Cebula wiosenna Všetana

Allium cepa - Cebula

Cebula to starożytne warzywo pochodzące ze środkowej Azji, które znali już starożytni Egipcjanie i Sumerowie. Zawiera wiele pierwiastków - żelazo, cynk, magnez, fosfor, potas, sód, wapń, miedź, siarkę a nawet trochę jodu. Ponadto kwas foliowy, witaminę C, E i gamę witamin z grupy B.

Znamy kilka rodzajów cebuli – zimową, szalotkę, dymkę czy wspomnianą kuchenną. Wystarczy tylko wybrać i zacząć uprawiać!

Jak uprawiać cebulę

• Wymaga słonecznego stanowiska, jednak nie bezpośredniego światła słonecznego. Gleba powinna być przepuszczalna, dobrze przygotowana z wystarczającą dawką składników odżywczych. Cień jej nie służy. Największe wymagania dotyczące podlewania roślina ma po wysiewie i podczas nalewania się cebuli. Podczas wilgotnej pogody nie zalecamy podlewania wieczorem. Grozi wtedy atak mączniaka cebulowego. Na tym samym grządce nie zalecamy uprawy cebuli przez 4-5 lat, aby ograniczyć atak szkodników i chorób.

• Wysiew bezpośredni: wiosenny wysiew rozpoczynamy od marca do kwietnia. Rzędy powinny być od siebie oddalone o 20-30 cm, głębokość wysiewu 15-20 mm. Wysiew odmian zimowych przeprowadzamy od 20 sierpnia do końca miesiąca. Cebula powinna do zimy wytworzyć 3-4 liście. Odmiany zimowe zbieramy od maja do czerwca.

  Wysadzanie cebulki: cebulki nie obieramy. Przed wysadzaniem konieczne jest ich zaprawianie np. Rovral 50WP lub Rovral FLO. Wysadzanie przeprowadzamy pod koniec marca. Sadzimy w rzędach oddalonych o 25-30 cm. Odległość w rzędach powinna wynosić 10 cm, głębokość wysadzania 4-6 cm.

• Najlepiej cebuli służą przepuszczalne żyzne gleby piaszczysto-gliniaste. Optymalne pH 6,5.

• Cebula ma krótki okres wegetacji, dlatego nie potrzebuje wielu składników odżywczych. Nie znosi bezpośredniego nawożenia obornikiem. Przed wysiewem czy wysadzaniem nawozi się 80g N, 30g P i 100g K. W fazie rozwoju 2-3 liści 30g N w ledku. Przy pierwszym nawożeniu - przed siewem - aplikujemy najwięcej azotu, ale najniższy udział P2O5 i K2O. Cebula jest wymagająca pod względem siarki, którą aplikujemy w formie siarczanu potasu. Możemy stosować specjalne nawozy przeznaczone dla roślin siarkowych.

• Rośliny atakują muchy cebulówki, które składają jajeczka przy szyjce roślin. Wylęgłe larwy pożerają roślinę. Zwalczamy je preparatami Diazinon lub Sumithion. Cebula uprawiana z cebulki jest wrażliwa na atak skoczka czosnowego. Ten składa jajeczka na liściach wschodzących cebul. Te następnie skręcają się, a roślina powoli obumiera. Przeciwko temu szkodnikowi prewencyjnie działamy już przy wysadzaniu, przykrywając grządkę włókniną. Jeśli nie zastosowaliśmy włókniny, pomoże jeden z preparatów Sumithion, Karate lub Dragon.

  Podczas wilgotnej pogody grozi atak mączniaka cebulowego. Objawia się żółknięciem liści i brązowymi plamami. Liście obumierają, a cebula gnije. Chorobę zwalczamy preparatami Novozir lub Kuprikol.

• Cebulę zbieramy, gdy nać zaczyna żółknąć. Łodygi zaczynają się zginać ku ziemi. Wtedy wyciągamy cebulę za nać i możemy ją zostawić na jeden do dwóch tygodni do wyschnięcia na grządce.