Pietruszka Moskrul 2

Petroselinum crispum - Mooskrause 2

Warzywo korzeniowe, które zalicza się do roślin dwuletnich. Jest źródłem prowitaminy A oraz witamin B, C, E, a także składników mineralnych: potasu, magnezu, żelaza, wapnia, sodu i fosforu. W pierwszym roku roślina wytwarza biały, wrzecionowaty korzeń oraz lśniące, długoogonkowe, bogato wycięte liście. Drugiego roku latem roślina kwitnie. Pietruszkę dzielimy na korzeniową i naciową. Naciową zaś na pietruszkę gładkolistną i kędzierzawą. Pietruszka kędzierzawa jest używana do zup i sałatek. Pietruszka gładkolistna służy przede wszystkim jako przyprawa i do herbaty, która pobudza apetyt. Forma naciowa jest również wykorzystywana do dekoracji zimnych potraw i ich doprawiania. Można ją także suszyć i mrożić. Forma korzeniowa jest bardzo odpowiednia do obróbki termicznej, przede wszystkim do zup, sałatek, a także do smażenia. Nadaje się również do przechowywania.

Jak uprawiać pietruszkę

• Pietruszka korzeniowa wymaga dużo światła, pietruszka kędzierzawa dobrze znosi również półcień. W suchym okresie potrzebuje regularnego podlewania. Podczas wegetacji pietruszka wymaga regularnego podlewania i dokarmiania. W okresie suszy konieczne jest regularne nawadnianie! Podczas uprawy pietruszki korzeniowej odchwaszczamy grunt.

• Wczesne odmiany pietruszki korzeniowej wysiewa się na grządki w październiku lub listopadzie, późne odmiany pietruszki wysiewamy na początku wiosny, gdy gleba jest jeszcze nasycona wodą z topniejącego śniegu. Pietruszkę naciową wysiewamy na grządki w marcu, kwietniu, a następnie ponownie w sierpniu. Nasiona obu rodzajów pietruszki wysiewamy na głębokość 2 cm.

• Pietruszkę uprawiamy na głęboko uprawianych glebach, które są lekkie. Optymalne pH wynosi 6.

• Przy przenawożeniu azotem cierpi na rdzę. Nie znosi zasolenia. Nigdy nie nawożymy grządek przed wysiewem obornikiem! Wysoka zawartość azotu powoduje późniejszą słabą przydatność do przechowywania. Podczas wegetacji dokarmiamy wieloskładnikowym nawozem NPK o niższej zawartości azotu i unikamy stosowania nawozów zawierających chlor. Do nawożenia możemy użyć Cererit lub Kristalon.

• Pietruszkę atakują przylżeńce, które wysysają soki z roślin. Uszkodzone tkanki deformują się i zasychają. Kwiaty i młode owoce stopniowo opadają. Rośliny możemy chronić preparatem Decis Mega.

  Jeśli na roślinach pojawiają się białawe, mączne naloty grzyba, które stopniowo zabarwiają się na brudnoszaro, zostały zaatakowane przez mączniaka baldaszkowatych. Opryskujemy plantację preparatem Kumulus WG lub Ortiva.

  Najpoważniejszą chorobą przechowalniczą korzeni pietruszki jest czarna zgnilizna. Przenosi się przez nasiona i przede wszystkim przez pożniwne pozostałości. Rozprzestrzenia się w wilgotną pogodę i podczas podlewania na szyjki korzeniowe. Ochrona polega przede wszystkim na wysiewie wysokiej jakości nasion, zabezpieczonych fungicydem.

  Mszyce lub przędziorki zwalczamy za pomocą preparatu Pirimor lub Decis.

  Korzenie czasami atakują węgorki. Bezpieczną ochroną jest posadzenie w pobliżu aksamitek (Tagetes).

  Na roślinach może pojawić się również rdza. Opryskujemy je odpowiednim fungicydem.

• Pietruszkę liściową zbieramy według potrzeb. Korzeniową zbieramy wówczas, gdy osiągnie pożądaną wielkość. Głównym terminem zbioru jest październik.