Sałata głowiasta do uprawy przyspieszonej Safir

Lactuca sativa - Safir

Sałata jest rośliną jednoroczną, która została wyhodowana z sałaty kompasowej. Uprawiana jest w formie główkowej i liściowej z całobrzeżnymi okrągłymi liśćmi jasnozielonego koloru. Istnieje kilka rodzajów tej warzywa: sałata rzymska, półrzymska, główkowa maślankowata, sałaty liściowe i wreszcie sałaty lodowe.

Sałata główkowa i liściowa jest najczęściej uprawiana. Ze względu na uprawę można ją podzielić na wczesną, letnią, do nasadzeń w szklarniach, ogrzewanych szklarniach, zewnętrzną itp. Sałata lodowa ma twarde, kruche liście, główka przypomina kapustę. Sałata rzymska przypomina kapustę pekińską. Przez smakoszy bywa określana jako najsmaczniejsza sałata. Sałata lodowa jest ceniona za kruchość i zwartą główkę. Wyróżnia się doskonałym smakiem i wyjątkową kruchością.

Sałaty zawierają 10–15% białek, 15–27% węglowodanów, 3–6% tłuszczów, 9–12% błonnika. Z witamin mają wysoką zawartość C, E, A i PP, z substancji zawartościowych nie możemy pominąć zawartości potasu, wapnia, fosforu, chloru i magnezu. Ma minimalną ilość kalorii, jest więc odpowiednia do diet redukcyjnych. Sałata główkowa nadaje się do bardziej klasycznego przyrządzania ze słodko-kwaśnym sosem, ewentualnie podsmażonym boczkiem. Sałatę rzymską możemy również dusić z mięsem, do roladek, nadzienia, do risotto itp. Pomysłowości nie ma granic.

Jak uprawiać sałaty

• Odpowiednie jest słoneczne stanowisko. Podczas wzrostu regularnie podlewamy - raczej mniejszymi dawkami, częściej. Konieczne jest regularne odchwaszczanie grządki. Roślin nigdy nie uprawiamy na tym samym stanowisku dłużej niż 2 lata z rzędu. Wskazane jest mulczowanie sałaty materiałem organicznym. Zapobiega wzrostowi chwastów, utrzymuje wilgotność i niższą temperaturę w gorących miesiącach.

• Odmiany wiosenne wysiewamy w lutym do inspektu. W marcu lub kwietniu przesadzamy je w rozstawie 20–25×20–25cm.

  Odmiany letnie wysiewamy bezpośrednio na grządkę w kwietniu, końcowy rozstaw roślin powinien wynosić 25×30 cm.

  Odmiany jesienne wysiewamy bezpośrednio na grządkę w sierpniu, końcowy rozstaw roślin powinien wynosić 25×25 cm.

  Odmiany zimujące wysiewamy w październiku bezpośrednio na grządkę.

  Nasiona bezpośrednio do gleby wysiewamy ok. 1 cm pod powierzchnię. Wskazane jest wcześniejsze namoczenie nasion. Po wschodach rośliny należy rozpikolować do wyżej wymienionych rozstawów. Unikamy przy rozpikowywaniu zasypania serduszka sałaty.

• Sałata wymaga dobrze przepuszczalnej gleby z wystarczającą ilością łatwo dostępnych składników pokarmowych. Gleby powinny być lżejsze, dobrze przygotowane.

• Grządki przeznaczone do uprawy sałat należy dobrze przygotować do ich uprawy. Przy przygotowaniu grządek wpracowujemy w glebę 3–5 kg kompostu/m2, wapnujemy dawką 3 kg wapna/m2 i dodajemy 1,8 P2O5/m2 oraz 14g K2O/m2.

  Przy nawożeniu ważne jest, aby uważać na przenawożenie azotem. W liściach gromadzą się wtedy niebezpieczne azotany. Grządek nie nawożymy obornikiem!

• Bakteryjna zgnilizna sałaty objawia się początkowo ostro odgraniczonymi, ciemnymi, czerniejącymi plamami. Atakowane są pierwsze dolne liście, które leżą na ziemi.

  Niedobór wapnia jest przyczyną brzegowej nekrozy liści, które stopniowo brązowieją i następnie obumierają. W ten sposób uszkodzone bywają najczęściej liście zewnętrzne, ale mogą to być również liście ukryte wewnątrz utworzonych główek. Zabiegamy preparatem Champion 50 WP i przeprowadzamy dezynfekcję gleby.

  Mączniak sałaty objawia się głównie na starszych liściach, gdzie powstają jasnozielone do żółtozielonych plamy różnych rozmiarów, często ograniczone nerwacją. Plamy stopniowo powiększają się, zasychają i nekrotyzują. Zabiegamy Rovral 50 WP lub Rovral FLO.

  Rośliny dodatkowo atakuje szara pleśń i mogą je obgryzać ślimaki lub mogą być zaatakowane przez mszyce.

  Zabiegamy je odpowiednimi preparatami przeciwko chorobom grzybowym. Ważne jest zachowanie karencji przed spożyciem.

• Sałatę liściową zbieramy już po 7 tygodniach od wysiewu. Sałatę główkową po 10-11 tygodniach, a rzymską o tydzień dłużej. Sałatę główkową, maślankowatą, rzymską i kędzierzawą należy zbierać całą, gdy tylko urośnie do pożądanej wielkości.