Marchew Rote Riesen 2 - nasiona marchewki

Daucus carota - Rote Riesen 2

Wszyscy ją znamy, wszystkim smakuje i w kuchni należy do najczęściej używanych warzyw korzeniowych. Tak, mowa o marchewce. Pochodzi z południowej Azji, z obszaru dzisiejszego Afganistanu, Pakistanu i Iranu. Marchewka jest rośliną dwuletnią. Ma pierzaste liście. Łodyga kwiatowa może mieć wysokość do 1,5 m, kwiatostan tworzy złożony baldach, a kwiaty są białawe.

Marchewkę możemy podzielić na dwa podstawowe rodzaje - marchew zwyczajna dzika (co jest pierwotną nieuszlachetnioną formą z białym korzeniem) i marchew zwyczajna uprawna (tu należą wszystkie dzisiaj uprawiane odmiany marchewki). Marchew zwyczajna uprawna ma potężniejszy korzeń, którego kolor może być biały, żółty, pomarańczowy, czerwony, fioletowy, a nawet wielokolorowy (z zewnątrz może być inny niż w środku).

Według terminu siewu rozróżniamy marchewki na - KAROTKĘ (delikatniejsza wczesna marchewka, krótsza i ma bardziej okrągły korzeń), BABY KAROTKĘ (młoda wczesna karotka, wyróżnia się delikatnym smakiem i kruchą strukturą) oraz MARCHEWKĘ KLASYCZNĄ (późny typ, ma słodkawy gładki korzeń półdługiego kształtu, spiczasty koniec).

To jednak nie koniec. Ulubioną marchewkę możemy również podzielić według kształtu korzenia, dla którego ją uprawiamy. Na przykład typ Berlikum ma większe walcowate korzenie z tępym końcem. Marchewki tego typu są odpowiednie do bezpośredniej konsumpcji, długotrwałego przechowywania, suszenia i dalszego przetwarzania. Flakee wyróżnia się bardzo długimi zwężonymi korzeniami z szerokim i płaskim końcem. Nadaje się do bezpośredniej konsumpcji, długotrwałego przechowywania, suszenia i innych rodzajów przetwarzania. Parisian ma małe korzenie w kształcie rzodkiewki. Typ jest odpowiedni do bezpośredniej konsumpcji i przetwarzania. Nantes to klasyczna karotka, z którą spotykamy się w sklepach. I wreszcie typ Chantenay to marchewka z krótszymi, raczej stożkowatymi korzeniami. Nadaje się do bezpośredniej konsumpcji, suszenia i innych rodzajów przetwarzania.

Marchewka ma wysoką zawartość substancji mineralnych. Ma również wysoką zawartość potasu, magnezu, fosforu, ale także chloru. Zawiera też liczne mikroelementy - bor, wanad, żelazo, jod, kobalt, miedź, mangan, cynk.Jest źródłem prowitaminy A – betakarotenu. Zawiera także nieco witaminy C lub witamin z grupy B.

Zaletą marchewki jest także to, że należy do bardzo nieskomplikowanych warzyw. Możesz ją uprawiać również w pojemnikach, na przykład na tarasie!

Jak uprawiać marchewkę

• Wymaga słonecznego stanowiska. Grządki regularnie spulchniamy i podlewamy. Zdecydowanie nie przelewamy, moglibyśmy spowodować zagładę całego zasiewu. Marchewka należy do roślin zimnolubnych, najlepiej rozwija się w temperaturach około 16°C. Zielenieniu się główki korzeni zapobiegamy poprzez obsypywanie roślin ziemią.

• Nieodpowiednia do wysadku jest świeżo nawożona gleba. Nasiona wysiewamy na grządkę, gdy miną przymrozki. Temperatura dzienna powinna wynosić średnio przynajmniej 7°C (idealna uprawa marchewki jest przy temperaturach dziennych około 16°C). Wysiewamy na głębokość 1-2 cm w odległości około 15 cm. Wschodzące rośliny należy przerzedzić do odległości około 5 cm. Późne odmiany marchewki wysiewamy w ten sam sposób od końca wiosny do początku lata.

• Marchewka wymaga dokładnie przygotowanej gleby z wystarczającą ilością składników odżywczych i wilgoci. Gleba powinna być lekka i żyzna. Optymalne pH jest obojętne do lekko zasadowego. Gleba nie powinna zawierać brył i kamieni.

• Przed spulchnieniem gleby warto miejsce zasiewu wzbogacić dobrze przefermentowanym kompostem. Przed siewem do gleby wmieszkujemy 70g N, 30g P i 150g K. W fazie 3-5 liści aplikujemy 20g N w rzędzie. Podczas wegetacji nawozimy nawozem NPK z niższą zawartością azotu i wyższym udziałem potasu. Nie używamy obornika. Marchewka reaguje na ten typ nawożenia pękaniem.

• Czarna zgnilizna marchewki objawia się na kiełkujących roślinach pociemnieniem, ścieńczeniem i gnilizną szyjki korzeniowej oraz zasychaniem liści. Podczas wegetacji ta choroba nie objawia się zbytnio na korzeniach. Na porażonych korzeniach powstają ciemne, suche zapadnięte plamy. Ochronę prowadzimy preparatem Dithane DG Neotec.

  Sucha plamistość liści marchewki objawia się w trakcie wegetacji i rozprzestrzenia się między roślinami za pomocą wiatru i deszczu konidiami, które powstają na porażonych liściach. Na najstarszych liściach powstają żółtobrązowe plamy o wielkości jednego do dwóch milimetrów z jaśniejszą obwódką. Plamy stopniowo się powiększają, zlewają i ciemnieją. W późniejszej fazie liście są całkowicie ciemne i obumarłe. Ochronę prowadzimy preparatem Ortiva.

  Mszyca marchwianka pokazuje się na młodszych roślinach, które żółkną i obumierają. Na powierzchni korzenia, głównie w jego górnej trzeciej części, widoczne są od zewnątrz żerowiska w postaci korytarzy z larwami much. Uszkodzone rośliny gnią podczas przechowywania. Obecnie ochrona nie jest możliwa. Wcześniej prowadzono ją preparatem Dursban 10 G.

  Mokra zgnilizna marchewki jest spowodowana nieprawidłowym przechowywaniem warzyw korzeniowych w wilgotnym środowisku. Marchewka zamienia się w papkowatą, śmierdzącą masę. Przed składowaniem marchewkę oglądamy i oczyszczamy z resztek gleby.

  Przez ssanie nicieni korzenie marchewki są zdeformowane i tworzą nadmierną ilość korzeni bocznych. Siew nagietków może znacznie zmniejszyć występowanie nicieni w glebie. Przestrzegamy również zmianowania.

  Mączniak prawdziwy objawia się na wszystkich częściach nadziemnych (liściach, ogonkach, łodygach, kwiatostanach i nasionach) powstają białawe mączne naloty. Ochronę przed mączniakiem baldaszkowatych prowadzimy preparatem Ortiva.

• Wczesne odmiany zbieramy od 8. tygodnia po wysadzeniu. Późne odmiany potrzebują czasami aż 11 tygodni. Zbiór prowadzimy ręcznie poprzez wyrywanie lub możemy ostrożnie pomóc sobie widłami tak, aby nie uszkodzić korzenia roślin.