Fasola pnąca Konstantin

Phaseolus vulgaris - Konstantin

Roślina jednoroczna pochodząca z tropikalnych obszarów Ameryki. Ma pnącą łodygę, która może osiągnąć wysokość 1,5 - 2 metrów. Owocem jest strąk zawierający różną ilość nasion w kształcie nerki. W zależności od odmiany różnią się kolorem i wielkością. Nasiona fasoli są trujące. Zawierają substancję fazyny. Ta zanika podczas gotowania. Nie spożywamy zatem nasion nieprzegotowanych. Kwiaty są w kolorze białym, różowym, żółtym lub fioletowym i tworzą ubogie grona. Kwitnie od czerwca do sierpnia.

Fasola zawiera źródło aminokwasów i kwas askorbinowy.

Jak uprawiać fasolę

• Jest to roślina ciepłolubna, dlatego wysadzamy ją w słonecznym miejscu, które jest chronione przed wiatrem. W okresie kwitnienia fasola potrzebuje temperatury wahającej się między 20–25 stopni Celsjusza. Fasola jest wymagająca jeśli chodzi o podlewanie, gleba nie może wyschnąć, ale jednocześnie nie może być też przemoczona! Wszystkie rodzaje fasoli potrzebują podpór. Odmiany ozdobne będą świetnie wyglądać na pergolach, płotach czy w pojemnikach z konstrukcjami do spinania. Odmiany konsumpcyjne wysadzamy przy tyczkach lub tworzymy ze sznurka miejsce do ich podwiązywania. Okolice rośliny spulchniamy i glebę utrzymujemy wolną od chwastów. Regularne zbieranie strąków pobudza tworzenie dalszych owoców.

• Nasiona wysiewamy w marcu. Nasiona sadzimy w przepuszczalnym, żywnym substracie i umieszczamy w jasnym miejscu. Fasola wymaga do kiełkowania ciepła, odpowiednia jest więc szklarnia lub inspekt. W docelowym miejscu fasolę wysiewamy po 15 maja, kiedy nie grozi przymrozek.

  Odmiany karłowe wysiewamy po 3-4 nasionach do przygotowanych dołków około 5 cm głębokich. Odległych około 20 cm od siebie.

  Odmiany pnące wysiewamy około 5 nasion do dołków 5 cm głębokich i w zależności od typu podpory nawet metr od siebie.

• Odpowiednie są lżejsze gleby piaszczysto-gliniaste z wystarczającą ilością mikroorganizmów glebowych i składników odżywczych. Idealne pH około 6,5.

• Stosujemy nawozy NPK o niskim stosunku azotu. Wiosną zaleca się dostarczyć fasoli w miejscu uprawy 3 kg azotu na m2, 3–4 kg P2O5/m2 i 11 kg K2O/m2 jednorazowo. Jeśli fasola uprawiana jest w żyznej glebie, nawozów możemy nie stosować wcale.

• Najpoważniejszą chorobą fasoli jest antraknoza. Na młodych strąkach pojawiają się brunatniejące, powiększające się plamy, grzybnia wnika także do wnętrza strąka i atakuje nasiona, tworząc na nich żółtobrązowe do czerwonobrązowych plam. Zwalczanie przeprowadzamy preparatami chemicznymi - fungicydami i likwidacją pozostałości pożniwnych.

  Fasola bywa atakowana także przez inne infekcje grzybicze lub bakteryjne, takie jak szara pleśń, brązowa plamistość liści, bakteryjna plamistość, rdza fasoli i inne.

  Plujka wszechwik to mucha, której larwy atakują kiełkujące liście zarodkowe i wierzchołek wzrostowy rośliny jeszcze w glebie, szczególnie przy chłodniejszej, wilgotnej pogodzie. Odpowiednią ochroną jest zaprawianie nasion insektycydami.

  Mały, ciemny chrząszcz - strąkowiec fasolowiec atakuje nasiona, w których zimuje. Dochodzi do obniżenia jakości plonu. Odpowiednią ochroną jest umieszczenie wyłuskanych nasion w zamrażarce (przy temperaturze –10 °C chrząszcze giną po 10-14 dniach, przy mrozie –17 °C już po 8 godzinach).

• Zbiór na ziarno przeprowadzamy, gdy strąki zasychają, a nasiona są twarde, dobrze dojrzałe i całkowicie wybarwione.

  Do wykorzystania kuchennego zbieramy jeszcze niedojrzałe strąki, które jeśli lekko zegniemy, to pękają.