Marchew MARION F1 5m-300s - taśma wysiewna

Daucus carota - Marion

Wszyscy ją znamy, wszystkim smakuje i w kuchni należy do najczęściej używanych warzyw korzeniowych. Tak, mowa o marchewce. Pochodzi z południowej Azji, z obszaru dzisiejszego Afganistanu, Pakistanu i Iranu. Marchewka jest rośliną dwuletnią. Ma liście pierzaste. Łodyga kwiatowa może osiągnąć wysokość do 1,5 m, kwiatostan tworzy złożony baldach, a kwiaty są białawe.

Marchewkę możemy podzielić na dwa podstawowe rodzaje - marchew zwyczajna właściwa (jest to pierwotna nieuszlachetniona forma z białym korzeniem) oraz marchew zwyczajna uprawna (tutaj należą wszystkie dzisiaj uprawiane odmiany marchewki). Marchew zwyczajna uprawna ma mocniejszy korzeń, którego kolor może być biały, żółty, pomarańczowy, czerwony, fioletowy, a nawet wielokolorowy (z zewnątrz może być inny niż wewnątrz).

Według terminu wysiewu rozróżniamy marchewki na - KAROTKĘ (delikatniejsza wczesna marchewka, krótsza i ma bardziej zaokrąglony korzeń), BABY KAROTKĘ (młoda wczesna karotka, wyróżnia się delikatnym smakiem i kruchą strukturą) oraz MARCHEWKA KLASYCZNA (późny typ, ma słodkawy gładki korzeń półdługiego kształtu, zaostrzony koniec).

To jednak nie koniec. Ulubioną marchewkę możemy również podzielić według kształtu korzenia, dla którego ją uprawiamy. Na przykład typ Berlikum ma większe walcowate korzenie z tępym końcem. Marchewki tego typu są odpowiednie do bezpośredniej konsumpcji, długotrwałego przechowywania, suszenia i dalszego przetwarzania. Flakee wyróżnia się bardzo długimi zwężonymi korzeniami z szerokim i płaskim końcem. Nadaje się do bezpośredniej konsumpcji, długotrwałego przechowywania, suszenia i innych rodzajów przetwarzania. Parisian ma małe korzenie w kształcie rzodkiewki. Typ nadaje się do bezpośredniej konsumpcji i przetwarzania. Nantes to klasyczna karotka, którą spotykamy w sklepach. I na koniec typ Chantenay to marchewka z krótszymi, raczej stożkowatymi korzeniami. Nadaje się do bezpośredniej konsumpcji, suszenia i innych rodzajów przetwarzania.

Marchewka ma wysoką zawartość substancji mineralnych. Ma również wysoką zawartość potasu, magnezu, fosforu, ale także chloru. Zawiera też liczne mikroelementy - bor, wanad, żelazo, jod, kobalt, miedź, mangan, cynk. Jest źródłem prowitaminy A – betakarotenu. Zawiera również trochę witaminy C lub witamin z grupy B.

Zaletą marchewki jest również to, że należy do warzyw bardzo nieskomplikowanych. Możesz ją uprawiać także w pojemnikach, na przykład na tarasie!

Jak uprawiać marchewkę

• Wymaga słonecznego stanowiska. Grządki regularnie spulchniamy i podlewamy. Zdecydowanie nie zalewamy, moglibyśmy spowodować zniszczenie całego wysiewu. Marchewka należy do roślin zimnolubnych, najlepiej się jej wiedzie przy temperaturach około 16°C. Zielenieniu się główki korzeni zapobiegamy poprzez okopywanie ziemi wokół roślin.

• Nieodpowiednia do wysadzenia jest świeżo nawożona gleba. Nasiona wysiewa się na grządkę, gdy miną przymrozki. Temperatura dzienna powinna wynosić średnio przynajmniej 7°C (idealna uprawa marchewki jest przy temperaturach dziennych około 16°C). Wysiewa się na głębokość 1 do 2 cm w odstępach około 15 cm. Wschodzące rośliny należy przerzedzić do odległości około 5 cm. Późne odmiany marchewki wysiewa się w ten sam sposób od końca wiosny do początku lata.

• Marchewka wymaga dokładnie uprawionej gleby z wystarczającą ilością składników odżywczych i wilgoci. Gleba powinna być lekka i żyzna. Optymalne pH jest neutralne do słabo zasadowego. Gleba nie powinna zawierać brył i kamieni.

• Przed spulchnieniem gleby warto miejsce wysiewu wzbogacić o dobrze odleżały kompost. Przed wysiewem do gleby wprawiamy 70g N, 30g P i 150g K. W fazie 3-5 listków aplikujemy 20g N w rzędzie. Podczas wegetacji nawozimy nawozem NPK z niższą zawartością azotu i wyższym udziałem potasu. Nie stosujemy obornika. Marchewka na ten typ nawożenia reaguje pękaniem.

• Czarna zgnilizna marchwi objawia się na kiełkujących roślinach ściemnieniem, ścieńczeniem i zgnilizną szyjki korzeniowej oraz zasychaniem liści. Podczas wegetacji choroba ta na korzeniach zbytnio się nie objawia. Na porażonych korzeniach powstają ciemne, suche wklęsłe plamy. Ochronę przeprowadzamy preparatem Dithane DG Neotec.

  Sucha plamistość liści marchwi objawia się w trakcie wegetacji, rozprzestrzenia się między roślinami za pomocą wiatru i deszczu konidiami, które powstają na porażonych liściach. Na najstarszych liściach powstają jeden do dwóch milimetrów wielkości żółtobrązowe plamy z jaśniejszą obwódką. Plamy stopniowo się powiększają, zlewają i ciemnieją. W późniejszej fazie liście są całkowicie ciemne i obumarłe. Ochronę przeprowadzamy preparatem Ortiva.

  Pchełka marchwianka pokazuje się na młodszych roślinach. Te żółkną i obumierają. Na powierzchni korzenia, głównie w jego górnej trzeciej części, widoczne są od zewnątrz korytarzowate uszkodzenia z larwami much. Uszkodzone rośliny gniją podczas przechowywania. Obecnie ochrona nie jest możliwa. Wcześniej przeprowadzana była preparatem Dursban 10 G.

  Mokra zgnilizna marchwi jest spowodowana niewłaściwym przechowywaniem warzyw korzeniowych w wilgotnym środowisku. Marchewka zamienia się w kaszowatą śmierdzącą masę. Przed składowaniem marchewkę oglądamy i oczyszczamy z resztek ziemi.

  Przez ssanie nicieni korzenie marchwi są zdeformowane i wytwarzają nadmierną ilość bocznych korzeni. Wysiew aksamitek może wystąpienie nicieni w glebie silnie zmniejszyć. Przestrzegamy również zmianowania.

  Mączniak objawia się na wszystkich częściach nadziemnych (liściach, ogonkach liściowych, łodygach, kwiatostanach i nasionach) powstawaniem białawych mączystych nalotów. Ochronę przeciwko mączniakowi baldaszkowatych przeprowadzamy preparatem Ortiva.

• Wczesne odmiany zbieramy od 8. tygodnia po wysadzeniu. Późne odmiany potrzebują czasem nawet 11 tygodni. Zbiór przeprowadzamy ręcznie wyrywając lub możemy ostrożnie pomóc sobie widłami tak, aby nie uszkodzić korzenia roślin.