Kalarepa wczesna Moravia

Brassica oleracea var. Gongylodes

Roślina dwuletnia pochodząca z regionu Morza Śródziemnego i zachodniej Europy. Z dzikiej rośliny wyhodowano wiele jej kultywatorów, które są wizualnie bardzo różne: kapusta głowiasta, kapusta, kapusta brukselska, kapusta szpikowa, kapusta pastewna, brokuły, kalafior, kalarepa.

Kalarepa ma maksymalnie 20 cm długą łodygę, z której powyżej bulwy wyrastają długoogonkowe liście, a liście pod bulwą obumierają. Najbardziej podstawowy podział kalarepów to na niebieskie i białe, przy czym najwcześniejsze są odmiany białe. Oprócz swojego przyjemnego smaku są również bogatym źródłem witamin B, C i E, wapnia, potasu, selenu, cynku, żelaza, kwasu foliowego i pantotenowego. Spożywa się ją na surowo, sama smakuje dobrze lub jako składnik sałatek warzywnych. Możemy ją gotować, dusić, zapiekać, może być użyta jak cukinia do ciasta zamiast ziemniaków do placków lub usmażyć w trójobalu.

Jak uprawiać kalarepę

• Stanowisko powinno mieć wilgotniejszy klimat, nie potrzebuje wysokich temperatur. Dbamy o równomierne nawilżenie gleby, regularnie podlewamy średnią dawką wody, okopujemy. W czasie suszy bulwy drewnieją, a po obfitym podlaniu pękają. Glebę na grządce utrzymujemy bez chwastów.

• Odmiany wczesne: wysiewa się w lutym. Wysadzamy je w rozstawie 25x25 cm w połowie kwietnia. Białe wczesne odmiany kalarepy nie znoszą wyższych temperatur na początku lata. Wiosenne odmiany podczas wysadzania przykrywamy agrowłókniną.

  Odmiany letnie: wysiewa się w marcu lub w kwietniu. Wysadzamy je w rozstawie 25x25 cm w pierwszej połowie maja.

  Odmiany późne: wysiewa się na przełomie kwietnia i maja. Sadzonki musimy wysadzić najpóźniej do połowy sierpnia.

• Rośliny wymagają gleby gliniastej lub gliniastopiaszczystej, z wystarczającą zawartością próchnicy i dostatkiem dostępnych składników odżywczych. Optymalna wartość pH mieści się w zakresie 6–7,3.

• Przed wysadzeniem wskazane jest zastosowanie do gleby nawozów przemysłowych w dawce 30–60 g/m2 ze stosunkiem składników NPK 1,5:1:2, pierwszą połowę dawki u odmian późnych lub przy siewach bezpośrednich dodajemy podczas wysadzania, a drugą w trakcie wegetacji.

• Uszkodzenie przez suszę objawia się pękaniem korzeni, bulw i owoców, przy silniejszym uszkodzeniu zasychaniem.

  Ze szkodników na kalarepach występuje Pchełka falista (Phyllotreta undulata), Pchełka czarna (Phyllotreta atra), Pchełka kapuściana (Phyllotreta nemorum) i Mszyca kapuściana (Brevicoryne brassicae).

  Z chorób grzybowych występuje przede wszystkim mączniak.

• Kalarepy zbieramy wybierając według wielkości. Wczesne zazwyczaj wtedy, gdy osiągną wielkość 4 cm. Niewskazane jest zbieranie roślin, które wzeszły do kwiatu.