Szpinak Monores

Spinacia oleracea - Monores

Szpinak pochodzi z Kaukazu, z obszaru dzisiejszego Afganistanu i Turkmenistanu. Dorasta do wysokości 30 cm. Liście są ułożone w różyczkę liściową, są długoogonkowe, całobrzegie, a ich kształt zależy od odmiany. Łodyga kwiatowa ma wysokość do 30 cm. Ma intensywnie zieloną barwę. W okresie letnim pojawiają się zielonożółte kwiaty, które jednak są u szpinaku niepożądane, ponieważ obniżają jego jakość.

Szpinak można w zależności od terminu sadzenia podzielić na wiosenny, letni, jesienny i zimowy. Szpinak jest bogatym źródłem lecytyny, spinacyny (białko szpinakowe) i saponin, które korzystnie wpływają na działanie otrzewnej i błony śluzowej żołądka. Spożywanie szpinaku korzystnie wpływa na pracę serca, krwiotworzenie, wzmacnia kości, zęby, wzmacnia włosy i paznokcie. Spożywa się liście, które zawierają 2% węglowodanów, 4–5% białka, 5% błonnika, z witamin można wymienić wysoką zawartość witaminy C, A, B1, B2, B6, K i kwasu foliowego oraz jest cennym źródłem potasu, wapnia, magnezu i żelaza. Liście szpinaku spożywa się świeże, duszone, gotowane. Są doskonałe jako dodatek do mięsa.

Jak uprawiać szpinak

• Szpinak uprawiamy na jasnym stanowisku w miejscu osłoniętym od wiatru. Szpinak ma płytko korzeniący się system korzeniowy, dlatego przekopujemy go ostrożnie. Wysokie temperatury i długi dzień powodują wykwitanie roślin. Kwitnące rośliny są twarde i tracą smak.

• Szpinak uprawiamy z bezpośrednich wysiewów. Optymalna temperatura do kiełkowania to 2–4°C. Głębokość wysiewu 4 cm.

  Uprawy przezimowujące do wczesnych zbiorów wysiewamy w rozstawie 15×25 cm we wrześniu, liście zbiera się na początku kwietnia.

  Wczesne wysiewy przeprowadzamy w lutym w rozstawie 20–25×20–25 cm, liście szpinaku można zbierać już pod koniec kwietnia.

  Szpinak wysiany w kwietniu można zbierać w czerwcu. Odmiany jesienne wysiane w sierpniu zbieramy na początku października.

• Szpinak wymaga gleby gliniastopiaszczystej, która wystarczająco zatrzymuje wodę z optymalnym odczynem gleby pH 6 – 7,5. Rośliny nie znoszą kwaśnego pH.

• Szpinaku nie dognoiwamy nawozami zawierającymi azot, ani obornikiem. Unikamy nawozów fizjologicznie kwaśnych. Formy chlorkowe nawozów nie są szkodliwe. Wskazane jest dognawianie dobrze rozłożonym kompostem lub saletrą wapniowo-amonową. Szpinak nie jest wymagający pod względem składników pokarmowych.

• Na liściach i wierzchołkach wegetatywnych są kolonie czarnozielonych do czarnobrązowych mszyc. Jeśli zauważysz te małe czarne chrząszcze, rośliny są zaatakowane przez mszycę makową. Odpowiednią ochroną jest opryskowywanie selektywnymi insektycydami na bazie triazamatu, pirimykarbu itp.

  Szpinak mogą zagrażać również ślimaki, głównie pomrowie, które zjadają jego liście. Skuteczną ochroną jest zbiór w uprawie.

  Ważnym szkodnikiem szpinaku jest mszyca buraczana. Atak objawia się w blaszkach liściowych, gdzie początkowo są cienkie korytarze, stopniowo rozszerzają się w powierzchniową minę. Te miny są najpierw białawe z przeświecającymi larwami i odchodami, później brązowieją i zasychają. Liście często pod wpływem ataku pękają. Preparat odpowiedni do ochrony to Sumithion Super.

• Liście zbieramy jeszcze przed rozkwitem. Zbiera się rośliny z minimum 6 rozwiniętymi liśćmi. Odmiany wiosenne mają okres wegetacji 52 dni. Odmiany do zbioru jesiennego 65 dni. Odmiany przeznaczone do zbioru wiosennego 240 dni.