Pelargonium zonale czerwone

Pelargonium zonale - czerwony

Jest to półkrzew i roślina zielna z rodziny bodziszkowatych, która ma wiele form hybrydowych. Naturalnie występują w obszarach tropikalnych i subtropikalnych, głównie w południowej Afryce. Pelargonia jest wykorzystywana jako ozdobny kwiat, ale także w kosmetyce, lub jako roślina barwiarska, czy do przyprawiania potraw. Tworzy 4 wielkie podstawowe grupy. Wielkokoronkowe pelargonie (P. grandiflorum) charakteryzują się swoimi dużymi kwiatami (od białych, przez różowo-czerwone, aż po prawie czarne, ale także wielobarwne). Mają klapowane liście z drobno ząbkowanymi brzegami. Bluszczowate pelargonie (P. peltatum) pochodzą od pelargonii tarczowatej i mają również różne formy z prostymi lub pełnymi kwiatami na długich kwiatostanach. Charakterystyczna jest dla nich pełzająca łodyga. Wykorzystywane są do upiększenia balkonów. Strefowe pelargonie (P. zonale) mają piękne pstrokate liście i kwiaty. Pachnące pelargonie zawierają w liściach olejki eteryczne, dlatego mają silny specyficzny zapach. Mają jasnozielone liście, głęboko wcięte i małe kwiatki, od białego aż po fioletowy kolor.

Obfitość i wytrwałość kwitnienia jest przysłowiowa. Zwisające pelargonie nadają się do ozdoby balkonów, okien i tarasów. Są nieskomplikowane w uprawie i także są odporne na szkodniki. Obficie kwitną przez całe lato aż do października.

Jak uprawiać pelargonie

• Stanowisko musi być wystarczająco jasne, słoneczne w okresie wiosennym i letnim. W późnej jesieni i okresie zimowym pelargonie umieszczamy w chłodniejszym pomieszczeniu z temperaturą między 10-15 stopni Celsjusza. Pelargonie podlewamy codziennie, szczególnie wtedy, gdy są na dziennym upale. Zimą podlewanie ograniczamy, roślin w ogóle nie nawożymy i zapewniamy im spoczynek wegetacyjny. Wiosną roślinom usuwamy obumarłe części i niedorozwinięte pędy. Pozostałe rozrośnięte pędy przycinamy na długość 15–25 centymetrów.

• Nasiona wysiewamy zwykle od stycznia do lutego. Używamy kupionego substratu przeznaczonego do wysiewu i rozmnażania. Nasiona wysiewamy na powierzchnię substratu. Kiełkują w świetle, dlatego musimy zapewnić im także wystarczająco dużo światła. Wysiewy są bardzo wrażliwe na zachowanie odpowiedniej temperatury - idealna temperatura to 20-24°C w dzień i w nocy. Wschodzą zwykle za 7-14 dni. Po wschodach rośliny pikujemy do osobnych doniczek. Pelargonie wysadzamy na zewnątrz po 'zimnych ogrodnikach'.

• Odpowiednie jest użycie specjalnych substratów do pelargonii. Ogólnie wymagają substratu bogatego w składniki odżywcze.

• Konieczne jest regularne nawożenie od końca wiosny do początku jesieni. Najkorzystniejszym sposobem nawożenia jest podlewanie roślin mocno rozcieńczonym wyciągiem z dobrego kompostu lub odchodów kurzych. Możliwe jest także użycie specjalnych nawozów przeznaczonych do pelargonii. Nawóz aplikujemy co tydzień.

• Pelargonie uprawiane z nasion są bardziej odporne głównie na wirusy. Wirusy objawiają się najróżniejszymi kształtowymi i kolorowymi anomaliami liści (żółknięcie, krążkowatość, deformacja) i kwiatów. Widoczna jest ogólna karłowatość roślin. Jedyną ochroną jest natychmiastowe usunięcie zaatakowanych roślin.

  Korkowatość liści pojawia się u zwisających pelargonii. Przyczyną jest nadmiar wody w glebie lub wysoka wilgotność powietrza. Objawia się powiększeniem komórek powierzchniowych i tworzeniem drobnych zielonych narośli. Ochrona jest prewencyjna - zapewnić wyrównane podlewanie bez nadmiernego nawilżenia substratu.

  Bakteryjna zgnilizna i więdnięcie to najpoważniejsza choroba pelargonii. Objawy pojawiają się najpierw na starszych liściach w formie drobnych olejowatych lub przeźroczystych plam, które stopniowo się powiększają, wzajemnie zlewają i zasychają. Liście stopniowo obumierają od najstarszych w kierunku do góry. Zaatakowane rośliny należy zlikwidować. Po usunięciu zainfekowanych roślin kulturę opryskujemy 0,2% preparatem Kuprikol 50 lub Cuprocaffaro. Opryskujemy dwa do trzech razy w odstępie siedmiu dni.

  Pythiowa zgnilizna korzeni pelargonii objawia się czernieniem podstawy łodygi i zgnilizną korzeni. Na łodygach mogą pojawić się czarnobrązowe plamy. Chorobą są zaatakowane głównie sadzonki roślin. Chore sadzonki należy na bieżąco usuwać. Pozostałe, zdrowe rośliny opryskujemy poprzez podlewanie 0,05% preparatem Polyversum (4 l/wody/m²) lub 0,25% preparatem Proplant (2 – 4 l/wody/m²).

  Rdza występuje tylko na pelargoniach strefowych. Na liściach najpierw pojawiają się żółte drobne plamy, na których dolnych stronach powstają wypukłe brązowe skupiska zarodników, często ułożone w kręgi. Przy silniejszym ataku liście zasychają i opadają. Silnie zaatakowane rośliny należy zlikwidować, przy słabszych występowaniach pomaga oprysk szerokospektralnymi fungicydami na bazie siarki lub cynku.