Cebula wiosenna żółta Tosca

Allium cepa - Tosca

Cebula to starożytne warzywo pochodzące ze środkowej Azji, które znali już starożytni Egipcjanie i Sumerowie. Zawiera wiele pierwiastków - żelazo, cynk, magnez, fosfor, potas, sód, wapń, miedź, siarkę a nawet odrobinę jodu. Ponadto kwas foliowy, witaminę C, E oraz szereg witamin z grupy B.

Znamy kilka rodzajów cebuli – zimową, szalotkę, dymkę czy wspomnianą kuchenną. Wystarczy tylko wybrać i zacząć uprawiać!

Jak uprawiać cebulę

• Wymaga słonecznego stanowiska, jednak nie bezpośredniego światła słonecznego. Gleba powinna być przepuszczalna, dobrze przygotowana z wystarczającą dawką składników odżywczych. Cień jej nie służy. Największe zapotrzebowanie na podlewanie roślina ma po wysianiu i podczas nalewania cebuli. Podczas wilgotnej pogody nie zalecamy podlewania wieczorem. Grozi wtedy porażenie peronosporą cebuli. Na tym samym zagonzie nie zalecamy uprawy cebuli przez 4-5 lat, aby ograniczyć porażenie przez szkodniki i choroby.

• Siew bezpośredni: wiosenny siew rozpoczynamy od marca do kwietnia. Rzędy powinny być od siebie oddalone o 20-30 cm, głębokość siewu 15-20 mm. Siew odmian zimowych prowadzimy od 20 sierpnia do końca miesiąca. Cebula powinna do zimy wytworzyć 3-4 liście. Odmiany zimowe zbieramy od maja do czerwca.

  Sadzenie sadzonką: cebule się nie obiera. Przed sadzeniem konieczne jest ich zaprawianie np. Rovral 50WP lub Rovral FLO. Sadzenie prowadzimy pod koniec marca. Sadzimy w rzędach oddalonych o 25-30 cm. Odległość w rzędach powinna wynosić 10 cm, głębokość sadzenia 4-6 cm.

• Najlepiej cebula rośnie na przepuszczalnych żyznych glebach piaszczysto-gliniastych. Optymalne pH 6,5.

• Cebula ma krótki okres wegetacji, dlatego nie potrzebuje dużo składników odżywczych. Nie znosi bezpośredniego nawożenia obornikiem. Przed siewem lub sadzeniem nawozi się 80g N, 30g P i 100g K. W fazie rozwoju 2-3 liści 30g N w postaci saletry. Przy pierwszym nawożeniu - przed siewem - aplikujemy najwięcej azotu, ale najmniejszy udział P2O5 i K2O. Cebula jest wymagająca w stosunku do siarki, którą aplikujemy w postaci siarczanu potasu. Możemy stosować specjalne nawozy przeznaczone dla roślin czosnkowatych.

• Rośliny atakują śmietki cebulówki, które składają jaja przy szyjce roślin. Wylęgnięte larwy pożerają roślinę. Zwalczamy je preparatami Diazinon lub Sumithion. Cebula uprawiana z sadzonki jest wrażliwa na porażenie przylżeńcem czosnokowcem. Składa on jaja na liściach wschodzących cebul. Te następnie się kręcą, a roślina powoli obumiera. Przeciwko temu szkodnikowi działamy prewencyjnie już przy sadzeniu w ten sposób, że zagon przykrywamy włókniną. Jeśli nie zastosowaliśmy włókniny, pomoże jeden z preparatów Sumithion, Karate lub Dragon.

  Podczas wilgotnej pogody grozi porażenie peronosporą cebuli. Objawia się żółknięciem liści i brązowymi plamami. Liście obumierają, a cebula gnije. Chorobę likwidujemy preparatami Novozir lub Kuprikol.

• Cebulę zbieramy, gdy zacznie żółknąć nać. Łodygi zaczynają się zginać ku ziemi. Wtedy cebulę wyciągamy za nać i możemy ją pozostawić na tydzień lub dwa do doschnięcia na zagonie.