Papryka Yolo Wonder

Capsicum annum - Yolo Wonder

Roślina wieloletnia pochodząca z Meksyku. W uprawie jest pielęgnowana jako roślina jednoroczna i może osiągnąć wysokość 0,5–1,5 m. Ma naprzemianległe lancetowate liście. Kwiaty są białe, pięciokrotne. Owocem jest strąk, którego naturalny kolor to czerwony. Uprawia się około trzech tysięcy odmian papryki, słodkich i ostrych. Za ostrość odpowiada alkaloid kapsaicyna. Początkowo była uprawiana jako roślina ozdobna. Jej wykorzystanie jako przyprawy lub warzywa przyszło dopiero później. Dziś wykorzystywane są głównie dwa gatunki papryki. Pierwszym jest papryka roczna (Capsicum annuum). Kolejną papryką szeroko wykorzystywaną do produkcji przypraw są odmiany gatunku Capsicum frutescens, określane jako chilli. Ogólnie jednak papryki dzieli się na sześć grup: papryki lancetowate (typ węgierski), papryki kwadratowe, papryki jabłkowe, kapie, rogi byka i barana oraz korzenne, czyli chilli.

Papryki zawierają dużo potasu, fosforu i sodu i są między innymi istotnym źródłem witaminy C, U i karotenu. Odmiany warzywne wykorzystuje się na świeżo, do sałatek lub w kuchni zimnej i ciepłej. Korzenne są znowu doskonałą pikantną przyprawą! Papryki mają szerokie zastosowanie, mogą być obrabiane termicznie, jedzone na zimno, nadają się do przygotowania sałatek, potraw azjatyckich czy do marynowania. Są świetnym dodatkiem podczas diet.

Jak uprawiać paprykę

• Wymaga ciepłego, słonecznego, osłoniętego stanowiska. Optymalny zakres temperatur podczas wegetacji to 18–23°C. Temperatury poniżej 14 i powyżej 30°C są ekstremalne i nie służą papryce. Papryki sadzimy po 2 obok siebie. Papryki warto na bieżąco podwiązywać. Idealne jest przymocowanie rośliny do wiodącego kija zarówno w dolnej części rośliny, jak i w górnej części. Ważne jest regularne podlewanie i wyrywanie chwastów wokół roślin. W żadnym wypadku nie podlewamy i nie opryskujemy przy bezpośrednim słońcu, ponieważ moglibyśmy je spalić. W tunelu foliowym czy szklarni papryki wyrosną również znacznie szybciej, głównie dzięki temperaturze i wilgotności. Papryki regularnie kontrolujemy, czy nie są zaatakowane przez szkodniki lub czy nie objawiają się objawy chorób fizjologicznych lub grzybowych.

• Papryki wysiewa się od stycznia najpóźniej do końca marca. Aby ułatwić sobie wysiew, możemy je sadzić do torfowych jiffów. Jeśli wybieramy wysadkę do substratu, powinien on zawierać perlit zmieszany w odpowiedniej proporcji z ziemią bogatą w składniki odżywcze. Możemy więc użyć specjalnego substratu do wysiewu, który zmieszamy z perlitem lub piaskiem. Nasiona sadzim około 1 cm głęboko. Wysadzone nasiona zabezpieczamy Previcurem, zapewnimy w ten sposób ochronę przed wyleganiem siewek. Temperatura musi wynosić około 25 stopni Celsjusza. Wilgotność powietrza dla prawidłowego wzrostu sadzonek nie powinna się zmieniać. Siewki potrzebują dużo światła, aby się nie wyciągały. Gdy na małych roślinach wyrośnie co najmniej dwa listki, nadszedł czas, aby przesadzić je do doniczki. Rośliny z bryłą korzeniową przesadzamy na stałe stanowisko w rozstawie 60–70 cm x 25–40 cm.

• Papryki wymagają gleby próchniczne, żyznej z wystarczającą ilością dostępnej wody glebowej i pH w zakresie 6,5–7,5.

• Podstawowym nawożeniem jest przykrycie do gleby, gdzie będziemy sadzić papryki, dojrzałego obornika krowiego lub kompostu. To nawożenie wykonujemy jesienią. Jesienią jednocześnie wapnujemy powierzchnię dawką około 3,6 kg/m2 mielonego wapienia lub 2 kg/m2 w zależności od gleby na stanowisku. Przed wysadzką warto przykryć do gleby 50–70 g/m2 nawozu NPK z wyższym udziałem azotu. Podczas wegetacji dokarmiamy nawozem wodnorozpuszczalnym NPK - Cererit, Kristalon. Ważne jest, aby nawóz wodnorozpuszczalny jednocześnie zawierał mikroelementy! Nawóz aplikujemy co 14 dni.

• Papryki bywają atakowane przez szkodniki ssące takie jak mszyce, mączliki lub przędziorki. Do ochrony możemy użyć preparatu Mospilan, Decis Mega czy preparatu Symfonie od Natury.

  Przy dużej wilgotności powietrza mogą być atakowane owoce przez pleśnie i grzyby. Najbardziej znanymi chorobami grzybowymi jest szara i biała zgnilizna. Ochroną przed tymi chorobami grzybowymi jest odpowiedni preparat Ortiva.

  Niebezpieczna jest bakteryjna plamistość roślin papryki. Nekrotyczne owoce dotknięte tą plamistością zazwyczaj pękają i są zniszczone. Różnokolorowe plamy szczególnie na owocach powoduje choroba bakteryjna zwana brązowieniem. Przy tych atakach roślin najlepszym sposobem jest ich likwidacja.

  Niedobór wapnia w glebie, nieregularne nawadnianie lub obecność potasu w glebie powoduje zaburzenia fizjologiczne. Te niedobory mogą objawiać się zaburzeniami owoców, liści, kwiatów, które często są mylone z chorobą grzybową. W przypadku, gdy rośliny są zaatakowane przez nekrozę, przestrzegamy równomiernego podlewania, wystarczającego odżywiania i zabezpieczamy je na przykład skutecznym chlorkiem wapnia lub specjalnym nawozem dolistnym.

• Papryki uprawiane dla zielonych owoców zbieramy już w połowie lipca. Owoce czerwone lub żółte zbieramy dopiero pod koniec sierpnia i we wrześniu. Papryczkę korzenną (chilli) zbieramy jesienią, jeśli jest uprawiana na zewnątrz lub w szklarni.