Cukinia - Nefertiti, 12 nasion

Cucurbita pepo - Nefertiti

Cukinia jest rośliną jednoroczną, która należy do gatunku dyni zwyczajnej (Cucurbita pepo) i pochodzi z Ameryki Środkowej. Cukinia jednak pochodzi z Europy - została wyhodowana we Włoszech. Istnieje bardzo wiele różnorodnych odmian cukinii, które różnią się między sobą nie tylko wielkością, ale także kształtem, ubarwieniem, a także smakiem miąższu. Tworzy długie mięsiste pędy, podobne do pnączy, na których od czerwca rozkwitają żółte kwiaty. Po przekwitnięciu tworzą się podłużne owoce, które mogą mieć najróżniejsze odcienie zielonej, żółtej lub białej barwy.

Cukinia jest bogata w minerały. Owoce zawierają witaminę B, C oraz potas. Mają wysoką zawartość wody około 90% oraz błonnika. Cukinia jest niskokalorycznym produktem odpowiednim do diet odchudzających.

Jak uprawiać cukinię

• Rośliny wymagają słonecznego stanowiska. Regularnego podlewania, najlepiej jest odstana woda deszczowa. Odpowiednia jest wysadka do czarnej mulczującej włókniny, która pomaga podgrzewać glebę i zapobiega wzrostowi chwastów. Jeśli cukinię uprawiamy bez włókniny mulczującej, w celu utrzymania ciepła gleby pod nimi mulczujemy materiałem organicznym.

• Rośliny można przedhodować, ale także bezpośrednio wysiać na grządkę.

  Nasiona wysiewa się na stanowisko po 15 maja, kiedy już nie grozi ryzyko przymrozków przygruntowych. Nasiona przed wysiewem moczymy przez dobę w letniej wodzie. Wysadzamy w rzędach, w odległości od 50 do 100 centymetrów pojedynczo.

  Przedhodować nasiona możemy za oknem, w szklarni lub inspekcie. Odpowiedni jest substrat przeznaczony do wysiewu. Doniczki muszą być min. 10 cm duże, rośliny wymagają dużo przestrzeni. Sadzimy po 1 nasieniu. Na zewnątrz wysadzamy dopiero w drugiej połowie maja, wysadzce powinno towarzyszyć stopniowe hartowanie.

• Wymagają ciepłego, osłoniętego stanowiska i przepuszczalnego, dobrze zaopatrzonego w składniki odżywcze substratu uprawnego. Można je uprawiać również na kompoście.

• Do nawożenia najbardziej odpowiednie są nawozy organiczne lub nalewki roślinne bogate w potas. Podczas wegetacji raz na 21 dni wzbogacamy substrat uprawny o nawóz organiczny, ewentualnie nalewkę roślinną bogatą w potas.

• Cukinie są stosunkowo odporne na choroby. Podczas gorącej i suchej pogody może wystąpić mączniak prawdziwy ogórka. Rośliny słabo rosną, a na liściach pojawia się szarawy nalot. Profilaktyką jest regularne podlewanie i utrzymywanie lekko wilgotnej gleby. W przypadku wystąpienia mączniaka konieczne jest usunięcie zaatakowanych liści. Odporność na mączniaka zwiększą fungicydy. Jeśli na roślinach pojawią się białe naloty, zostały zaatakowane przez mączniaka. Wskazane jest użycie fungicydów z zawartością siarki, które skutecznie zlikwidują chorobę grzybową.

  Kwiaty i młode owoce bywają atakowane przez ślimaki. Najskuteczniejszą metodą jest ich zbieranie i następna likwidacja. Mszyce mogą między roślinami szerzyć mozaikę wirusową, która objawia się pokręconym i zahamowanym wzrostem, skręconymi liśćmi i żółtymi plamami na liściach i owocach. Zaatakowane rośliny należy natychmiast zlikwidować. Konieczna jest również likwidacja mszyc specjalnymi insektycydami.

• Ze zbiorem zaczynamy, gdy owoce osiągną długość 7 i więcej centymetrów (maksymalnie 20 centymetrów). Cukinię odrywamy od rośliny z kilkucentymetrową szypułką, dzięki której pozostaną świeże o kilka dni dłużej.