Groch mózgowy wczesny

Pisum sativum

Groch był uprawiany już w młodszej epoce kamienia, obecnie uprawia się go niemal na całym świecie. Zawiera wiele witamin i substancji czynnych. Jest także źródłem białka i witamin C, B, wapnia, potasu, fosforu, magnezu i in. Należy do roślin jednorocznych. To strączkowe warzywo należy do rodziny bobowatych. Kwiaty są białe, a owocem jest strąk. Ziarna mogą być jasnozielone lub ciemnozielone.

Groch można podzielić na trzy grupy uprawne. Groch łuskowy, którego nasiona nadają się do mrożenia i świeżego przygotowania w kuchni. Groch cukrowy, gdzie do spożycia używa się całego strąka wraz z nasionami. Groch okrągłonasienny, który ma wysoką zawartość skrobi. Nadaje się do obróbki termicznej np. do zup. Ze względu na wczesność uprawy rozróżniamy odmiany bardzo wczesne, wczesne, średnio wczesne, średnio późne i późne.

Jak uprawiać groch

• Wymaga jasnego stanowiska, jednak nie bezpośredniego słońca. Groch należy do roślin zimnolubnych. Najlepiej rozwija się w temperaturach 13 – 18 °C. To nie oznacza, że znosi mróz. Obficie podlewamy szczególnie w okresie kwitnienia i zawiązywania strąków. Gleba nigdy nie powinna całkowicie wyschnąć. Susza nie służy grochowi. Groch należy do roślin pnących, dlatego trzeba zapewnić mu podporę. Jeśli uprawiamy groch w rzędach - naciągamy między nimi sznurek. Groch zadowoli się każdą podporą - płot, pergola, drewniana łata. Okolice nasadzeń regularnie spulchniamy i usuwamy chwasty.

• Siew przeprowadzamy wczesną wiosną, najlepiej pod koniec marca lub na początku kwietnia. Groch łuskowy wysiewamy od kwietnia do czerwca. Wysiewamy na przygotowanym gruncie w rzędach oddalonych od siebie o 15 - 30 cm, co 4 -6 cm między ziarnami. Nasiona wysiewamy na głębokość 5 - 7 cm.

• Gleba powinna być przepuszczalna, dobrze przygotowana z wystarczającą dawką składników pokarmowych. Nie powinna szybko wysychać, ale jednocześnie nie może być długo zabagniona.

• Przed wysadzeniem nawożymy glebę dojrzałym kompostem lub przefermentowanym obornikiem.

  Stosujemy w razie potrzeby nawozy fosforowe i potasowe. Dawka 20 kg N, 50 kg P, K 120kg na hektar. Jeśli gleba przed siewem została odpowiednio nawieziona, nie ma potrzeby dodatkowego nawożenia podczas wegetacji.

• Strąkowiec grochowiec - jego larwy wywiercają dziury w nasionach. W każdym ziarnie przebywa tylko jedna larwa. Larwy uszkadzają ziarna, obniżają plon, jakość i kiełkowanie grochu. Dorosłe chrząszcze zjadają pyłek, płatki korony lub pręciki grochu. Ochrona chemiczna to oprysk w okresie kwitnienia, gdy pierwsze dwa kwiaty na łodydze przekwitają i zaczyna się tworzyć pierwszy strąk. Profilaktyką jest odpowiedni wcześniejszy wysiew grochu.

  Strąkowiec grochowy - uszkadza liście. Blaszki liściowe są regularnie wygryzane od brzegów. Larwy tego chrząszcza również uszkadzają rośliny, żyją w guzowatych naroślach na korzeniach i niszczą je. Odpowiednią ochroną jest oprysk preparatami Karate lub Sumithion oraz preparatami arsenowymi.

  Drutowce - larwy chrząszczy sprężykowatych. Rośliny więdną w rzędach lub ogniskowo. Wysiane nasiona w ogóle nie wschodzą. Korzenie są uszkodzone, widoczne są wyraźne korytarzyki. Larwy są walcowate i twarde, lśniące, żółtobrązowe i mają około trzech centymetrów. Ochrona chemiczna nie jest zbyt odpowiednia. Jeśli drutowce się pojawią, regularnie i głębiej przekopujemy glebę i nie pozostawiamy jej w spokoju nawet po zbiorach. Pomoże również nawożenie wapnem azotowym.

  Kolejnym wrogiem grochu są ptaki, szczególnie sójki, gołębie. W tym przypadku stosujemy odstraszacze, pułapki lub siatki.

• Zbiór odbywa się mniej więcej od połowy czerwca do połowy lipca w zależności od wczesności wysianych odmian.

  Odmiany wczesne zbieramy już od 12. tygodnia po wysadzeniu.

  Groch cukrowy zbieramy, gdy w strąkach są słodkie duże groszki. Najlepiej po prostu spróbować jeden strąk, czy są wystarczająco dojrzałe.