Miechunka Kapstachelbeere - nasiona miechunki

Physalis peruviana - Miechunka peruwiańska

Bylina wieloletnia o ekspansywnym wzroście. Dorasta do wysokości 60 - 120 cm. Nieskomplikowana w uprawie, łatwo się pielęgnuje i rozmnaża. Wiosną zdobią ją niewielkie kwiaty, później zamieniane w nadęte pęcherzyki, których kolor zmienia się z zielonego, przez żółty aż do jaskrawej pomarańczy i czerwieni. Pęcherzyki bardzo przypominają lampiony i ukrywają małe kuliste owoce w kolorze czerwonym, pomarańczowym lub żółtym. W zależności od gatunku miechunki, owoce mogą być jadalne lub nie.

Jak już wspomniano wyżej, istnieje ponad 100 gatunków miechunki. Do najbardziej znanych należy miechunka peruwiańska (P. peruviana), której owoce są jadalne i mają smak ananasowy. Miechunka żydowska (P. alkekengii) uprawiana jest głównie jako roślina ozdobna. Miechunka meksykańska (P. ixocarpa) należy do jednorocznych gatunków. Jej owoce są jadalne i uprawiane w Ameryce jako warzywo.

Jagody jadalnych miechunki mają pikantny, słodko-kwaśny, bardzo orzeźwiający smak. Zawierają niewielkie ilości cukrów, pektyny, prowitaminę A i witaminę C. Spośród minerałów istotna jest zawartość potasu, fosforu i wapnia. Z owoców można wyrabiać dżemy, sosy, można je również spożywać na surowo lub duszone z miodem. Miechunka żydowska należy do najbardziej poszukiwanych roślin ozdobnych. Jej lampiony można wykorzystać do różnorodnej działalności twórczej. Z lampionów można wykonać suche kompozycje do wazonu, oberwać je i wkomponować w jesienne wieńce, albo obrać i stworzyć z nich gwiazdki, które umieszcza się w misie jako dekorację. Największym atutem miechunki jest jednak ich szybki wzrost.

Jak uprawiać miechunkę

• Rośliny wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego. Rośliny podlewamy w miarę potrzeb. W naszych warunkach uprawiana jest jako letnica. Rośnie bardzo bujnie. Dobrze należy więc rozważyć miejsce, gdzie roślinę posadzimy. Istnieje ryzyko, że będzie wypierać inne rośliny na grządce.

• Nasiona wysiewamy od marca do kwietnia do specjalnego substratu przeznaczonego do siewu i rozmnażania. Podrosłe sadzonki wysadzamy na docelowe stanowisko dopiero w maju po przymrozkach. Dla jednej rośliny dobrze jest pozostawić przestrzeń około 0,5 x 0,5 m.

• Miechunka żydowska nie wymaga żadnej specjalnej gleby. Najbardziej odpowiedni jest żyzny, przepuszczalny, wilgotny substrat o lekko zasadowym odczynie.

  Miechunka peruwiańska wymaga głęboko przygotowanych gleb próchnicznych.

• Roślin nie musimy dokarmiać na żyznych glebach, przede wszystkim nie musimy nawozić miechunki żydowskiej. Miechunka peruwiańska wymaga co 14 dni w formie podlewania dokarmiania pełnym nawozem NPK. Odpowiednie jest wybranie np. Cererit lub Kristalon - owoc i kwiat.

• Rośliny nie są atakowane przez żadne szkodniki ani ptactwo.

• Miechunkę peruwiańską zbieramy od września do października. Ich dojrzałość rozpoznajemy po zbrunatniałym kolorze lampiona. Zrywa się je wraz z kielichem, który jednak należy po zbiorze usunąć, aby owoce nie stały się gorzkie.

  Miechunkę żydowską przeznaczoną do dekoracji zbieramy w miarę potrzeb. Można ją suszyć w ciepłym, ciemnym i przewiewnym pomieszczeniu.