Cukinia - Nefertiti, 10 nasion

Cucurbita pepo - Nefertiti

Cukinia to jednoroczne warzywo, które należy do gatunku dyni zwyczajnej (Cucurbita pepo) i pochodzi z Ameryki Środkowej. Cukinia jednak wywodzi się z Europy - została wyhodowana we Włoszech. Istnieje wiele różnorodnych odmian cukinii, które różnią się między sobą nie tylko rozmiarem, ale także kształtem, ubarwieniem, a także smakiem miąższu. Tworzy długie mięsiste pędy, podobne do pnączy, na których od czerwca zakwitają żółte kwiaty. Po przekwitnięciu tworzą się podłużne owoce, które mogą mieć różne odcienie koloru zielonego, żółtego lub białego.

Cukinia jest bogata w minerały. Owoce zawierają witaminę B, C i potas. Mają wysoką zawartość wody około 90% oraz błonnika. Cukinia jest niskokalorycznym produktem odpowiednim do diet odchudzających.

Jak uprawiać cukinie

• Rośliny wymagają stanowiska nasłonecznionego. Regularnego podlewania, najlepiej odstałą wodą deszczową. Wskazana jest wysadka do czarnej mulczującej tkaniny włókninowej, która pomaga ogrzewać glebę i zapobiega wzrostowi chwastów. Jeśli cukinie uprawiamy bez tkaniny mulczującej, w celu utrzymania ciepła gleby mulczujemy materiałem organicznym.

• Rośliny można uprawiać z rozsady, ale także wysiewać bezpośrednio na grządkę.

  Nasiona wysiewamy na stanowisko po 15 maja, gdy już nie grozi ryzyko przymrozków przygruntowych. Nasiona przed wysiewem moczymy przez dzień w letniej wodzie. Wysadzamy w rzędach, w odstępach 50 do 100 centymetrów pojedynczo.

  Rozsadę możemy uprawiać w domu przy oknie, w szklarni lub inspekcie. Odpowiedni jest substrat przeznaczony do wysiewu. Doniczki muszą być min. 10 cm duże, rośliny wymagają dużo przestrzeni. Sadzimy po 1 nasieniu. Na zewnątrz wysadzamy dopiero w drugiej połowie maja, wysadce powinno towarzyszyć stopniowe hartowanie.

• Wymagają ciepłego, osłoniętego stanowiska i przepuszczalnego, dobrze zaopatrzonego w składniki odżywcze substratu uprawnego. Można je również uprawiać na kompoście.

• Do nawożenia najodpowiedniejsze są nawozy organiczne lub wyciągi roślinne bogate w potas. W trakcie wegetacji raz na 21 dni wzbogacamy substrat uprawny o nawóz organiczny, ewentualnie wyciąg roślinny bogaty w potas.

• Cukinie są stosunkowo odporne na choroby. Podczas gorącej i suchej pogody może wystąpić mączniak rzekomy ogórka. Rośliny słabo rosną, a na liściach pojawia się szarawy nalot. Zapobieganiem jest regularne podlewanie i utrzymywanie umiarkowanie wilgotnej gleby. W przypadku wystąpienia mączniaka konieczne jest usunięcie porażonych liści. Odporność na mączniaka zwiększą fungicydy. Jeśli na roślinach pojawią się białe naloty, zostały zaatakowane przez mączniaka prawdziwego. Wskazane jest zastosowanie fungicydów zawierających siarkę, które skutecznie zlikwidują chorobę grzybową.

  Kwiaty i młode owoce bywają atakowane przez ślimaki. Najskuteczniejszą metodą jest ich zbieranie i następna likwidacja. Mszyce mogą rozprzestrzeniać między roślinami wirusową mozaikę, która objawia się skrzywionymi i zahamowanym wzrostem, poskręcanymi liśćmi i żółtymi plamami na liściach i owocach. Porażone rośliny należy natychmiast zlikwidować. Konieczne jest również przeprowadzenie likwidacji mszyc specjalnymi insektycydami.

• Ze zbiorem zaczynamy, gdy owoce osiągną długość 7 i więcej centymetrów (maksymalnie 20 centymetrów). Cukinie odrywamy od rośliny z kilkucentymetrową szypułką, dzięki której pozostaną świeże kilka dni dłużej.