Fasola krzewiasta Maxi - nasiona fasoli

Phaseolus vulgaris - Maxi

Roślina jednoroczna pochodząca z tropikalnych obszarów Ameryki. Ma pnącą łodygę, która może osiągnąć wysokość 1,5 - 2 metry. Owocem jest strąk zawierający różną ilość nasion w kształcie nerki. W zależności od odmiany różnią się kolorem i wielkością. Nasiona fasoli są trujące. Zawierają substancję fazinę. Ta zanika podczas gotowania. Dlatego nie spożywamy nasion w stanie surowym. Kwiaty mają kolor biały, różowy, żółty lub fioletowy i tworzą ubogie grona. Kwitnie od czerwca do sierpnia.

Fasola zawiera źródło aminokwasów i kwasu askorbinowego.

Jak uprawiać fasolę

• Jest to roślina ciepłolubna, dlatego sadzę ją w nasłonecznionym miejscu, chronionym przed wiatrem. W okresie kwitnienia fasola potrzebuje temperatury wahającej się między 20–25 stopni Celsjusza. Fasola wymaga obfitego podlewania, gleba nie może wyschnąć, ale jednocześnie nie może być też nadmiernie podmokła! Wszystkie rodzaje fasoli potrzebują podpórki. Odmiany ozdobne będą pięknie wyglądać na pergolach, płotach czy w pojemnikach z konstrukcjami do pnięcia. Odmiany jadalne sadzimy przy tyczkach lub tworzymy ze sznurka miejsce do ich podwiązywania. Obszar wokół rośliny spulchniamy i utrzymujemy glebę bez chwastów. Regularne zbieranie strąków pobudza tworzenie kolejnych owoców.

• Nasiona wysiewa się w marcu. Nasiona sadzi się w przepuszczalnym, odżywczym substracie i umieszcza w jasnym miejscu. Fasola wymaga ciepła do kiełkowania, odpowiednia jest więc szklarnia lub inspekt. W miejscu docelowym fasolę wysiewa się po 15 maju, kiedy nie ma zagrożenia przemrożeniem.

  Odmiany krzaczaste wysiewa się po 3-4 nasiona do przygotowanych dołków głębokich na około 5 cm. Odległych od siebie około 20 cm.

  Odmiany pnące wysiewa się po około 5 nasion do dołków głębokich na 5 cm i w zależności od rodzaju podpórki nawet metr od siebie.

• Odpowiednie są lżejsze gleby piaszczysto-gliniaste z wystarczającą ilością mikroorganizmów glebowych i substancji odżywczych. Idealne pH około 6,5.

• Stosujemy nawozy NPK o niskiej zawartości azotu. Wiosną zaleca się dostarczyć fasoli w miejscu uprawy 3 kg azotu na m2, 3–4 kg P2O5/m2 i 11 kg K2O/m2 jednorazowo. Jeśli fasola jest uprawiana w żyznej glebie, nawozów możemy w ogóle nie stosować.

• Najpoważniejszą chorobą fasoli jest antraknoza. Na młodych strąkach pojawiają się brązowiejące, powiększające się plamy, grzybnia przenika również do wnętrza strąka i atakuje nasiona, tworząc na nich żółtobrązowe aż czerwonobrązowe plamy. Zwalczanie przeprowadza się preparatami chemicznymi - fungicydami i likwidacją pozostałości pożniwnych.

  Fasola bywa atakowana także przez inne infekcje grzybowe lub bakteryjne, takie jak szara pleśń, brązowa plamistość liści, bakteryjna plamistość, rdza fasoli i inne.

  Plujka jest muchą, której larwy atakują kiełkujące liście zarodkowe i punkt wzrostowy rośliny jeszcze w glebie, głównie przy chłodniejszej, wilgotnej pogodzie. Odpowiednią ochroną jest zaprawianie materiału siewnego insektycydami.

  Mały, ciemny chrząszcz - strąkowiec fasolowiec atakuje nasiona, w których zimuje. Dochodzi do utraty wartości plonu. Odpowiednią ochroną jest umieszczenie wyluskanych nasion w zamrażarce (w temperaturze –10 °C chrząszcze giną po 10-14 dniach, przy mrozie –17 °C już po 8 godzinach).

• Zbiór na ziarno przeprowadza się, gdy strąki wysychają, a nasiona są twarde, dobrze dojrzałe i całkowicie wybarwione.

  Do wykorzystania kuchennego zbiera się jeszcze niedojrzałe strąki, które jeśli lekko zegniemy, to pękną.