Cebula wiosenna delikatesowa Pompei

Allium cepa - Pompei

Cebula to starożytne warzywo pochodzące ze środkowej Azji, które znali już starożytni Egipcjanie i Sumerowie. Zawiera wiele pierwiastków - żelazo, cynk, magnez, fosfor, potas, sód, wapń, miedź, siarkę, a nawet odrobinę jodu. Ponadto kwas foliowy, witaminę C, E oraz szereg witamin z grupy B.

Znamy kilka rodzajów cebuli – zimową, szalotkę, drobną oraz wspomnianą kuchenną. Wystarczy wybrać i zacząć uprawiać!

Jak uprawiać cebulę

• Wymaga słonecznego stanowiska, jednak nie bezpośredniego światła słonecznego. Gleba powinna być przepuszczalna, dobrze przygotowana z wystarczającą dawką składników pokarmowych. Cień jej nie służy. Największe wymagania dotyczące podlewania roślina ma po wysianiu i podczas nalewania się cebuli. Przy wilgotnej pogodzie nie zalecamy podlewania wieczorem. Grozi to porażeniem przez mączniaka cebulowego. Na tym samym grządce nie zalecamy uprawy cebuli przez 4-5 lat, aby ograniczyć porażenie przez szkodniki i choroby.

• Siew bezpośredni: siew wiosenny rozpoczynamy od marca do kwietnia. Rzędy powinny być oddalone od siebie o 20-30 cm, głębokość siewu 15-20 mm. Siew odmian zimowych przeprowadzamy od 20 sierpnia do końca miesiąca. Cebula powinna do zimy wytworzyć 3-4 liście. Odmiany zimowe zbieramy od maja do czerwca.

  Sadzenie sadzeniaków: cebule nie obiera się. Przed sadzeniem należy je zaprawić np. Rovral 50WP lub Rovral FLO. Sadzenie przeprowadzamy pod koniec marca. Sadzimy w rzędach oddalonych o 25-30 cm. Odległość w rzędach powinna wynosić 10 cm, głębokość sadzenia 4-6 cm.

• Najlepiej cebuli się powodzi na przepuszczalnych żyznych glebach piaszczysto-gliniastych. Optymalne pH 6,5.

• Cebula ma krótki okres wegetacji, dlatego nie potrzebuje dużo składników pokarmowych. Nie znosi bezpośredniego nawożenia obornikiem. Przed siewem lub sadzeniem nawozi się 80g N, 30g P i 100g K. W fazie rozwoju 2-3 liści 30g N w ledku. Przy pierwszym nawożeniu - przed siewem - aplikujemy najwięcej azotu, ale najniższy udział P2O5 i K2O. Cebula jest wymagająca pod względem siarki, którą aplikujemy w formie siarczanu potasowego. Możemy stosować specjalne nawozy przeznaczone dla roślin siarkowych.

• Rośliny atakują larwy muchówek cebulowych, które składają jaja przy szyjce korzeniowej roślin. Wylęgnięte larwy pożerają roślinę. Zwalczamy je preparatami Diazinon lub Sumithion. Cebule uprawiane z sadzeniaka są wrażliwe na porażenie przez pryszczarka czosnkowca. Ten składa jaja na liściach wschodzącej cebuli. Te potem się skręcają, a roślina następnie powoli obumiera. Przeciwko temu szkodnikowi działamy zapobiegawczo już podczas sadzenia tak, że grządkę przykrywamy agrowłókniną. Jeśli nie zastosowaliśmy agrowłókniny, pomoże jeden z preparatów Sumithion, Karate lub Dragon.

  Przy wilgotnej pogodzie grozi porażenie przez mączniaka cebulowego. Objawia się żółknięciem liści i brązowymi plamami. Liście obumierają, a cebula gnije. Chorobę likwidujemy Novozir lub Kuprikol.

• Cebulę zbieramy, gdy zacznie żółknąć nać. Łodygi zaczynają się zginać ku ziemi. Wtedy cebulę wyciągamy za nać i możemy ją pozostawić na grządce na jeden do dwóch tygodni do wyschnięcia.