Papryka typ bananowy Corno di toro giallo

Capsicum annum - Corno di toro giallo

Roślina wieloletnia pochodząca z Meksyku. W uprawie jest kultywowana jako roślina jednoroczna i może osiągnąć wysokość 0,5–1,5 m. Ma lancetowate liście ustawione naprzemiennie. Kwiaty są białe, pięciokrotne. Owocem jest strąk, którego naturalny kolor to czerwony. Uprawia się około trzech tysięcy odmian papryki, słodkich i ostrych. Za ostrość odpowiada alkaloid kapsaicyna. Początkowo była uprawiana jako roślina ozdobna. Jej wykorzystanie jako przyprawy lub warzywa przyszło dopiero później. Dziś wykorzystuje się głównie dwa gatunki papryki. Pierwszym jest papryka roczna (Capsicum annuum). Kolejną papryką szeroko wykorzystywaną do produkcji przypraw są odmiany gatunku Capsicum frutescens, określane jako chilli. Ogólnie jednak papryki dzieli się na sześć grup: papryki lancetowate (typ węgierski), papryki kwadratowe, papryki jabłkowe, kapie, rogi byka i barana oraz przyprawowe, czyli chilli.

Papryki zawierają dużo potasu, fosforu i sodu i są oprócz innych ważnym źródłem witaminy C, U i karotenu. Odmiany warzywne używa się na świeżo, do sałatek lub w kuchni zimnej i ciepłej. Przyprawowe są z kolei doskonałą pikantną przyprawą! Papryki mają szerokie zastosowanie, można je przygotowywać termicznie, jeść na zimno, są odpowiednie do przygotowania sałatek, potraw azjatyckich czy do marynowania. Są świetnym uzupełnieniem diet.

Jak uprawiać papryki

• Wymaga ciepłego, słonecznego, osłoniętego stanowiska. Optymalne temperatury podczas wegetacji wynoszą 18–23°C. Temperatury poniżej 14°C i powyżej 30°C są ekstremalne i papryki ich nie znoszą. Papryki sadzimy po 2 obok siebie. Papryki warto na bieżąco podwiązywać. Idealne jest przymocowanie rośliny do prowadzącej tyczki zarówno przy dolnej części rośliny, jak i przy górnej części. Ważne jest regularne podlewanie i wyrywanie chwastów wokół roślin. W żadnym wypadku nie podlewamy i nie zraszamy w bezpośrednim słońcu, ponieważ moglibyśmy je poparzyć. W tunelu foliowym czy szklarni papryki wyrosną również znacznie szybciej, głównie dzięki temperaturze i wilgotności. Papryki regularnie kontrolujemy, czy nie są zaatakowane przez szkodniki lub czy nie występują objawy chorób fizjologicznych czy grzybowych.

• Papryki wysiewamy od stycznia najpóźniej do końca marca. Aby ułatwić sobie wysiew, możemy je wysadzać do torfowych tabletek jiffy. Jeśli wybieramy wysadzanie do substratu, powinien on zawierać perlit zmieszany w odpowiedniej proporcji z ziemią bogatą w składniki odżywcze. Możemy więc użyć specjalnego substratu do wysiewu, który zmieszamy z perlitem czy piaskiem. Nasiona wysadzamy na głębokość około 1 cm. Wysadzone nasiona zabezpieczamy preparatem Previcur, zapewniając w ten sposób ochronę przed wyleganiem siewek. Temperatura musi wynosić około 25 stopni Celsjusza. Wilgotność powietrza dla prawidłowego wzrostu rozsady nie powinna się zmieniać. Siewki potrzebują dużo światła, aby się nie wyciągały. Gdy na małych roślinach wyrośnie co najmniej dwóch listków, nadszedł czas, aby przesadzić je do doniczki. Rośliny z bryłą korzeniową przesadzamy na stałe stanowisko w rozstawie 60–70 cm x 25–40 cm.

• Papryki wymagają gleby próchniczne, żyznej z wystarczającą ilością dostępnej wody glebowej i pH w zakresie 6,5–7,5.

• Podstawowym nawożeniem jest wprowadzenie do gleby, gdzie będziemy wysadzać papryki, dojrzałego obornika krowiego lub kompostu. Nawożenie to przeprowadzamy jesienią. Jesienią jednocześnie wapnujemy powierzchnię dawką około 3,6 kg/m2 mielonego wapna lub 2 kg/m2 w zależności od gleby na stanowisku. Przed wysadzką warto wprowadzić do gleby 50–70 g/m2 nawozu NPK z wyższą zawartością azotu. Podczas wegetacji dokarmiamy nawozem rozpuszczalnym w wodzie NPK - Cererit, Kristalon. Ważne jest, aby nawóz rozpuszczalny w wodzie jednocześnie zawierał mikroelementy! Nawóz aplikujemy co 14 dni.

• Papryki bywają atakowane przez ssące szkodniki, takie jak mszyce, mączliki lub przędziorki. Do ochrony możemy użyć preparatu Mospilan, Decis Mega czy preparatu Symfonie od Natury.

  Przy dużej wilgotności powietrza owoce mogą być atakowane przez pleśnie i grzyby. Najznańszymi chorobami grzybowymi jest szara i biała zgnilizna. Ochroną przed tymi chorobami grzybowymi jest odpowiedni preparat Ortiva.

  Niebezpieczna jest bakteryjna plamistość roślin papryki. Nekrotyczne owoce dotknięte tą plamistością zazwyczaj pękają i są zniszczone. Wielokolorowe plamy szczególnie na owocach powoduje choroba bakteryjna zwana brązowieniem. Przy takich porażeniach roślin najlepszym sposobem jest ich likwidacja.

  Niedobór wapnia w glebie, nieregularne nawadnianie czy obecność potasu w glebie powoduje zaburzenia fizjologiczne. Te niedobory mogą objawiać się zaburzeniami owoców, liści, kwiatów, które często są mylone z chorobami grzybowymi. W przypadku, gdy rośliny są dotknięte nekrozą, przestrzegamy równomiernego nawadniania, odpowiedniego odżywiania i zabezpieczamy je na przykład skutecznym chlorkiem wapnia lub specjalnym nawozem dolistnym.

• Papryki uprawiane na zielone owoce zbieramy już w połowie lipca. Owoce czerwone lub żółte zbieramy dopiero pod koniec sierpnia i we wrześniu. Papryczki przyprawowe (chilli) zbieramy jesienią, jeśli są uprawiane na zewnątrz lub w szklarni.