Kapusta biała Brunswijker - nasiona kapusty

Brassica oleracea convar. capitata - Brunswijker

Roślina dwuletnia, która w pierwszym roku tworzy główki otoczone pomarszczonymi, klapowanymi liśćmi o barwie żółtozielonej do ciemnozielonej. Rośnie na krótkiej łodydze. W drugim roku przez główkę wyrasta kwiatostan z czteroczłonowymi kwiatami. Do najbardziej znanych odmian kapusty należą kapusta głowiasta, kapusta kędzierzawa i brukselka.

Kapusta jest bogata w witaminę C, K i substancje mineralne. Zawiera wiele witamin (np. B1, B2, B3, B9, C i K). Jest bogata w minerały i pierwiastki śladowe (magnez, selen, potas, wapń, fosfor czy żelazo). Używa się jej do zup, sosów lub surówek warzywnych.

Jak uprawiać kapustę

• Kapusta głowiasta najlepiej rośnie przy stałej temperaturze wahającej się między 15 – 20 stopni Celsjusza. Nie sadzimy ich zbyt blisko siebie. Ma to negatywny wpływ na plon! Rośliny są mrozoodporne. Bez problemu znoszą temperaturę od -10 do -15°C. Wymagają stanowisk nasłonecznionych lub półcienistych. Na początku lata rośliny wymagają dużej ilości wody. Gleba nie powinna nigdy wyschnąć. Okolice roślin regularnie przekopujemy i usuwamy chwasty. Regularnie też wapnujemy i nawozimy.

• Odmiany wczesne wysiewamy w lutym do ciepłej szklarni lub inspektu. Wysadzanie przeprowadzamy w kwietniu w rozstawie 40×50 cm.

  Odmiany letnie i półwczesne wysiewamy od połowy kwietnia do maja bezpośrednio na stanowisko w rozstawie 50×40 cm.

  Odmiany jesienne wysadzamy do końca lipca bezpośrednio na stanowisko w rozstawie 40–50×60 cm.

  Odmiany ozime wysadzamy w rozstawie 40x40 cm do końca września.

• Odmiany późne wymagają gleb średnio ciężkich z wystarczającą zawartością wapnia. Odmiany przeznaczone do uprawy polowej i szybkiego przyspieszania w chłodzie wymagają lżejszej, gliniasto-piaszczystej i nagrzewającej się gleby. Optymalna wartość pH wynosi 6-7.

• Jesienią warto do gleby wprowadzić 4–5 kg obornika/m2, 5g P2O5/m2, 10–14 g K2O/m2. Nie zapominamy o wapnowaniu gleby. Kolejną dawkę 8—10 g azotu/m2 wprowadzamy przed wysadzaniem. Podczas wegetacji dodajemy jeszcze 2–5 g azotu/m2, którą równomiernie rozdzielamy do aplikacji w fazie 8–9 liści i przed tworzeniem główek.

• Najczęstszym szkodnikiem kapusty jest pchełka kapuściana, bielinek kapustnik i mól kapustnik. Z chorób szkody powoduje przede wszystkim kiła kapusty.

  Na mola kapustnika warto zastosować syntetyczne insektycydy lub preparaty na bazie 'Bacillus thuringiensis' w okresie wylęgu gąsienic z jajek.

  Przeciwko kile kapusty wskazane jest wapnowanie pól, stosowanie wapna azotowego, likwidacja porażonych roślin i dezynfekcja gleby.

  Przed bielinkami można chronić rośliny poprzez wysadzenie ich np. między pomidorami.

• Odmiany wczesne zbieramy w maju lub czerwcu. Okres wegetacji do zbioru wynosi od 50-70 dni.

  Odmiany letnie i półwczesne mają wegetację długą ok. 120 dni. Zbiór zatem przeprowadzamy w sierpniu do września.

  Odmiany jesienne mają wegetację długą 102–160 dni. Zbiór przeprowadzamy w sierpniu do września.

  Odmiany ozime mają okres wegetacji długi na 240–250 dni. Zbierać możemy je aż do stycznia.

  TERMIN WAŻNOŚCI: 12. 2022