Sałata lodowa Grandes Lago118 – nasiona sałaty lodowej

Lactuca sativa - Grandes Lago

Sałata jest rośliną jednoroczną, która została wyhodowana z kompasu ogrodowego. Uprawiana jest w formie główkowej i liściowej z całobrzegimi okrągłymi liśćmi w jasnozielonym kolorze. Istnieje kilka rodzajów tych warzyw: sałata rzymska, półrzymska, główkowa maślana, sałaty liściowe i wreszcie sałata lodowa.

Sałata główkowa i liściowa jest najczęściej uprawiana. Ze względu na uprawę można ją podzielić na wczesną, letnią, do sadzenia w szklarniach, ogrzewanych tunelach, polową itp. Sałata lodowa ma twarde, kruche liście, główka przypomina kapustę. Sałata rzymska przypomina kapustę pekińską. Przez smakoszów bywa uznawana za najsmaczniejszą sałatę. Sałata lodowa jest ceniona za kruchość i zwartą główkę. Charakteryzuje się doskonałym smakiem i wyjątkową kruchością.

Sałaty zawierają 10–15% białka, 15–27% węglowodanów, 3–6% tłuszczów, 9–12% błonnika. Z witamin mają wysoką zawartość C, E, A i PP, z substancji odżywczych nie możemy pominąć zawartości potasu, wapnia, fosforu, chloru i magnezu. Ma minimalną ilość kalorii, jest więc odpowiednia do diet odchudzających. Sałata główkowa nadaje się do klasycznego przyrządzania ze słodko-kwaśną polewą lub ze smażonym boczkiem. Sałatę rzymską możemy również podusić z mięsem, do roladek, nadzienia, do risotta itp. Pomysłowości nie ma granic.

Jak uprawiać sałaty

• Odpowiednie jest słoneczne stanowisko. Podczas wzrostu regularnie podlewamy - raczej mniejszymi dawkami, częściej. Konieczne jest regularne odchwaszczanie grządki. Roślin nigdy nie uprawiamy w tym samym miejscu dłużej niż 2 lata z rzędu. Wskazane jest ściółkowanie sałaty materiałem organicznym. Zapobiega wzrostowi chwastów, utrzymuje wilgotność i niższą temperaturę w gorących miesiącach.

• Odmiany wiosenne wysiewamy w lutym do inspektu. W marcu lub kwietniu przesadzamy je w rozstawie 20–25×20–25 cm.

  Odmiany letnie wysiewamy bezpośrednio na grządkę w kwietniu, końcowy rozstaw roślin powinien wynosić 25×30 cm.

  Odmiany jesienne wysiewamy bezpośrednio na grządkę w sierpniu, końcowy rozstaw roślin powinien wynosić 25×25 cm.

  Odmiany zimujące wysiewamy w październiku bezpośrednio na grządkę.

  Nasiona bezpośrednio do gleby wysiewamy około 1 cm pod powierzchnię. Wskazane jest wcześniejsze namoczenie nasion. Po wschodach rośliny należy przerzedzić do wyżej wymienionych rozstawów. Unikamy podczas przerzedzania zasypywania serca sałaty.

• Sałata wymaga dobrze przepuszczalnej gleby z dużą ilością łatwo dostępnych składników odżywczych. Gleby powinny być lżejsze, dobrze uprawione.

• Grządki przeznaczone do uprawy sałat należy dobrze przygotować. Podczas przygotowania grządek wmieszujemy do gleby 3–5 kg kompostu/m2, wapnujemy dawką 3 kg wapna/m2 i dodajemy 1,8 P2O5/m2 i 14g K2O/m2.

  Przy nawożeniu ważne jest, aby uważać na przenawożenie azotem. W liściach gromadzą się wtedy niebezpieczne azotany. Grządek nie nawożymy obornikiem!

• Bakteryjna zgnilizna sałaty objawia się początkowo ostro odgraniczonymi, ciemno czerniającymi plamami. Porażone są pierwsze dolne liście, które leżą na ziemi.

  Niedobór wapnia jest przyczyną brzegowej nekrozy liści, które stopniowo brązowieją i następnie obumierają. W ten sposób uszkodzone bywają najczęściej zewnętrzne liście, ale mogą to być też liście ukryte wewnątrz utworzonych główek. Ošetřujeme preparatem Champion 50 WP i przeprowadzamy dezynfekcję gleby.

  Mączniak sałaty objawia się głównie na starszych liściach, gdzie powstają jasnozielone do żółtozielonych plamy różnych rozmiarów, często ograniczone nerwaturą. Plamy stopniowo się powiększają, zasychają i nekrotyzują. Ošetřujeme Rovral 50 WP lub Rovral FLO.

  Rośliny dodatkowo atakuje szara pleśń i mogą je żerować ślimaki lub mogą być zaatakowane przez mszyce.

  Ošetřujeme je odpowiednimi preparatami przeciwko chorobom grzybowym. Ważne jest przestrzeganie okresu karencji przed spożyciem.

• Sałatę liściową zbieramy już po 7 tygodniach od zasiewu. Sałatę główkową po 10-11 tygodniach, a rzymską o tydzień dłużej. Sałatę główkową, maślaną, rzymską i kędzierzawą należy zebrać całą, gdy tylko urośnie do pożądanego rozmiaru.