Słonecznik wątły

Helianthus debilis

Pochodzi z Ameryki Północnej. Słonecznik to roślina jednoroczna, dorasta do 4 metrów wysokości i ma tylko jeden duży kwiat. Istnieją też gatunki niskie, o wysokości 30 cm, z kilkoma łodygami i kwiatami. Koszyczki kwiatowe osiągają średnicę od 10 do 40 cm. Te gatunki mają bardziej wyselekcjonowany kwiat, istnieją odmiany pojedyncze i pełne. Kwitnie od lipca do jesieni.

Słonecznik obraca kwiat w ciągu dnia za słońcem. Zjawisko to nazywa się heliotropizmem. Nasiona zawierają około 45 % oleju roślinnego, białka, glicerydy, sterole i inne składniki. Wytwarza się z nich olej słonecznikowy, który zawiera głównie kwas linolowy i oleinowy. Nasiona są jadalne. Dodaje się je do chleba, pieczywa, sałatek, ale można je też spożywać samodzielnie.

Jak uprawiać słonecznik

• Słonecznik wymaga słonecznego, ciepłego stanowiska, osłoniętego przed wiatrem. Powinno być zwrócone na południe lub południowy zachód. Wymaga stale wilgotnej gleby, która nigdy nie powinna wyschnąć. Roślina mogłaby się nie podnieść i zginęłaby. Rośliny nie ukorzeniają się głęboko, dlatego do łodygi lepiej ustawić podporę, aby zapobiec połamaniu. Gdy w przekwitłych kwiatostanach zaczną dojrzewać nasiona, odcinamy cały kwiat, dzięki czemu możemy wydłużyć okres kwitnienia.

• Nasiona wysiewamy pod koniec kwietnia lub na początku maja bezpośrednio do gruntu na głębokość około 2,5 cm w odległości około 20 cm. Sadzonki możemy też wyhodować wcześniej w domu w pojemnikach i wysadzić na rabaty już jako młode rośliny.

• Odpowiednia jest dobrze przepuszczalna gleba gliniasto-piaszczysta, dobrze zaopatrzona w składniki odżywcze.

• Pełne nawozy NPK stosujemy 1 raz na 14 dni. Możemy użyć np. Kristalon, Cererit.

• Bardzo wilgotne środowisko powoduje czernienie łodygi. Przelanie i niewystarczająca podpora mogą spowodować wywrócenie się rośliny wraz z korzeniami lub złamanie łodygi. Na roślinach najczęściej występują mszyce. Zaatakowane rośliny natychmiast opryskujemy preparatem Decis.