Kalarepa wczesna Ametyst F1

Roślina dwuletnia pochodząca z obszaru Morza Śródziemnego i zachodniej Europy. Z dzikiej rośliny wyhodowano wiele jej odmian uprawnych, które są wizualnie bardzo różne: kapusta główkowa, kapusta głowiasta, kapusta brukselska, kapusta szpikowa, kapusta pastewna, brokuły, kalafior, kalarepa.

Kalarepa ma maksymalnie 20 cm długą łodygę, z której wyrastają nad bulwą długoogonkowe liście, a liście pod bulwą obumierają. Najbardziej podstawowy podział kalarepy to na niebieskie i białe, przy czym najwcześniejsze są odmiany białe. Oprócz swojego przyjemnego smaku są również bogatym źródłem witamin B, C i E, wapnia, potasu, selenu, cynku, żelaza, kwasu foliowego i pantotenowego. Spożywa się ją na surowo, sama smakuje dobrze lub jako część sałatek warzywnych. Możemy ją gotować, dusić, zapiekać, może być użyta jak cukinia do ciasta zamiast ziemniaków do placków lub usmażyć w trzech panierach.

Jak uprawiać kalarepę

• Stanowisko powinno mieć wilgotniejszy klimat, nie potrzebuje wysokich temperatur. Dbamy o równomierne nawilżenie gleby, regularnie podlewamy średnią dawką wody, okopujemy. Przy suchości bulwy zdrewnieją, a po większym podlaniu pękają. Glebę na grządce utrzymujemy bez chwastów.

• Odmiany wczesne: wysiewamy w lutym. Wysadzamy je w rozstawie 25x25 cm w połowie kwietnia. Białe wczesne odmiany kalarepy nie znoszą wyższych temperatur na początku lata. Odmiany wiosenne przy wysadzaniu przykrywamy włókniną.

  Odmiany letnie: wysiewamy w marcu lub w kwietniu. Wysadzamy ją w rozstawie 25x25 cm w pierwszej połowie maja.

  Odmiany późne: wysiewamy na przełomie kwietnia i maja. Sadzonki musimy wysadzać najpóźniej do połowy sierpnia.

• Rośliny wymagają gleby gliniastej lub gliniasto-piaszczystej, z wystarczającą zawartością próchnicy i dostatkiem dostępnych składników pokarmowych. Optymalna wartość pH waha się w zakresie 6–7,3.

• Przed wysadzaniem zaleca się zastosowanie do gleby nawozów przemysłowych w dawce 30–60 g/m2 ze stosunkiem składników pokarmowych NPK 1,5:1:2, pierwszą połowę dawki u odmian późnych lub przy siewie bezpośrednim dostarczamy przy wysadzaniu, a drugą podczas wegetacji.

• Uszkodzenie przez suszę objawia się pękaniem korzeni, bulw i owoców, przy silniejszym uszkodzeniu zasychaniem.

  Ze szkodników na kalarepach występuje Pchełka falista (Phyllotreta undulata), Pchełka czarna (Phyllotreta atra), Pchełka kapuściana (Phyllotreta nemorum) oraz Mszyca kapuściana (Brevicoryne brassicae).

  Z chorób grzybowych występuje przede wszystkim mączniak.

• Kalarepę zbieramy wybiórczo według wielkości. Wczesne zazwyczaj wtedy, gdy osiągną wielkość 4 cm. Niewłaściwe jest zbieranie roślin, które wykwitły.