Groch mózgowy późny Lancet

Pisum sativum - Lancet

Groch był uprawiany już w młodszej epoce kamienia, obecnie jest uprawiany niemal na całym świecie. Zawiera wiele witamin i substancji czynnych. Jest również źródłem białka oraz witamin C, B, wapnia, potasu, fosforu, magnezu itp. Należy do roślin jednorocznych. Te rośliny strączkowe należą do rodziny bobowatych. Kwiaty są białe, a owocem jest strąk. Ziarenka mogą być jasnozielone do ciemnozielonych.

Groch można podzielić na trzy grupy uprawne. Na groch cukrowy miękki, którego nasiona nadają się do mrożenia i do świeżego przetwarzania w kuchni. Groch cukrowy, gdy do spożycia wykorzystuje się cały strąk wraz z nasionami. Groch łuskowy, który ma wysoki udział skrobi. Nadaje się do obróbki cieplnej np. do zup. Ze względu na wczesność uprawy rozróżniamy odmiany bardzo wczesne, wczesne, średnio wczesne, średnio późne i późne.

Jak uprawiać groch

• Wymaga jasnego stanowiska, jednak nie bezpośredniego słońca. Groch należy do roślin lubiących chłód. Najlepiej rozwija się w temperaturach 13 – 18 °C. To nie oznacza, że znosi mróz. Obficie podlewamy szczególnie w okresie kwitnienia i zawiązywania strąków. Gleba nigdy nie powinna całkowicie wyschnąć. Susza nie służy grochowi. Groch należy do roślin pnących, należy więc zapewnić mu podporę. Jeśli uprawiamy groch w rzędach - naciągamy między nimi sznurek. Groch zadowoli się każdą podporą - płot, pergola, drewniana listewka. Okolice nasadzeń regularnie spulchniamy i usuwamy chwasty.

• Wysiew przeprowadzamy wczesną wiosną, najlepiej pod koniec marca do początku kwietnia. Groch cukrowy miękki wysiewamy od kwietnia do czerwca. Wysiewamy na przygotowany grunt w rzędy oddalone o 15 - 30 cm, pojedyncze ziarna co 4 - 6 cm od siebie. Nasiona wysiewamy na głębokość 5 - 7 cm.

• Gleba powinna być przepuszczalna, dobrze przygotowana z wystarczającą dawką składników odżywczych. Nie powinna szybko wysychać, ale jednocześnie nie może pozostawać długo podmokła.

• Przed wysadzeniem nawożymy glebę dojrzałym kompostem lub przefermentowanym obornikiem.

  Stosujemy w zależności od potrzeb nawozy fosforowe i potasowe. Dawka 20 kg N, 50 kg P, K 120 kg na hektar. Jeśli gleba przed siewem była należycie nawieziona, nie ma potrzeby nawożenia w okresie wegetacji.

• Strąkowiec grochowiec - jego larwy wygryzają w nasionach otwory. W każdym ziarnie przebywa tylko jedna larwa. Larwy uszkadzają ziarno, obniżają plon, jakość i zdolność kiełkowania grochu. Dorosłe chrząszcze zjadają pyłek, płatki korony lub pręciki grochu. Ochrona chemiczna to oprysk w okresie kwitnienia, gdy pierwsze dwa kwiaty na łodydze przekwitają i zaczyna się tworzyć pierwszy strąk. Profilaktyką jest odpowiednio wczesny prewencyjny wysiew grochu.

  Prążkowany kornikiem - uszkadza liście. Blaszki liściowe są od brzegów regularnie wygryzane. Larwy tego chrząszcza również uszkadzają rośliny, żyją w bulwiastych narośli na korzeniach i niszczą je. Odpowiednią ochroną jest oprysk preparatami Karate lub Sumithion oraz preparatami arsenowymi.

  Druciki - larwy chrząszczy sprężykowatych. Rośliny więdną w rzędach lub w ognisku. Wysiane nasiona w ogóle nie wschodzą. Korzenie są uszkodzone, widoczne są wyraźne korytarze. Larwy są walcowate i twarde, lśniące, żółtobrązowe i około trzech centymetrów duże. Ochrona chemiczna nie jest zbyt odpowiednia. Jeśli druciki wystąpią, regularnie i głębiej ryjemy glebę i nie pozostawiamy jej w spokoju nawet po zbiorach. Pomoże również nawożenie wapnem azotowym.

  Innym wrogiem grochu są ptaki, szczególnie sójki, gołębie. W tym przypadku stosujemy płoszaki, pułapki lub sieci.

• Zbiór przebiega mniej więcej od połowy czerwca do połowy lipca w zależności od wczesności wysianych odmian.

  Wczesne odmiany zbieramy już od 12. tygodnia po wysadzeniu.

  Groch cukrowy zbieramy, gdy w strąkach są słodkie duże groszki. Wskazane jest po prostu spróbować jednego strąka, czy są wystarczająco dojrzałe.