Fenkuł przyprawowy Aromatil plants

Foeniculum vulgare

Koper włoski to doskonała przyprawa. Dwuletnia roślina baldaszkowata ma liście podobne do kopru. Dorasta do wysokości 1,5 metra. Jej szerokie i płaskie nasiona wykorzystywane są jako delikatna, ale wyraziście aromatyczna, słodkawa przyprawa, głównie do wypieków, puddingów i do konserwowania warzyw. Świeże liście dodaje się do sałatek warzywnych, do gotowanych warzyw, do zup i past do smarowania pieczywa.

Jak uprawiać koper włoski

• Odpowiadają mu cieplejsze stanowiska z żyzną i dobrze przepuszczalną glebą. Optymalna temperatura wynosi około 16-20 °C. Temperatury powyżej 24 °C i poniżej 7 °C hamują wzrost, przy przymrozkach poniżej -3 °C dochodzi do uszkodzeń. Wymaga dużej ilości światła słonecznego. Podlewanie powinno być równomierne i wystarczające. Przy niedoborze wody części jadalne są twardsze, mniej soczyste i zwiększa się również ryzyko wybijania w pędy kwiatostanowe. W trakcie uprawy należy pielić i podlewać.

• Nasiona wysiewa się w połowie lipca. Wysiewamy je bezpośrednio na grządkę. Koper włoski uprawiamy w rozstawie 0,4-0,5 x 0,2-0,3 m.

• Odpowiednie są dobrze przepuszczalne, głębokie i wapienne gleby.

• Koper włoski nie znosi bezpośredniego nawożenia. Latem aplikujemy nawóz 1 raz na dwa tygodnie zalecaną dawką nawozu (najlepiej organicznego), który rozcieńczamy w wodzie. Możemy stosować Cererit.

• Najważniejszymi szkodnikami owadzimi kopru włoskiego są różne gatunki mszyc. Ich ssanie roślin może spowodować w suchych latach straty w plonie do 80 – 90 %. Mogą być zwalczane jedynie insektycydami nietoksycznymi dla pszczół, takimi jak Zolone 30WP. Koper włoski może być czasami uszkadzany również przez motkę kminkową (Depressaria nervosa).

• Koper włoski zbiera się od końca sierpnia do września. Ostatni zbiór przeprowadzamy przed pierwszym większym przymrozkiem. Całe rośliny ścinamy tuż nad powierzchnią gleby, wraz z piętką, aby bulwa się nie rozpadła.