Rosiczka (drosera aliciae) - nasiona rośliny 30 szt.

Drosera aliciae

Rosiczki (rodzaj Drosera) to prawdopodobnie najbardziej znane rośliny mięsożerne. Są to małe rośliny z przyziemną rozetą liści. Liście są zroszone, najczęściej okrągłe. Główną zdobyczą tych roślin są drobne lub większe owady - komary, muchy, muszki, chrząszcze i motyle. Zdobycz wabią blaskiem kropel, a niektóre gatunki wydzielają nawet miodowy zapach. Można je podzielić na dwa podstawowe rodzaje: rosiczki tropikalne i rosiczki zimujące. Rosiczki tropikalne rosną przez cały rok, nie mają zimowego okresu spoczynku, dlatego są najlepszym wyborem dla początkujących hodowców. Zasiedlają sprzyjające biotopy w tropikalnych i subtropikalnych regionach, gdzie mają stale wystarczającą ilość wilgoci i światła. Należą do nich rosiczki: Drosera adelae, Drosera aliciae, Drosera capensis, Drosera capillaris, Drosera collinsiae, Drosera dielsiana, Drosera petiolaris (paradoxa, lanata, falconeri, ordensis), Drosera prolifera, Drosera schizandra, Drosera spathulata.

Rosiczki zimujące przetrwają okres niekorzystny dla wegetacji w formie zimujących pąków lub znacznie ograniczają wzrost. Rosną głównie w umiarkowanej strefie klimatycznej północnej części Europy, Azji i Ameryki oraz w obszarach górskich Australii, Tasmanii i Nowej Zelandii. Zwykle znoszą mrozy, często zimą są pod warstwą śniegu. Należą do nich gatunki Drosera rotundifolia, D. anglica, D. intermedia, D. arcturi, D. filiformis, D. linearis, D. stenopetala, D. binata i inne.

Istnieją jeszcze rosiczki karłowate, które rosną głównie w południowo-zachodniej Australii, w obszarach, gdzie lato jest ciepłe i suche, a zimy chłodne i wilgotne. Różnią się od innych rosiczek tworzeniem wegetatywnych ciałek rozmnożeniowych - gemm. Gemmy to zaczątki liści niosące u podstawy zarodek nowej rośliny. Należą do nich na przykład Drosera androsacea, Drosera barbigera, Drosera callistos, Drosera citrina, Drosera closterostigma, Drosera dichrosepala, Drosera echinoblastus, Drosera enneaba, Drosera grievei czy Drosera helodes.

Rosiczki bulwiaste występują głównie w południowo-zachodniej Australii w otwartych zaroślach i lasach. Do uprawy należą do bardziej wymagających.

Jak uprawiać rosiczki

• Rosiczki wymagają przede wszystkim dużej ilości światła. Gatunki z wyższych wysokości wymagają raczej chłodniejszego klimatu i dobrego przewietrzania. Gatunki nizinne wymagają ciepła i wyższej wilgotności powietrza. Temperatura pokojowa utrzymywana przez cały rok – lato 20-35°C, zima od 10°C do 18°C. Niektóre gatunki wymagają odpowiedniego wietrzenia. Doniczki mogą stać w wodzie przez wiosnę i lato (około 2-3 cm). Zimą ograniczamy podlewanie, aby podłoże było tylko wilgotne, ale nigdy nie może wyschnąć. Ponownie zaczynamy podlewać wiosną. Najlepiej podlewać wodą deszczową lub destylowaną. Wyższa wilgotność powietrza sprzyja roślinom, około 40% - 80%. Rośliny przesadzamy corocznie lub co kilka lat, najlepiej wiosną. Jeśli nie możemy zapewnić roślinom wystarczającej ilości światła, problem ten można rozwiązać za pomocą lampy UV.

• ROSICZKI TROPIKALNE (Drosera capensis, Drosera aliciae, Drosera capillaris, Drosera spathulata, Drosera dielsiana, Drosera collinsiae)

  Wysiew nasion przeprowadzamy na mokry torf. Torf musi być bez regulowanego pH. Odpowiedni jest torf od producenta Agro-Torf (pH do 5,5). Do wybranego pojemnika do wysiewu umieszczamy około 5 cm warstwę torfu, którą obficie podlewamy, aby był wilgotny. Nasiona wysiewamy na powierzchnię podłoża, kiełkują na światło. Nigdy nie mogą wyschnąć, dlatego dobrze jest przykryć je kawałkiem szkła lub woreczkiem foliowym. Umieść na jasnym miejscu w temperaturze pokojowej. Nie umieszczamy wysiewu na słońcu, które mogłoby spalić wysiew. Nasiona kiełkują między 14 dni a 1 miesiącem. Po wykiełkowaniu nasion można zacząć ostrożnie wietrzyć wysiew. Wysiew musi zawsze stać w podstawce z wodą. Po około 2-3 miesiącach możemy przesadzić rośliny do podłoża uprawnego ze směsi torfu i piasku. Dobrze prosperujące rośliny poznasz po obfitym zroszeniu liści.

  ROSICZKI Z ZIMUJĄCYMI PĄKAMI Drosera binata, Drosera filiformis, Drosera rotundifolia, Drosera anglica, Drosera intermedia

  Wysiew przeprowadzamy tak samo. Różnicą jest to, że wysiane nasiona muszą przejść przez zimowy okres spoczynku. Umieszczamy je więc na około 1 miesiąc do lodówki, gdzie utrzymujemy temperaturę około 4°C. Pamiętamy, że jesienią rośliny wpadają w zimowy spokój. Temperaturę należy obniżyć do około 10°C. Nie potrzeba też tyle światła, ponieważ rośliny nie mają żadnych liści asymilacyjnych. Wiosną obserwujemy rośliny i umieszczamy je z powrotem na światło i stopniowo zwiększamy podlewanie.

• Rosiczki wymagają mieszanki torfu z piaskiem kwarcowym w stosunku 2-1:1. Mieszankę lub torf można również łączyć z perlitem. Na dno doniczki warto dać 2-3 cm warstwę drenażową z keramzytu.

• Roślin nie nawożymy sztucznymi nawozami. W celu uzupełnienia niezbędnych składników odżywczych dokarmiamy rośliny drobnymi owadami. Muszą one wejść w kontakt z lepkimi czułkami.

• Najczęściej rośliny są atakowane przez mszyce i wełnowce (częściej przy uprawie na zewnątrz). W przypadku ataku np. mszyc konieczne jest natychmiastowe działanie i likwidowanie szkodnika mechanicznie lub opryskiwaniem (np. FastK - oprysk przeciwko mszycom itp.). Zawsze liczmy się z tym, że chemiczne opryski spalą roślinom delikatne lepkie włoski na liściach.

  Choroby grzybowe atakują tylko rośliny zestresowane, które nie mają odpowiednich warunków do uprawy. Wysoka wilgotność powietrza powoduje pleśń na liściach i w rozecie rośliny.