Marchew wczesna Nantes 2

Daucus carota - Nantes 2

Wszyscy ją znamy, wszystkim smakuje i w kuchni należy do najczęściej używanych warzyw korzeniowych. Tak, mowa o marchwi. Pochodzi z Azji Południowej, z obszaru dzisiejszego Afganistanu, Pakistanu i Iranu. Marchew jest rośliną dwuletnią. Ma pierzaste liście. Łodyga kwiatowa może mieć nawet 1,5 m wysokości, kwiatostan tworzy baldach złożony z białawych kwiatków.

Marchew możemy podzielić na dwa podstawowe gatunki -marchew zwyczajna dzika (czyli pierwotna niewyselekcjonowana forma z białym korzeniem) oraz marchew zwyczajna uprawna (należą tu wszystkie dziś uprawiane odmiany marchwi). Marchew zwyczajna uprawna ma masywniejszy korzeń, którego kolor może być biały, żółty, pomarańczowy, czerwony, fioletowy, a także wielobarwny (z zewnątrz może być inny niż w środku).

W zależności od terminu siewu dzielimy marchew na - KAROTKĘ ( delikatniejsza marchew wczesna, krótsza i o bardziej zaokrąglonym korzeniu), BABY KAROTKĘ (młoda wczesna karotka, wyróżnia się delikatnym smakiem i kruchą strukturą) oraz KLASYCZNĄ MARCHEW (typ późny, ma słodkawy gładki korzeń o półdługim kształcie, ze szpiczastym końcem).

To jednak nie koniec. Ulubioną marchew możemy też podzielić według kształtu korzenia, dla którego ją uprawiamy. Na przykład typ Berlikum ma większe walcowate korzenie z tępym końcem. Marchwie tego typu nadają się do bezpośredniego spożycia, długotrwałego przechowywania, suszenia i dalszego przetwarzania. Flakee charakteryzuje się bardzo długimi zwężonymi korzeniami z szerokim i płaskim końcem. Nadaje się do bezpośredniego spożycia, długotrwałego przechowywania, suszenia i innych rodzajów przetwarzania. Parisian ma małe korzenie w kształcie rzodkiewki. Typ nadaje się do bezpośredniego spożycia i przetwarzania. Nantes to klasyczna karotka, z którą spotykamy się w sklepach. I wreszcie typ Chantenay to marchew z krótszymi, raczej stożkowatymi korzeniami. Nadaje się do bezpośredniego spożycia, suszenia i innych rodzajów przetwarzania.

Marchew ma wysoką zawartość składników mineralnych. Ma też wysoką zawartość potasu, magnezu, fosforu, ale także chloru. Zawiera również liczne pierwiastki śladowe - bor, wanad, żelazo, jod, kobalt, miedź, mangan, cynk. Jest źródłem prowitaminy A – beta-karotenu. Zawiera także trochę witaminy C lub witamin z grupy B.

Zaletą marchwi jest także to, że należy do bardzo niewymagających warzyw. Możesz ją uprawiać także w pojemnikach, na przykład na tarasie!

Jak uprawiać marchew

• Wymaga słonecznego stanowiska. Rabaty regularnie spulchniamy i podlewamy. Zdecydowanie nie przelewamy, mogłoby to doprowadzić do zniszczenia całego siewu. Marchew należy do roślin lubiących chłód, najlepiej rośnie w temperaturach około 16 °C. Zazielenieniu główek korzeni zapobiegamy, przysypując rośliny ziemią.

• Nieodpowiednia do sadzenia jest świeżo nawieziona gleba. Nasiona wysiewamy na rabatę, gdy miną przymrozki. Temperatura dzienna powinna wynosić średnio co najmniej 7 °C (idealna uprawa marchwi odbywa się przy temperaturach dziennych około 16 °C). Wysiewamy na głębokość 1 do 2 cm w odległości około 15 cm. Wschodzące roślinki trzeba przerwać do odległości około 5 cm. Późne odmiany marchwi wysiewamy w ten sam sposób od końca wiosny do początku lata.

• Marchew wymaga dokładnie uprawionej gleby z dużą ilością składników odżywczych i wilgoci. Gleba powinna być lekka i urodzajna. Optymalne pH jest obojętne do lekko zasadowego. Gleba nie powinna zawierać brył i kamieni.

• Przed spulchnieniem gleby warto wzbogacić miejsce siewu dobrze odleżałym kompostem. Przed siewem wprowadzamy do gleby 70 g N, 30 g P i 150 g K. W fazie 3-5 listków stosujemy 20 g N w saletrze. W czasie wegetacji nawozimy nawozem NPK o niższej zawartości azotu i wyższym udziale potasu. Nie używamy obornika. Marchew reaguje na ten rodzaj nawożenia pękaniem.

• Czarna zgnilizna marchwi objawia się na kiełkujących roślinach ściemnieniem, ścieńczeniem i gniciem szyjki korzeniowej oraz zasychaniem liści. W czasie wegetacji choroba ta nie objawia się zbytnio na korzeniach. Na porażonych korzeniach powstają ciemne, suche, zapadnięte plamy. Ochronę przeprowadzamy preparatem Dithane DG Neotec.

  Sucha plamistość liści marchwi objawia się w czasie wegetacji i rozprzestrzenia się między roślinami za pomocą wiatru i deszczu przez konidia, które powstają na porażonych liściach. Na najstarszych liściach powstają żółtobrązowe plamy o wielkości jednego do dwóch milimetrów z jaśniejszą obwódką. Plamy stopniowo się powiększają, zlewają się i ciemnieją. W późniejszej fazie liście są całkowicie ciemne i obumarłe. Ochronę przeprowadzamy preparatem Ortiva.

  Połyśnica marchwianka pojawia się na młodszych roślinach. Żółkną one i obumierają. Na powierzchni korzenia, zwłaszcza w jego górnej trzeciej części, widoczne są z zewnątrz korytarzowe żerowiska z larwami much. Uszkodzone rośliny gniją podczas przechowywania. Obecnie ochrona nie jest możliwa. Dawniej przeprowadzano ją preparatem Dursban 10 G.

  Mokra zgnilizna marchwi jest spowodowana niewłaściwym przechowywaniem warzyw korzeniowych w wilgotnym środowisku. Marchew zmienia się w papkowatą cuchnącą masę. Przed przechowywaniem marchew przeglądamy i oczyszczamy z resztek ziemi.

  Przez żerowanie nicieni korzenie marchwi ulegają zniekształceniu i tworzą nadmierną ilość korzonków bocznych. Wysiew aksamitek może silnie ograniczyć występowanie nicieni w glebie. Przestrzegamy także zmianowania.

  Mączniak prawdziwy objawia się. Na wszystkich nadziemnych częściach (liściach, ogonkach, łodygach, kwiatostanach i nasionach) powstają białawe mączyste naloty. Ochronę przed mączniakiem prawdziwym selerowatych przeprowadzamy preparatem Ortiva.

• Odmiany wczesne zbieramy od 8. tygodnia po wysadzeniu. Odmiany późne potrzebują czasem nawet 11 tygodni. Zbiór przeprowadzamy ręcznie przez wyrywanie lub możemy ostrożnie pomóc sobie widłami, tak aby nie uszkodzić korzenia roślin.