Szpinak Winterriesen

Spinacia oleracea - Winterrriesen

Szpinak pochodzi z Kaukazu, z obszaru dzisiejszego Afganistanu i Turkmenistanu. Dorasta do wysokości 30 cm. Liście są ułożone w różyczkę liściową, są długoogonkowe, całobrzeżne, a ich kształt zależy od odmiany. Łodyga kwiatowa osiąga wysokość do 30 cm. Ma intensywnie zielony kolor. W okresie letnim pojawiają się zielonożółte kwiaty, które są jednak u szpinaku niepożądane, ponieważ obniżają jego jakość.

Szpinak można podzielić według terminu sadzenia na wiosenny, letni, jesienny i zimowy. Szpinak jest bogatym źródłem lecytyny, spinacyny (białko szpinaku) oraz saponin, które korzystnie wpływają na funkcjonowanie otrzewnej i błony śluzowej żołądka. Spożywanie szpinaku korzystnie wpływa na czynność serca, krwiotworzenie, wzmacnia kości, zęby, wzmacnia włosy i paznokcie. Spożywa się liście, które zawierają 2% węglowodanów, 4–5% białek, 5% błonnika, z witamin można wymienić wysoką zawartość witaminy C, A, B1, B2, B6, K i kwasu foliowego oraz są cennym źródłem potasu, wapnia, magnezu i żelaza. Liście szpinaku spożywa się świeże, duszone, gotowane. Doskonale nadają się jako dodatek do mięsa.

Jak uprawiać szpinak

• Szpinak uprawiamy na jasnym stanowisku w miejscu osłoniętym od wiatru. Szpinak ma płytko korzeniący się system korzeniowy, dlatego przekopujemy go ostrożnie. Wysokie temperatury i długi dzień powodują wybijanie roślin w kwiat. Kwitnące rośliny są twarde i tracą smak.

• Szpinak uprawiamy poprzez bezpośrednie wysiewy. Optymalna temperatura do kiełkowania to 2–4°C. Głębokość wysiewu 4 cm.

  Kultury przezimowujące do wczesnych zbiorów wysiewamy w rozstawie 15×25 cm we wrześniu, liście zbiera się na początku kwietnia.

  Wczesne wysiewy przeprowadzamy w lutym w rozstawie 20–25×20–25 cm, liście szpinaku można zbierać już pod koniec kwietnia.

  Szpinak wysiany w kwietniu można zbierać w czerwcu. Odmiany jesienne wysiane w sierpniu zbieramy na początku października.

• Szpinak wymaga gleby gliniastopiaszczystej, która dostatecznie zatrzymuje wodę z optymalnym odczynem gleby pH 6 – 7,5. Rośliny nie znoszą kwaśnego pH.

• Szpinaku nie dokarmiamy nawozami zawierającymi azot, ani obornikiem. Unikamy fizjologicznie kwaśnych form nawozów. Formy chlorkowe nawozów nie są szkodliwe. Wskazane jest dokarmienie dobrze rozłożonym kompostem lub saletrą wapniowo-amonową. Szpinak nie jest wymagający pod względem składników pokarmowych.

• Na liściach i wierzchołkach wegetatywnych znajdują się kolonie czarnozielonych do czarnobrązowych mszyc. Jeśli zauważysz te małe czarne owady, rośliny są porażone przez mszycę makową. Odpowiednią ochroną jest oprysek selektywnymi insektycydami na bazie triazamatu, pirimykarbu itp.

  Szpinakowi mogą zagrażać również ślimaki, przede wszystkim pomrowy, które zjadają jego liście. Skuteczną ochroną jest zbiór w uprawie.

  Istotnym szkodnikiem szpinaku jest śmietka ćwiklanka. Porażenie objawia się w blaszkach liściowych, gdzie początkowo występują cienkie korytarze, stopniowo rozszerzają się w płaską minę. Te miny są najpierw białawe z przeświecającymi larwami i odchodami, później brązowieją i zasychają. Liście często pod wpływem porażenia się rwą. Preparat odpowiedni do ochrony to Sumithion Super.

• Liście zbieramy jeszcze przed kwitnieniem. Zbiera się rośliny z minimum 6 rozwiniętymi liśćmi. Odmiany wiosenne mają okres wegetacji 52 dni. Odmiany do zbioru jesiennego 65 dni. Odmiany przeznaczone do zbioru wiosennego 240 dni.