Dynia cukinia Tapir

Cucurbita pepo - Tapir

Cukinia to jednoroczne warzywo, które należy do gatunku dyni zwyczajnej (Cucurbita pepo) i pochodzi z Ameryki Środkowej. Cukinia jednak powstała w Europie - została wyhodowana we Włoszech. Istnieje wiele różnych odmian cukinii, które różnią się między sobą nie tylko wielkością, ale także kształtem, ubarwieniem, a także smakiem miąższu. Tworzy długie mięsiste pędy, podobne do pnączy, na których od czerwca kwitną żółte kwiaty. Po przekwitnięciu tworzą się podłużne owoce, które mogą mieć różne odcienie zielonego, żółtego lub białego koloru.

Cukinia jest bogata w minerały. Owoce zawierają witaminę B, C oraz potas. Mają wysoką zawartość wody około 90% oraz błonnika. Cukinia jest niskokalorycznym produktem odpowiednim do diet odchudzających.

Jak uprawiać cukinię

• Rośliny wymagają słonecznego stanowiska. Regularnego podlewania, najlepiej odstałą wodą deszczową. Wskazana jest wysadka w czarny ściółkujący agrowłókninę, która pomaga ogrzewać glebę i zapobiega wzrostowi chwastów. Jeśli uprawiamy cukinię bez agrowłókniny ściółkującej, aby utrzymać ciepło gleby pod nimi, ściółkujemy materiałem organicznym.

• Rośliny można uprawiać z rozsady, ale także wysiewać bezpośrednio na grządkę.

  Nasiona wysiewamy na stanowisko po 15 maja, kiedy nie ma już ryzyka przygruntowych przymrozków. Przed wysiewem nasiona moczymy przez dzień w letniej wodzie. Siejemy w rzędach, w odległości 50 do 100 centymetrów pojedynczo.

  Nasiona możemy uprawiać z rozsady za oknem, w szklarni czy inspekcie. Odpowiedni jest substrat przeznaczony do wysiewu. Doniczki muszą mieć minimum 10 cm wielkości, rośliny wymagają dużo miejsca. Sadzimy po 1 nasionku. Na zewnątrz wysadzamy dopiero w drugiej połowie maja, wysadzeniu powinno towarzyszyć stopniowe hartowanie.

• Wymagają ciepłego, chronionego stanowiska oraz przepuszczalnego, dobrze nawożonego substratu uprawowego. Można je uprawiać także na kompoście.

• Do nawożenia najodpowiedniejsze są nawozy organiczne lub wyciągi roślinne bogate w potas. Podczas wegetacji raz na 21 dni wzbogacamy substrat uprawowy o nawóz organiczny, ewentualnie wyciąg roślinny bogaty w potas.

• Cukinie są dość odporne na choroby. Przy gorącej i suchej pogodzie może wystąpić mączniak rzekomy ogórka. Rośliny słabo rosną, a na liściach pojawia się szarawy nalot. Profilaktyką jest regularne podlewanie i utrzymywanie umiarkowanie wilgotnej gleby. W przypadku wystąpienia mączniaka należy usunąć porażone liście. Odporność na mączniaka zwiększą fungicydy. Jeśli na roślinach pojawią się białe naloty, zostały zaatakowane przez mączniaka prawdziwego. Wskazane jest użycie fungicydów zawierających siarkę, które skutecznie zlikwidują chorobę grzybową.

  Kwiaty i młode owoce bywają atakowane przez ślimaki. Najskuteczniejszą metodą jest ich zbiór i późniejsza likwidacja. Mszyce mogą rozprzestrzeniać między roślinami mozaikę wirusową, która objawia się pokrzywionym i karłowatym wzrostem, skręconymi liśćmi i żółtymi plamami na liściach i owocach. Zaatakowane rośliny należy natychmiast zlikwidować. Konieczne jest także przeprowadzenie likwidacji mszyc specjalnymi insektycydami.

• Ze zbiorem zaczynamy, gdy owoce osiągną długość 7 i więcej centymetrów (maksymalnie 20 centymetrów). Cukinię odrywamy od rośliny z kilkucentymetrową szypułką, dzięki której pozostaną świeże o kilka dni dłużej.