucenie ich po całym zagonie, gdzie chcemy, aby rósł. Następnie młode rośliny przerzedzamy na odległość 20-30 cm.

• Nie jest wymagający co do gleby. Odpowiednia jest przepuszczalna gleba, która nie jest trwale zamokłona. Raczej wapienna.

• Grunt pod wysadkę warto nawozić dobrze przefermentowanym kompostem lub obornikiem. Wiosną przed wysiewem mieszamy płytko w glebie około 100 kg siarczanu amonu lub saletry wapniowo-amonowej i około 200 kg superfosfatu na 1 hektar.

• Roślina nie cierpi na szkodniki ani choroby.

• Zbieramy całe koszyczki wraz z kielichami lub tylko kwiatki języczkowate, które wyrywamy z koszyczka. Zwiędniętych koszyczków nie zbieramy.