Groch mózgowy AMBASSADOR

Pisum sativum - Ambassador

Groch był uprawiany już w młodszej epoce kamienia, obecnie jest uprawiany niemal na całym świecie. Zawiera wiele witamin i substancji aktywnych. Jest również źródłem białka i witamin C, B, wapnia, potasu, fosforu, magnezu i in. Należy do roślin jednorocznych. To strączkowe warzywo należy do rodziny bobowatych. Kwiaty są białe, a owocem jest strąk. Ziarna mogą być jasno- lub ciemnozielone.

Groch można podzielić na trzy grupy uprawne. Groch łuskowy, którego nasiona nadają się do mrożenia i świeżego przetwarzania w kuchni. Groch cukrowy, przy którym do spożycia wykorzystuje się cały strąk wraz z nasionami. Groch okrągłonasienisty, który ma wysoką zawartość skrobi. Nadaje się do obróbki termicznej, np. do zup. Ze względu na wczesność uprawy rozróżniamy odmiany bardzo wczesne, wczesne, średnio wczesne, średnio późne i późne.

Jak uprawiać groch

• Wymaga stanowiska jasnego, jednak nie bezpośredniego nasłonecznienia. Groch należy do roślin zimnolubnych. Najlepiej rozwija się w temperaturach 13 – 18 °C. Nie oznacza to, że znosi mróz. Obficie podlewamy szczególnie w okresie kwitnienia i zawiązywania strąków. Gleba nie powinna nigdy całkowicie wyschnąć. Susza nie służy grochowi. Groch należy do roślin pnących, należy więc zapewnić mu podporę. Jeśli uprawiamy groch w rzędach - naciągamy między nimi sznurek. Groch zadowoli się dowolną podporą - płot, pergola, drewniana listwa. Otoczenie wysadzeń regularnie spulchniamy i usuwamy chwasty.

• Siew przeprowadzamy wczesną wiosną, najlepiej pod koniec marca lub na początku kwietnia. Groch łuskowy wysiewamy od kwietnia do czerwca. Wysiewamy na przygotowanym gruncie w rzędy oddalone o 15 - 30 cm, co 4 - 6 cm między ziarnami. Nasiona wysiewamy na głębokość 5 - 7 cm.

• Gleba powinna być przepuszczalna, dobrze przygotowana z wystarczającą dawką składników pokarmowych. Nie powinna szybko wysychać, ale jednocześnie nie może też długo pozostawać zabagniona.

• Przed wysadzeniem nawożymy glebę dojrzałym kompostem lub przefermentowanym obornikiem.

  Aplikujemy według potrzeb nawozy fosforowe i potasowe. Dawka 20 kg N, 50 kg P, 120 kg K na hektar. Jeśli gleba przed siewem była odpowiednio nawieziona, nie ma potrzeby dokarmiania w trakcie wegetacji.

• Strąkowiec grochowy - jego larwy wywiercają w nasionach otwory. W każdym ziarnie przebywa tylko jedna larwa. Larwy uszkadzają ziarna, zmniejszają plon, jakość i zdolność kiełkowania grochu. Dorosłe chrząszcze pożerają pyłek, płatki korony lub słupki grochu. Ochrona chemiczna to oprysk w okresie kwitnienia, gdy pierwsze dwa kwiaty na łodydze przekwitną i zaczyna się tworzyć pierwszy strąk. Profilaktyką jest odpowiednio wczesny siew grochu.

  Oprzędzik grochowy - uszkadza liście. Blaszki liściowe są od brzegów regularnie wygryzione. Larwy tego chrząszcza również uszkadzają rośliny, żyją w guzkowatych naroślach na korzeniach i niszczą je. Odpowiednią ochroną jest oprysk preparatami Karate lub Sumithion oraz preparatami arsenowymi.

  Drutowce - larwy chrząszczy sprężykowatych. Rośliny więdną w rzędach lub ogniskowo. Wysiane nasiona w ogóle nie wschodzą. Korzenie są uszkodzone, widoczne są wyraźne korytarzyki. Larwy są walcowate i twarde, błyszczące, żółtobrązowe i mają około trzech centymetrów długości. Ochrona chemiczna nie jest zbyt odpowiednia. Jeśli drutowce wystąpią, regularnie i głębiej przekopujemy glebę i nie pozostawiamy jej w spokoju nawet po zbiorach. Pomaga również nawożenie wapnem azotowym.

  Innym wrogiem grochu są ptaki, szczególnie sójki, gołębie. W tym przypadku stosujemy odstraszacze, pułapki lub sieci.

• Zbiory przebiegają mniej więcej od połowy czerwca do połowy lipca w zależności od wczesności wysianych odmian.

  Odmiany wczesne zbieramy już od 12. tygodnia po wysadzeniu.

  Groch cukrowy zbieramy, gdy w strąkach znajdują się słodkie duże groszki. Dobrze jest po prostu sprawdzić jeden strąk, czy są wystarczająco dojrzałe.