Groszek Nebel.Evita

Pisum sativum - Evita

Groch był uprawiany już w młodszej epoce kamienia, obecnie uprawia się go niemal na całym świecie. Zawiera wiele witamin i substancji aktywnych. Jest także źródłem białka oraz witamin C, B, wapnia, potasu, fosforu, magnezu i in. Należy do roślin jednorocznych. Ta strączkowa warzywo należy do rodziny bobowatych. Kwiaty są białe, a owocem jest strąk. Ziarna mogą być jasnozielone do ciemnozielonych.

Groch można podzielić na trzy grupy uprawne. Na groch cukrowy, którego nasiona nadają się do mrożenia i świeżego przygotowania w kuchni. Groch cukrowy, w którym do spożycia wykorzystuje się cały strąk wraz z nasionami. Groch okrągłonasienny, który ma wysoki udział skrobi. Nadaje się do obróbki termicznej, np. do zup. Ze względu na wczesność uprawy rozróżniamy odmiany bardzo wczesne, wczesne, średnio wczesne, średnio późne i późne.

Jak uprawiać groch

• Wymaga stanowiska jasnego, jednak nie bezpośredniego słońca. Groch należy do roślin lubiących chłód. Najlepiej rozwija się w temperaturach 13 – 18 °C. To nie oznacza, że znosi mróz. Obficie podlewamy szczególnie w okresie kwitnienia i zawiązywania strąków. Gleba nie powinna nigdy całkowicie wyschnąć. Susza nie służy grochowi. Groch należy do roślin pnących, należy więc zapewnić mu podporę. Jeśli uprawiamy groch w rzędach - naciągamy między nimi sznurek. Groch zadowoli się każdą podporą - płot, pergola, drewniana listwa. Okolice nasadzenia regularnie spulchniamy i usuwamy chwasty.

• Siew prowadzimy wczesną wiosną, najlepiej pod koniec marca do początku kwietnia. Groch cukrowy wysiewamy od kwietnia do czerwca. Wysiewamy na przygotowany teren w rzędach odległych o 15 - 30 cm, ziarna po 4 -6 cm od siebie. Nasiona wysiewamy na głębokość 5 - 7 cm.

• Gleba powinna być przepuszczalna, dobrze przygotowana z wystarczającą dawką składników odżywczych. Nie powinna szybko wysychać, ale jednocześnie nie może pozostawać długo zabagniona.

• Przed sadzeniem nawożymy glebę dojrzałym kompostem lub przefermentowanym obornikiem.

  Stosujemy według potrzeby nawozy fosforowe i potasowe. Dawka 20 kg N, 50 kg P, K 120 kg na hektar. Jeśli gleba przed siewem została odpowiednio nawieziona, nie ma potrzeby dokarmiania w okresie wegetacji.

• Strąkowiec grochowiec - jego larwy wywiercają w nasionach otwory. W każdym ziarnie przebywa tylko jedna larwa. Larwy uszkadzają ziarna, obniżają plon, jakość i kiełkowanie grochu. Dorosłe chrząszcze żrą pyłek, płatki korony lub pręciki grochu. Ochroną chemiczną jest oprysk w okresie kwitnienia, gdy pierwsze dwa kwiaty na łodydze przekwitają i zaczyna się tworzyć pierwszy strąk. Zapobieganiem jest odpowiedni profilaktyczny wcześniejszy siew grochu.

  Prążkowaniec strąkowca - uszkadza liście. Blaszki liściowe są od brzegów regularnie wygryzione. Larwy tego chrząszcza również uszkadzają rośliny, żyją w guzowatych naroślach na korzeniach i je niszczą. Odpowiednią ochroną jest oprysk preparatami Karate lub Sumithion oraz preparatami arsenowymi.

  Drutowce - larwy chrząszczy sprężykowatych. Rośliny więdną w rzędach lub ognisku. Wysiane nasiona w ogóle nie wschodzą. Korzenie są uszkodzone, widoczne są wyraźne korytarze. Larwy są walcowate i twarde, błyszczące, żółtobrązowe i około trzech centymetrów duże. Ochrona chemiczna nie jest zbyt odpowiednia. Jeśli drutowce wystąpią, regularnie i głębiej przekopujemy glebę i nie pozostawiamy jej w spokoju nawet po zbiorach. Pomoże także nawożenie wapnem azotowym.

  Kolejnym wrogiem grochu są ptaki, zwłaszcza sójki, gołębie. W tym przypadku stosujemy odstraszacze, pułapki czy siatki.

• Zbiór przebiega mniej więcej od połowy czerwca do połowy lipca w zależności od wczesności wysianych odmian.

  Wczesne odmiany zbieramy już od 12. tygodnia po posadzeniu.

  Groch cukrowy zbieramy gdy w strąkach są słodkie duże groszki. Wskazane jest po prostu sprawdzić jeden strąk, czy są wystarczająco dojrzałe.