Sałata liściowa Ameryk. - nasiona sałaty liściowej

Lactuca sativa - Amerikanischer Brauner

Sałata jest rośliną jednoroczną, która została wyhodowana z sałaty kompasowej. Uprawiana jest w formie główkowej i liściowej z całobrzegimi okrągłymi liśćmi jasnozielonego koloru. Istnieje kilka rodzajów tej warzywy: sałata rzymska, półrzymska, główkowa maślan, sałaty liściowe i wreszcie sałaty lodowe.

Sałata główkowa i liściowa jest najczęściej uprawiana. Ze względu na uprawę można ją podzielić na wczesną, letnią, do wysadzania w szklarniach, ogrzewanych szklarniach, polową itp. Sałata lodowa ma twarde, kruche liście, główka przypomina kapustę. Sałata rzymska przypomina kapustę pekińską. Przez smakoszy bywa określana jako najsmaczniejsza sałata. Sałata lodowa jest ceniona za kruchość i twardą główkę. Wyróżnia się doskonałym smakiem i wyjątkową kruchością.

Sałaty zawierają 10–15% białka, 15–27% węglowodanów, 3–6% tłuszczów, 9–12% błonnika. Z witamin mają wysoką zawartość C, E, A i PP, z substancji zawartych nie możemy pominąć zawartości potasu, wapnia, fosforu, chloru i magnezu. Ma minimalną ilość kalorii, jest więc odpowiednia dla diet odchudzających. Sałata główkowa nadaje się do bardziej klasycznego przyrządzania ze słodko-kwaśnym sosem, ewentualnie ze smażonym boczkiem. Sałatę rzymską możemy również podusić z mięsem, do roladek, nadzienia, do risotto itp. Pomysłowości nie ma granic.

Jak uprawiać sałaty

• Odpowiednie jest stanowisko słoneczne. W trakcie wzrostu regularnie podlewamy - raczej mniejszymi dawkami, częściej. Konieczne jest regularne odchwaszczanie grządki. Roślin nigdy nie uprawiamy na tym samym stanowisku dłużej niż 2 lata z rzędu. Wskazane jest mulczowanie sałaty materiałem organicznym. Zapobiega wzrostowi chwastów, utrzymuje wilgotność i niższą temperaturę w gorących miesiącach.

• Odmiany wiosenne wysiewamy w lutym do inspektu. W marcu lub kwietniu przesadzamy je w rozstawie 20–25×20–25 cm.

  Odmiany letnie wysiewamy bezpośrednio na grządkę w kwietniu, końcowa rozstawa roślin powinna wynosić 25×30 cm.

  Odmiany jesienne wysiewamy bezpośrednio na grządkę w sierpniu, końcowa rozstawa roślin powinna wynosić 25×25 cm.

  Odmiany przezimujące wysiewamy w październiku bezpośrednio na grządkę.

  Nasiona bezpośrednio do gleby wysiewamy ok. 1 cm pod powierzchnią. Wskazane jest wcześniejsze namoczenie nasion. Po wschodach konieczne jest przewieszenie roślin do wyżej wymienionych rozstaw. Unikamy przy przewieszaniu zasypania serduszka sałaty.

• Sałata wymaga dobrze przepuszczalnej gleby z wystarczającą ilością łatwo dostępnych składników pokarmowych. Gleby powinny być lżejsze, dobrze przepracowane.

• Grządki przeznaczone do uprawy sałat należy dobrze przygotować pod ich uprawę. Przy przygotowaniu grządek wpracowujemy do gleby 3–5 kg kompostu/m2, wapnujemy dawką 3 kg wapna/m2 i dodajemy 1,8 P2O5/m2 oraz 14 g K2O/m2.

  Przy nawożeniu ważne jest, aby uważać na przenawożenie azotem. W liściach gromadzą się wtedy niebezpieczne azotany. Grządek nie nawożymy obornikiem!

• Bakteryjna zgnilizna sałaty objawia się początkowo ostro ograniczonymi, ciemnymi czerniejącymi plamami. Atakowane są pierwsze dolne liście, które leżą na ziemi.

  Niedobór wapnia jest przyczyną brzegowej nekrozy liści, które stopniowo brązowieją i następnie obumierają. Tak uszkodzone bywają najczęściej liście zewnętrzne, ale mogą to być też liście ukryte wewnątrz utworzonych główek. Opryskujemy preparatem Champion 50 WP i przeprowadzamy dezynfekcję gleby.

  Mączniak sałaty objawia się szczególnie na starszych liściach, gdzie powstają jasnozielone do żółtozielonych plamy różnych wielkości, często ograniczone unerwienieniem. Plamy stopniowo się powiększają, zasychają i nekrotyzują. Opryskujemy Rovral 50 WP lub Rovral FLO.

  Rośliny dodatkowo atakuje szara pleśń i mogą je obgryzać ślimaki lub mogą być atakowane przez mszyce.

  Opryskujemy je odpowiednimi preparatami przeciwko chorobom grzybiczym. Ważne jest przestrzeganie okresu karencji przed spożyciem.

• Sałatę liściową zbieramy już po 7 tygodniach od zasiewu. Sałatę główkową po 10-11 tygodniach, a rzymską o tydzień dłużej. Sałatę główkową, maślankę, rzymską i kędzierzawą należy zebrać całą, gdy tylko urośnie do pożądanej wielkości.