Brokuł Apolena F1

Brassica oleracea convar. botrytis var. cymosa - Apolena F1

Brokuł jest bogaty w błonnik, beta karoten, witaminy C i E, kwas foliowy, minerały, flawonoidy. Ma także niską zawartość cukrów i tłuszczów, co czyni go produktem nie tylko bardzo zdrowym, ale i dietetycznym. Pochodzi ze Śródziemnomorza, z obszaru Półwyspu Apenińskiego. Jedna roślina zapewni nawet wielokrotne plony!

Aby zachować cenne składniki, lepiej jest przygotować brokuła na parze niż go gotować. Można go jeść również na surowo. Przygotowuje się go przez duszenie, gotowanie, można go smażyć lub ugotowanego dodać do sałatek, często bywa także składnikiem mrożonych mieszanek warzywnych. Liście brokuła są jadalne i można je przygotować podobnie jak kapustę!

Jak uprawiać brokuła

• Rośliny znoszą wyższe temperatury latem i niższe jesienią. Brokuł wymaga głębokiej, gliniastopiaszczystej, próchniczej gleby z zawartością wapnia i wystarczającą ilością substancji organicznych. Letnie upały powodują przedwczesny rozwój pąków kwiatowych i roślina szybko kwitnie, dlatego zalecany jest jasny półcień z chłodniejszym przepływem powietrza. Znosi mróz do -6 °C. W okresie tworzenia się różyczek ograniczamy podlewanie z góry, aby nie obniżyć jakości części jadalnej. Nigdy nie pozwalamy na całkowite wyschnięcie gleby, na której uprawiamy brokuła. Glebę wokół utrzymujemy wolną od chwastów i przekopaną.

• Uprawy wiosenne wysiewamy w styczniu lub w lutym. W kwietniu lub w maju wysadzamy je na grządkę w rozstawie 45×45 cm.

  Uprawy letnie wysiewamy od marca do maja. Na grządkę wysadzamy je w czerwcu w rozstawie 50×45 cm.

  Uprawy jesienne wysiewamy w czerwcu. Wysadzanie na grządkę odbywa się w lipcu w rozstawie 50×40 cm.

  Nasiona wysiewamy do sterylizowanego substratu. Kiełkowanie wymaga temperatur dziennych 15 do 18 °C, w nocy między 12-16 °C. Odpowiednie są przy wiosennym wysiewie szklarnie czy inspekty. Brokuła wysadzamy na stanowisko, gdy ma co najmniej 5 liści i mocniejszą łodygę. Po wysadzeniu przykrywamy brokuła agrowłókniną, która zapewni równomierną temperaturę i jednocześnie ochroni uprawę przed utratą wody i atakiem szkodników.

• Odpowiednie są cięższe przepuszczalne gleby z wystarczającym stosunkiem wilgotności glebowej i optymalnym pH 6–7,5. Brokuł ma również wysokie wymagania dotyczące wapnia, gleby alkaliczne są więc niewłaściwe.

• Miejsce wysadzenia powinno być dobrze nawiezione nawozami organicznymi. Dla wsparcia wzrostu aplikujemy nawozy wieloskładnikowe z zawartością boru i molibdenu, ponieważ brokuł jest wrażliwy na niedobór tych mikroelementów. Dawki azotu nie powinny przekraczać 20g/m2. Dochodziłoby do kumulacji azotu, a tym samym odkładania się niebezpiecznych azotanów w roślinie, która jest wtedy nieodpowiednia do spożycia. Jesienią aplikujemy na grunt obornik, wapnujemy wapnem dolomitowym i dodajemy do gleby dawkę 6,5 g/m2 P2O5 i 45g/m2 siarczanu potasu. Unikamy nawozów z zawartością chloru.

• W kwaśnej glebie brokuł może być porażony kiłą kapusty. „Rozluźnienie" różyczek brokuła może być spowodowane niedoborem molibdenu. Przyczyną może być również uszkodzenie wierzchołka wzrostu przez muszlę kapuścianą.

  Rośliny są atakowane przez pchełki. Młode zasiewy utrzymujemy w wilgoci (wilgoć nie służy pchełkom) i przykryte agrowłókniną.

Brokuł jest również atakowany przez mszynicę kapuścianą i skrzypionkę kapuścianą. Kolejnym szkodnikiem jest mszyca kapuściana. Porażone liście są pozwijane, żółkną lub czerwienieją. W przypadku ataku mszycy kapuścianej zalecamy natychmiastową likwidację resztek pozbiorowych i natychmiast opryskanie upraw preparatami insektycydowymi.

Wskazana jest także ochrona przed mączniakiem i innymi chorobami grzybowymi preparatami fungicydowymi.

• Różyczkę szczytową zbieramy, gdy jest jędrna, a pąki jeszcze nie są otwarte. Ze zbiorem nie zwlekamy, aby różyczka nam nie przekwitła. Po zbiorze różyczki szczytowej u większości odmian rozwijają się różyczki boczne. Są mniejsze, ale równie kruche i smaczne jak różyczka główna.