Papryka do foliownika Demetra F1

Capsicum annum - Dementra F1

Roślina wieloletnia pochodząca z Meksyku. W uprawie jest pielęgnowana jako roślina jednoroczna i może osiągnąć wysokość 0,5–1,5 m. Ma naprzemiennie ustawione lancetowate liście. Kwiaty są białe pięciokrotne. Owocem jest strączek, którego naturalny kolor to czerwony. Uprawia się około trzech tysięcy odmian papryki, zarówno słodkich, jak i ostrych. Za ostrość odpowiada alkaloid kapsaicyna. Początkowo była uprawiana jako roślina ozdobna. Jej wykorzystanie jako przyprawy, ewentualnie jako warzywa, przyszło dopiero później. Dzisiaj wykorzystuje się przede wszystkim dwa gatunki papryki. Pierwszym jest papryka roczna (Capsicum annuum). Kolejną papryką szeroko wykorzystywaną do produkcji przypraw są odmiany gatunku Capsicum frutescens, określane jako chilli. Ogólnie jednak papryki dzieli się na sześć grup: papryki stożkowate (typ węgierski), papryki kwadratowe, papryki jabłkowate, kapie, rogi byka i barana oraz przyprawowe czyli chilli.

Papryki zawierają dużo potasu, fosforu i sodu i są poza innymi znaczącym źródłem witaminy C, U i karotenu. Odmiany warzywne wykorzystuje się na świeżo, do sałatek lub w kuchni zimnej i ciepłej. Przyprawowe są natomiast doskonałą pikantną przyprawą! Papryki mają szerokie zastosowanie, mogą być obrabiane cieplnie, jedzone na zimno, są odpowiednie do przygotowania sałatek, potraw azjatyckich czy do marynowania. Są świetnym uzupełnieniem podczas diet.

Jak uprawiać paprykę

• Wymaga ciepłego słonecznego, osłoniętego stanowiska. Optymalny zakres temperatur podczas wegetacji to 18–23°C. Temperatury poniżej 14 i powyżej 30°C są ekstremalne i nie służą papryce. Paprykę sadzi się po 2 obok siebie. Paprykę warto na bieżąco podwiązywać. Idealne jest przymocowanie rośliny do prowadzącej tyczki zarówno przy dolnej części rośliny, jak i przy górnej części. Ważne jest regularne podlewanie oraz wyrywanie chwastów wokół roślin. W żadnym wypadku nie podlewamy i nie zraszamy pod bezpośrednim słońcem, ponieważ je spalimy. W tunelu foliowym czy szklarni papryki wyrosną również znacznie szybciej, głównie dzięki temperaturze i wilgotności. Paprykę regularnie kontrolujemy, czy nie są atakowane przez szkodniki, czy nie pojawiają się objawy chorób fizjologicznych czy grzybowych.

• Paprykę wysiewa się od stycznia najpóźniej do końca marca. Aby ułatwić sobie wysiew, możemy je wysadzać do torfowych krążków jiffych. Jeśli wybieramy wysadzanie do substratu, powinien on zawierać perlit zmieszany w odpowiedniej proporcji z ziemią bogatą w składniki odżywcze. Możemy więc użyć specjalnego substratu do wysiewu, który zmieszamy z perlitem czy piaskiem. Nasiona sadzi się około 1 cm głęboko. Wysadzone nasiona zabezpieczamy Previcurem, zapewniamy tym samym ochronę przed wyleganiem roślin siewek. Temperatura powinna wynosić około 25 stopni Celsjusza. Wilgotność powietrza dla prawidłowego wzrostu sadzonek nie powinna się zmieniać. Siewki potrzebują dużo światła, aby się nie wyciągały. Gdy na małych roślinach wyrośnie co najmniej dwa listki, nadchodzi czas, aby przesadzić je do doniczki. Rośliny z bryłą korzeniową przekłuwamy na stałe stanowisko w rozstawie 60–70 cm x 25–40 cm.

• Papryka wymaga gleby próchnicznej, żyznej z wystarczającą ilością dostępnej wody glebowej i pH w zakresie 6,5–7,5.

• Podstawowym nawożeniem jest zaprawienie do gleby, gdzie będziemy wysadzać paprykę, dojrzałym nawozem krowim, ewentualnie kompostem. To nawożenie wykonujemy na jesieni. Na jesieni równocześnie wapnujemy powierzchnię dawką około 3,6 kg/m2 mielonego wapna lub 2 kg/m2 w zależności od gleby na stanowisku. Przed wysadzką warto zapraszić do gleby 50 – 70 g/m2 nawozu NPK z wyższym udziałem azotu. Podczas wegetacji następnie dognajamy nawozem wodnorozpuszczalnym NPK - Cererit, Kristalon. Ważne jest, aby nawóz wodnorozpuszczalny równocześnie zawierał mikroelementy! Nawóz aplikujemy co 14 dni.

• Papryka bywa atakowana przez szkodniki ssące takie jak mszyce, mączliki lub przędziorki. Do ochrony możemy użyć preparatu Mospilan, Decis Mega czy preparatu Symfonie od Natury.

  Przy dużej wilgotności powietrza mogą być atakowane owoce przez pleśnie i grzyby. Najsłynniejszymi chorobami grzybowymi jest szara i biała zgnilizna. Ochroną przed tymi chorobami grzybowymi jest odpowiedni preparat Ortiva.

  Niebezpieczna jest bakteryjna plamistość roślin papryki. Nekrotyczne owoce dotknięte tą plamistością zazwyczaj pękają i są zniszczone. Różnokolorowe plamy szczególnie na owocach powoduje choroba bakteryjna zwana brązowieniem. Przy tych atakach roślin najlepszym sposobem jest ich likwidacja.

  Niedobór wapnia w glebie, nieregularne nawadnianie czy obecność potasu w glebie powoduje zaburzenia fizjologiczne. Te niedobory mogą objawiać się zaburzeniami owoców, liści, kwiatów, które często są mylone z chorobami grzybowymi. W przypadku, gdy rośliny są dotknięte nekrozą, stosujemy równomierne podlewanie, wystarczające odżywianie i zabezpieczamy je na przykład skutecznym chlorkiem wapnia lub specjalnym nawozem dolistnym.

• Paprykę uprawianą dla zielonych owoców zbieramy już w połowie lipca. Owoce czerwone lub żółte zbieramy dopiero pod koniec sierpnia i we wrześniu. Papryczkę przyprawową (chilli) zbieramy na jesieni, jeśli są uprawiane na zewnątrz czy w szklarni.