Cebula wiosenna żółta długa Tosca

Allium cepa - długa Tosca

Cebula to starożytne warzywo pochodzące ze środkowej Azji, które znali już starożytni Egipcjanie i Sumerowie. Zawiera wiele pierwiastków - żelazo, cynk, magnez, fosfor, potas, sód, wapń, miedź, siarkę a nawet trochę jodu. Ponadto kwas foliowy, witaminę C, E oraz szereg witamin z grupy B.

Znamy kilka rodzajów cebuli – zimową, szalotkę, perłową czy wspomnianą kuchenną. Wystarczy tylko wybrać i zacząć uprawiać!

Jak uprawiać cebulę

• Wymaga słonecznego stanowiska, jednak nie bezpośredniego światła słonecznego. Gleba powinna być przepuszczalna, dobrze przygotowana z odpowiednią dawką składników odżywczych. Cień jej nie służy. Największe zapotrzebowanie na podlewanie roślina ma po wysiewie i podczas nalewania się cebuli. W wilgotną pogodę nie zalecamy podlewania wieczorem. Grozi to porażeniem przez mączniaka cebulowego. Na tym samym grządce nie zalecamy uprawy cebuli przez 4-5 lat, aby ograniczyć porażenie przez szkodniki i choroby.

• Wysiew bezpośredni: wiosenny wysiew rozpoczynamy od marca do kwietnia. Rzędy powinny być od siebie oddalone o 20-30 cm, głębokość wysiewu 15-20 mm. Wysiew odmian zimowych wykonujemy od 20 sierpnia do końca miesiąca. Cebula powinna do zimy wytworzyć 3-4 liście. Odmiany zimowe zbieramy od maja do czerwca.

  Sadzenie sadzonek: cebule nie obieramy. Przed sadzeniem należy je zamoczyć np. w Rovral 50WP lub Rovral FLO. Sadzenie wykonujemy pod koniec marca. Sadzimy w rzędach oddalonych o 25-30 cm. Odległość w rzędach powinna wynosić 10 cm, głębokość sadzenia 4-6 cm.

• Cebuli najlepiej wiedzie się na przepuszczalnych żyznych glebach piaszczystoglinianych. Optymalne pH 6,5.

• Cebula ma krótki okres wegetacji, dlatego nie potrzebuje dużo składników odżywczych. Nie znosi bezpośredniego nawożenia obornikiem. Przed wysiewem lub sadzeniem nawozi się 80g N, 30g P i 100g K. W fazie rozwoju 2-3 liści 30g N w saletrzanie. Podczas pierwszego nawożenia - przed siewem - aplikujemy najwięcej azotu, ale najniższy udział P2O5 i K2O. Cebula jest wymagająca w stosunku do siarki, którą aplikujemy w formie siarczanu potasu. Możemy stosować specjalne nawozy przeznaczone dla roślin siarczanowych.

• Rośliny atakują much cebulówka, które składają jaja przy szyjce roślin. Wylęgłe larwy pożerają roślinę. Zwalczamy je preparatami Diazinon lub Sumithion. Cebula uprawiana z sadzonek jest wrażliwa na porażenie przez pryszczarka czosnkowego. Ten składa jaja na liściach wschodzących cebul. Wtedy się one kręcą, a roślina następnie powoli obumiera. Przeciwko temu szkodnikowi zapobiegawczo działamy już przy sadzeniu, przykrywając grządkę agrowłókniną. Jeśli nie zastosowaliśmy agrowłókniny, pomoże jeden z preparatów Sumithion, Karate lub Dragon.

  W wilgotną pogodę grozi porażenie przez mączniaka cebulowego. Objawia się żółknięciem liści i brązowymi plamami. Liście obumierają, a cebula gnije. Chorobę likwidujemy preparatami Novozir lub Kuprikol.

• Cebulę zbieramy, gdy zaczyna żółknąć nać. Łodygi zaczynają się zginać ku ziemi. Wtedy wyciągamy cebulę za nać i możemy ją zostawić na tydzień lub dwa do schnięcia na grządce.