Papryka warzywna Ozarowska słodka czerwona

Capsicum annum - Ozarowska

Roślina trwała pochodząca z Meksyku. W uprawie jest traktowana jako jednoroczna i może dorastać do wysokości 0,5–1,5 m. Ma naprzemianległe lancetowate liście. Kwiaty są białe, pięciokrotne. Owocem jest strąk, którego naturalny kolor jest czerwony. Uprawia się około trzech tysięcy odmian papryki, słodkich i ostrych. Ostrość zawdzięcza alkaloidowi kapsaicynie. Najpierw uprawiano ją jako roślinę ozdobną. Jej wykorzystanie jako przyprawy, ewentualnie jako warzywa, nastąpiło dopiero później. Dziś wykorzystuje się głównie dwa gatunki papryki. Pierwszym jest papryka roczna (Capsicum annuum). Inną papryką często wykorzystywaną do produkcji przypraw są odmiany gatunku Capsicum frutescens, określane jako chilli. Ogólnie jednak papryki dzieli się na sześć grup: papryki ostrosłupowe (typ węgierski), papryki kwadratowe, papryki jabłkowe, kapie, rogi byka i barana oraz przyprawowe, czyli chilli.

Papryki zawierają dużo potasu, fosforu i sodu i są, między innymi, ważnym źródłem witaminy C, U i karotenu. Odmiany warzywne używa się na świeżo, do sałatek lub w kuchni zimnej i ciepłej. Odmiany przyprawowe są z kolei doskonałą pikantną przyprawą! Papryki mają szerokie zastosowanie, można je obrabiać termicznie, jeść na zimno, nadają się do przygotowywania sałatek, potraw azjatyckich lub do kiszenia. Są świetnym uzupełnieniem diet.

Jak uprawiać papryki

• Wymaga ciepłego, słonecznego, osłoniętego stanowiska. Optymalny zakres temperatur w czasie wegetacji wynosi 18–23°C. Temperatury poniżej 14 i powyżej 30°C są ekstremalne i papryce nie służą. Papryki sadzimy po 2 obok siebie. Papryki warto na bieżąco podwiązywać. Idealne jest przymocowanie rośliny do tyczki prowadzącej zarówno w dolnej, jak i w górnej części rośliny. Ważne jest regularne podlewanie, a także wyrywanie chwastów wokół roślin. W żadnym wypadku nie podlewamy i nie zraszamy w pełnym słońcu, ponieważ byśmy je poparzyli. W tunelu foliowym lub szklarni papryki rosną także znacznie szybciej, głównie dzięki temperaturze i wilgotności. Papryki regularnie kontrolujemy, czy nie są atakowane przez szkodniki lub czy nie występują objawy chorób fizjologicznych lub grzybowych.

• Papryki wysiewamy od stycznia najpóźniej do końca marca. Aby ułatwić sobie siew, możemy je sadzić do torfowych jiffy. Jeśli wybieramy sadzenie do podłoża, powinno ono zawierać perlit zmieszany w odpowiedniej proporcji z ziemią bogatą w składniki odżywcze. Możemy więc użyć specjalnego podłoża do wysiewu, które zmieszamy z perlitem lub piaskiem. Nasiona sadzimy na głębokość ok. 1 cm. Zasiane nasiona zaprawiamy preparatem Previcur, zapewnimy w ten sposób ochronę przed zgorzelą siewek. Temperatura powinna wynosić około 25 stopni Celsjusza. Wilgotność powietrza nie powinna się zmieniać dla prawidłowego wzrostu sadzonek. Siewki potrzebują dużo światła, aby się nie wyciągały. Gdy na małych roślinach wyrosną co najmniej dwa listki, nadszedł czas, aby przesadzić je do doniczki. Rośliny z bryłą korzeniową pikujemy na stałe stanowisko w rozstawie 60–70 cm x 25–40 cm.

• Papryki wymagają próchniczej, żyznej gleby z dużą ilością dostępnej wody glebowej i pH w zakresie 6,5–7,5.

• Podstawowym nawożeniem jest wprowadzenie do gleby, w której będziemy sadzić papryki, dojrzałego obornika krowiego, ewentualnie kompostu. To nawożenie przeprowadzamy jesienią. Jesienią zarazem wapnujemy powierzchnię dawką ok. 3,6 kg/m2 mielonego wapienia lub 2 kg/m2 w zależności od gleby na stanowisku. Przed sadzeniem warto wprowadzić do gleby 50 – 70 g/m2 nawozu NPK o wyższym udziale azotu. W czasie wegetacji dokarmiamy następnie rozpuszczalnym w wodzie nawozem NPK - Cererit, Kristalon. Ważne jest, aby nawóz rozpuszczalny w wodzie zawierał jednocześnie mikroelementy! Nawóz stosujemy co 14 dni.

• Papryki bywają atakowane przez szkodniki ssące, takie jak mszyce, mączliki lub przędziorki. Do ochrony możemy użyć preparatu Mospilan, Decis Mega lub preparatu Symfonie od Natury.

  Przy dużej wilgotności powietrza owoce mogą być atakowane przez pleśnie i grzyby. Najbardziej znanymi chorobami grzybowymi są szara i biała zgnilizna. Do ochrony przed tymi chorobami grzybowymi nadaje się preparat Ortiva.

  niebezpieczna jest bakteryjna plamistość roślin papryki. Nekrotyczne owoce porażone tą plamistością zwykle pękają i są zniszczone. Różnobarwne plamy, zwłaszcza na owocach, powoduje choroba bakteryjna zwana brązowieniem. Przy takich porażeniach roślin najlepszym sposobem jest ich likwidacja.

  Niedobór wapnia w glebie, nieregularne nawadnianie lub obecność potasu w glebie powodują zaburzenia fizjologiczne. Te niedobory mogą się objawiać zaburzeniami owoców, liści, kwiatów, które bywają często mylone z chorobą pleśniową. W przypadku, gdy rośliny zostaną zaatakowane przez nekrozę, zapewniamy równomierne nawadnianie, wystarczające odżywienie i opryskujemy je na przykład skutecznym chlorkiem wapnia lub specjalnym nawozem dolistnym.

• Papryki uprawiane na zielone owoce zbieramy już w połowie lipca. Owoce czerwone lub żółte zbieramy dopiero pod koniec sierpnia i we wrześniu. Papryczki przyprawowe (chilli) zbieramy jesienią, jeśli są uprawiane na zewnątrz lub w szklarni.