Fasola pnąca Blauhilde

Phaseolus vulgaris - Blauhilde

Roślina jednoroczna pochodząca z tropikalnych obszarów Ameryki. Ma pnącą łodygę, która może osiągnąć wysokość 1,5 - 2 metry. Owocem jest strąk zawierający różną ilość nasion w kształcie nerki. W zależności od odmiany różnią się kolorem i wielkością. Nasiona fasoli są trujące. Zawierają substancję fazinę. Traci się ona podczas gotowania. Dlatego nie spożywamy nasion surowych. Kwiaty są białe, różowe, żółte lub fioletowe i tworzą luźne grona. Kwitnie od czerwca do sierpnia.

Fasola zawiera źródło aminokwasów i kwasu askorbinowego.

Jak uprawiać fasolę

• Jest to roślina ciepłolubna, dlatego sadzamy ją w słonecznym miejscu, chronionym przed wiatrem. W czasie kwitnienia fasola potrzebuje temperatury wahającej się między 20–25 stopni Celsjusza. Fasola jest wymagająca pod względem podlewania, gleba nie może wyschnąć, ale jednocześnie nie może być również zbyt mokra! Wszystkie rodzaje fasoli potrzebują podpory. Odmiany ozdobne będą doskonale wyglądać na pergolach, płotach czy w pojemnikach z konstrukcjami do pnięcia. Odmiany konsumpcyjne sadzamy przy tyczkach lub tworzymy ze sznurka miejsce do ich podwiązywania. Okolicę rośliny spulchniamy i utrzymujemy glebę wolną od chwastów. Regularne zbieranie strąków stymuluje tworzenie kolejnych owoców.

• Nasiona wysiewa się w marcu. Nasiona sadzimy w przepuszczalnym, odżywczym substracie i umieszczamy w jasnym miejscu. Fasola wymaga do kiełkowania ciepła, odpowiednia jest więc szklarnia lub inspekt. W docelowym miejscu fasolę wysiewa się po 15 maja, kiedy nie grozi przemrożenie.

  Odmiany krzaczaste wysiewa się po 3-4 nasionach do przygotowanych dołków około 5 cm głębokich. Odległych około 20 cm od siebie.

  Odmiany pnące wysiewa się około 5 nasion do dołków 5 cm głębokich i w zależności od typu podpory do metra od siebie.

• Odpowiednie są lżejsze gleby piaszczysto-gliniaste z dostatkiem mikroorganizmów glebowych i substancji odżywczych. Idealne pH około 6,5.

• Stosujemy nawozy NPK o niskiej zawartości azotu. Wiosną zaleca się dostarczyć fasoli na stanowisko 3 kg azotu na m2, 3–4 kg P2O5/m2 i 11 kg K2O/m2 jednorazowo. Jeśli fasola jest uprawiana w żyznej glebie, nawozów możemy w ogóle nie stosować.

• Najpoważniejszą chorobą fasoli jest antraknoza. Na młodych strąkach pojawiają się brązowiejące, powiększające się plamy, grzybnia przenika również do wnętrza strąka i atakuje nasiona, tworząc na nich żółtobrązowe do czerwonobrązowych plam. Zwalczanie przeprowadzamy preparatami chemicznymi - fungicydami i likwidacją resztek pożniwnych.

  Fasola bywa atakowana również przez inne infekcje grzybowe lub bakteryjne, takie jak szara pleśń, brązowa plamistość liści, bakteryjna plamistość, rdza fasolowa i inne.

  Pryszczarek wielożerny to mucha, której larwy atakują kiełkujące liścienie i wierzchołek wzrostowy rośliny jeszcze w glebie, przede wszystkim przy chłodniejszej, wilgotnej pogodzie. Odpowiednią ochroną jest zaprawa nasienna insektycydami.

  Mały, ciemny chrząszcz - strąkowiec fasolowiec atakuje nasiona, w których zimuje. Dochodzi do utraty wartości plonu. Odpowiednią ochroną jest umieszczenie wyluskanych nasion w zamrażarce (w temperaturze –10 °C chrząszcze giną w ciągu 10-14 dni, przy mrozie –17 °C już po 8 godzinach).

• Zbiór na ziarno przeprowadzamy, gdy strąki zasychają, a nasiona są twarde, dobrze dojrzałe i całkowicie wybarwione.

  Do wykorzystania kuchennego zbieramy jeszcze niedojrzałe strąki, które gdy lekko zegniesz, pękają.